zapobieganie zapaleniu w operacjach zaćmy
Wskazanie

Zapobieganie zapaleniu w operacjach zaćmy jest kluczowym elementem postępowania okołooperacyjnego. Zapalenie pooperacyjne, w tym najgroźniejsze zapalenie wnętrza gałki ocznej (endophthalmitis), choć występuje rzadko (0,05-0,3% przypadków), może prowadzić do poważnych powikłań i utraty widzenia. Profilaktyka przeciwzapalna rozpoczyna się przed zabiegiem i obejmuje ocenę czynników ryzyka, takich jak cukrzyca, choroby powierzchni oka czy wcześniejsze stany zapalne.

W zapobieganiu zapaleniu stosuje się głównie miejscowe antybiotyki i środki przeciwzapalne. Przed operacją pacjenci otrzymują krople antybiotykowe (np. Oftaquix, Vigamox, Floxal) stosowane 2-3 dni przed zabiegiem. Bezpośrednio przed operacją wykonuje się dezynfekcję spojówki i brzegów powiek roztworem jodopowidonowym. Standardem jest również śródoperacyjne podanie antybiotyku do komory przedniej oka.

Po zabiegu stosuje się kombinację leków przeciwzapalnych steroidowych (np. Dexamethason WZF, Maxitrol, Tobradex, Lotemax) oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (np. Nevanac, Yellox, Bromsite, Prolensa). W Polsce popularne są również preparaty złożone zawierające antybiotyk i steroid (np. Tobradex, Maxitrol). Leczenie pooperacyjne trwa zwykle 3-4 tygodnie i wymaga systematycznego zmniejszania dawek.

Największą trudnością w zapobieganiu zapaleniom jest identyfikacja pacjentów z wysokim ryzykiem oraz zapewnienie właściwej współpracy w stosowaniu leków. Problemem bywa również różnicowanie między normalną reakcją pooperacyjną a początkiem stanu zapalnego wymagającego intensyfikacji leczenia. Dodatkowym wyzwaniem jest wzrastająca antybiotykooporność oraz potencjalne powikłania długotrwałej steroidoterapii miejscowej, takie jak wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego czy opóźnione gojenie ran.