hamowanie zwężenia źrenicy w trakcie operacji zaćmy
Wskazanie

Hamowanie zwężenia źrenicy w trakcie operacji zaćmy jest istotnym elementem procedury chirurgicznej. Podczas operacji usunięcia zaćmy prawidłowe rozszerzenie źrenicy jest kluczowe dla uzyskania dobrego dostępu do soczewki, co umożliwia jej precyzyjne usunięcie i wszczepienie soczewki wewnątrzgałkowej. Zwężenie źrenicy może nastąpić w wyniku uwalniania prostaglandyn podczas manipulacji wewnątrzgałkowych, co stanowi komplikację dla chirurga.

W celu zapobiegania temu zjawisku stosuje się mydriaza śródoperacyjna, którą można osiągnąć za pomocą leków z grupy mydriatyków. W Polsce najczęściej stosowanymi preparatami są Mydrum (tropikamid) oraz mieszanki fenylefryny z tropicamidem. Innym rozwiązaniem jest zastosowanie preparatu Mydrane, który zawiera połączenie tropikamidu, fenylefryny i lidokainy. W niektórych przypadkach stosuje się również donaszynowe podanie adrenaliny.

Nowszym rozwiązaniem jest zastosowanie mechanicznych rozszerzaczy źrenicy, takich jak pierścienie rozszerzające, które mogą być szczególnie przydatne u pacjentów ze słabą reakcją na leki mydriatyczne, np. z zespołem pseudoeksfoliacji lub cukrzycą. Dodatkową opcją jest śródoperacyjne podanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak Dicloabak (diklofenak) czy Yellox (bromfenak), które hamują syntezę prostaglandyn.

Największą trudnością w hamowaniu zwężenia źrenicy jest odpowiednie dobranie metody do indywidualnego przypadku pacjenta. U osób z zespołem wiotkiej tęczówki (IFIS), który często występuje u pacjentów przyjmujących leki α1-adrenolityczne (np. tamsulozynę w leczeniu przerostu prostaty), standardowe protokoły mogą być niewystarczające. W takich przypadkach konieczne jest zastosowanie kombinacji technik farmakologicznych i mechanicznych. Dodatkowym wyzwaniem jest utrzymanie mydriazy przez cały czas trwania operacji, szczególnie u pacjentów z ciemnym zabarwieniem tęczówki lub przewlekłymi stanami zapalnymi przedniego odcinka gałki ocznej.