immunoprofilaktyka zapalenia wątroby typu B
Wskazanie

Immunoprofilaktyka zapalenia wątroby typu B (WZW B) obejmuje strategie zapobiegania zakażeniu wirusem HBV poprzez zastosowanie szczepień oraz immunoglobuliny przeciw WZW B. Jest to kluczowy element zapobiegania zakażeniom HBV, które mogą prowadzić do przewlekłego zapalenia wątroby, marskości i raka wątrobowokomórkowego.

Szczepienie przeciwko WZW B jest zalecane wszystkim noworodkom (pierwsza dawka w ciągu 24 godzin po urodzeniu), dzieciom i młodzieży, która nie została zaszczepiona wcześniej, oraz dorosłym z grup ryzyka, takich jak personel medyczny, osoby z wieloma partnerami seksualnymi, osoby przyjmujące narkotyki dożylnie, pacjenci poddawani hemodializie oraz osoby z przewlekłymi chorobami wątroby.

W Polsce dostępne są szczepionki przeciwko WZW B, takie jak Engerix B, HBVAXPRO, Euvax B oraz szczepionki skojarzone zawierające komponent WZW B (np. Hexacima, Infanrix Hexa). Immunoglobulina przeciw WZW B (HBIg) jest stosowana w szczególnych przypadkach, np. u noworodków matek HBsAg-dodatnich, po ekspozycji na zakażenie (ekspozycja zawodowa, przypadkowa) oraz u biorców przeszczepów wątroby z powodu zakażenia HBV.

Największym wyzwaniem w immunoprofilaktyce WZW B jest zapewnienie pełnego cyklu szczepień, który wymaga podania kilku dawek w określonych odstępach czasowych. Problem stanowi również niepełna odpowiedź immunologiczna u niektórych osób, szczególnie u pacjentów z immunosupresją, chorych na cukrzycę, osób starszych i otyłych. W takich przypadkach może być konieczne zastosowanie zmodyfikowanych schematów szczepień lub podanie dodatkowych dawek.

Innym wyzwaniem jest profilaktyka poekspozycyjna, która wymaga szybkiego działania i dostępu do immunoglobuliny oraz szczepionki. Kluczowe jest również monitorowanie odpowiedzi na szczepienie, szczególnie w grupach wysokiego ryzyka, poprzez oznaczanie poziomu przeciwciał anty-HBs.