wysypka pęcherzykowa w ospie wietrznej
Wskazanie

Wysypka pęcherzykowa jest charakterystycznym objawem ospy wietrznej – zakaźnej choroby wirusowej wywoływanej przez wirus Varicella-zoster. Zmiany skórne początkowo mają postać plamek, które szybko przekształcają się w grudki, a następnie w pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym. Wysypka ma charakter polimorficzny (różne stadia zmian występują jednocześnie) i pojawia się falami, najczęściej rozpoczynając się na tułowiu, a następnie rozprzestrzeniając na twarz, owłosioną skórę głowy i kończyny.

W leczeniu ospy wietrznej u pacjentów immunokompetentnych zazwyczaj wystarczy terapia objawowa. Stosuje się leki przeciwgorączkowe (paracetamol – Panadol, Apap), przeciwświądowe (np. klemastyna – Clemastinum, loratadyna – Claritine, Aleric) oraz preparaty do stosowania miejscowego łagodzące świąd i przyspieszające gojenie (np. płyn z gliceryną z dodatkiem mentolu, roztwór taniny, pudry przeciwświądowe). W cięższych przypadkach lub u pacjentów z grup ryzyka stosuje się leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir (Zovirax, Hascovir, Heviran), walacyklowir (Valtrex) lub famcyklowir (Famvir).

Największe trudności w leczeniu wysypki pęcherzykowej w ospie wietrznej obejmują zapobieganie nadkażeniom bakteryjnym będącym skutkiem drapania zmian (szczególnie u małych dzieci), które może prowadzić do trwałych blizn. Wyzwaniem jest również odpowiednie nawodnienie pacjenta, zwłaszcza gdy zmiany występują w jamie ustnej i utrudniają przyjmowanie pokarmów i płynów. U pacjentów immunoniekompetentnych, kobiet ciężarnych, noworodków i osób dorosłych choroba przebiega ciężej i wymaga szczególnej czujności ze względu na możliwość wystąpienia poważnych powikłań, takich jak zapalenie płuc, zapalenie mózgu czy zespół Reye’a. W tych przypadkach konieczne jest wdrożenie intensywnego leczenia przeciwwirusowego, czasem w warunkach szpitalnych.