przewlekła niewydolność krążenia limfatycznego kończyny dolnej
Wskazanie

Przewlekła niewydolność krążenia limfatycznego kończyny dolnej to zaburzenie w którym dochodzi do upośledzenia transportu limfy, co prowadzi do jej zastoju i obrzęku tkanek. Może występować w postaci pierwotnej (wrodzonej), związanej z nieprawidłowym rozwojem naczyń limfatycznych, lub wtórnej – będącej następstwem uszkodzenia naczyń limfatycznych np. w wyniku zabiegu chirurgicznego, radioterapii, infekcji, urazu lub choroby nowotworowej.

Podstawowymi objawami są jednostronny obrzęk kończyny, uczucie ciężkości, dyskomfort oraz ból. W zaawansowanych stadiach może dochodzić do stwardnienia tkanek (zwłóknienia), zmian skórnych oraz zwiększonej podatności na infekcje. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, USG dopplerowskie, limfoscyntygrafię, a w wybranych przypadkach tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.

W farmakoterapii przewlekłej niewydolności krążenia limfatycznego stosuje się leki flebotropowe, które poprawiają napięcie naczyń i zmniejszają przepuszczalność kapilar. W Polsce dostępne są m.in.: Detralex, Diosminex, Diohespan (zawierające diosminę i hesperydynę), Cyclo 3 Fort (wyciąg z ruszczyka), Venoruton (trokserutyna), Aescin, Aescin Teva, Reparil (escyna) oraz Lymphomyosot (preparat homeopatyczny).

Leczenie farmakologiczne stanowi jednak jedynie element terapii. Podstawą jest kompleksowa terapia przeciwobrzękowa obejmująca: manualny drenaż limfatyczny, kompresjoterapię (bandażowanie, pończochy lub rękawy uciskowe), ćwiczenia poprawiające odpływ limfy oraz właściwą pielęgnację skóry. W wybranych przypadkach stosuje się także metody chirurgiczne jak przeszczepy naczyń limfatycznych lub zespolenia limfatyczno-żylne.

Największymi trudnościami w leczeniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością krążenia limfatycznego są: przewlekły charakter schorzenia wymagający systematycznego stosowania terapii, ograniczona skuteczność dostępnych metod farmakologicznych, problemy z utrzymaniem dyscypliny w stosowaniu kompresjoterapii (szczególnie w okresie letnim) oraz nawracające infekcje, które mogą prowadzić do dalszego uszkodzenia naczyń limfatycznych. Istotnym problemem jest również aspekt psychologiczny związany z defektem kosmetycznym, który może prowadzić do obniżenia jakości życia pacjentów i ich wycofania społecznego.