przewlekła astma od łagodnej do umiarkowanej
Wskazanie

Przewlekła astma od łagodnej do umiarkowanej to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, kaszlu i uczucia ściskania w klatce piersiowej. W łagodnej do umiarkowanej postaci astmy objawy występują kilka razy w tygodniu, ale nie codziennie, a zaostrzenia nocne zdarzają się nie częściej niż 2 razy w miesiącu. Pacjenci mogą prowadzić normalną aktywność, jednak cięższe wysiłki fizyczne mogą wywoływać objawy.

Leczenie astmy od łagodnej do umiarkowanej opiera się na stopniowym podejściu. W łagodnej astmie stosuje się doraźnie krótkodziałające beta2-mimetyki (SABA) jak Ventolin (salbutamol) czy Berodual (fenoterol z bromkiem ipratropium). Przy astmie łagodnej przewlekłej podstawą leczenia są wziewne glikokortykosteroidy (wGKS) w niskich dawkach, takie jak Pulmicort (budezonid), Flixotide (flutikazon) czy Alvesco (cyklezonid). W astmie umiarkowanej stosuje się wyższe dawki wGKS lub połączenie wGKS z długodziałającymi beta2-mimetykami (LABA) jak Symbicort (budezonid/formoterol), Seretide (flutikazon/salmeterol) czy Fostex (beklometazon/formoterol).

Jako leki dodatkowe można zastosować modyfikatory leukotrienów jak Singulair (montelukast) lub długodziałające leki przeciwcholinergiczne jak Spiriva (tiotropium). W leczeniu podtrzymującym i doraźnym dobrze sprawdzają się preparaty zawierające budezonid i formoterol (np. Symbicort), które mogą być stosowane zarówno regularnie jak i w razie potrzeby.

Największe trudności w leczeniu przewlekłej astmy od łagodnej do umiarkowanej to nieprzestrzeganie zaleceń przez pacjentów, zwłaszcza w okresach bezobjawowych, nieprawidłowa technika inhalacji leków wziewnych oraz niedostateczna edukacja pacjentów. Pacjenci często przerywają leczenie lub zmniejszają dawki leków, gdy objawy ustępują, co może prowadzić do zaostrzeń. Problematyczne jest również nadużywanie leków doraźnych (SABA) przy jednoczesnym unikaniu terapii przeciwzapalnej. Istotne są także trudności w identyfikacji i eliminacji czynników wyzwalających, takich jak alergeny czy zanieczyszczenia środowiskowe.