częstoskurcz nawrotny w węźle przedsionkowo-komorowym
Wskazanie
Częstoskurcz nawrotny w węźle przedsionkowo-komorowym (AVNRT – Atrioventricular Nodal Reentrant Tachycardia) to jedna z najczęstszych postaci napadowego częstoskurczu nadkomorowego. Występuje, gdy w obrębie węzła przedsionkowo-komorowego pojawia się dodatkowa droga przewodzenia, co umożliwia powstanie pętli nawrotnej. Najczęściej dotyka osoby w wieku 20-40 lat, częściej kobiety niż mężczyzn.
Typowe objawy AVNRT to nagłe kołatanie serca (tętno 140-250/min), zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, lęk i niepokój. Napad może trwać od kilku sekund do kilku godzin i zwykle ustępuje samoistnie. W EKG charakterystyczne jest występowanie wąskich zespołów QRS z niewidocznymi lub trudnymi do uchwycenia załamkami P.
W leczeniu doraźnym stosuje się manewry zwiększające napięcie nerwu błędnego (masaż zatoki szyjnej, próba Valsalvy). W farmakoterapii używa się leków blokujących węzeł przedsionkowo-komorowy, takich jak: Adenocor (adenozyna), Isoptin (werapamil), Dilzem (diltiazem) czy Betaloc (metoprolol). W profilaktyce nawrotów stosuje się Propafenon WZF (propafenon), Rytmonorm (propafenon), Cordarone (amiodaron) lub Betaloc ZOK (metoprolol o przedłużonym uwalnianiu).
Metodą z wyboru w leczeniu przewlekłym jest zabieg ablacji prądem o częstotliwości radiowej (RFA), który cechuje się wysoką skutecznością (95-98%) i niskim ryzykiem powikłań. W Polsce zabiegi te wykonuje się w wyspecjalizowanych ośrodkach elektrofizjologicznych.
Największe trudności w leczeniu AVNRT obejmują: diagnozę różnicową z innymi częstoskurczami nadkomorowymi (zwłaszcza przy braku zapisu EKG w trakcie napadu), nawroty arytmii pomimo farmakoterapii, oporność na niektóre leki, a także ryzyko powikłań podczas ablacji (w tym blok przedsionkowo-komorowy). Problemem bywa też dostępność do zabiegów ablacji w niektórych regionach Polski oraz długi czas oczekiwania na zabieg. U niektórych pacjentów występuje lęk przed kolejnymi napadami, co znacząco obniża jakość życia.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Amarhyton – Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde – 100 mg
Preparat zawiera flekainidu octan w dawkach 50 mg lub 100 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Stosowany jest w leczeniu różnych typów arytmii serca, takich jak częstoskurcz nawrotowy w węźle przedsionkowo-komorowym oraz arytmii związanych z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a. Wskazany jest również w ciężkiej, zagrażającej życiu napadowej arytmii komorowej oraz napadowych arytmiach przedsionkowych u pacjentów z objawami klinicznymi. Lek stosuje się, gdy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne lub są niewskazane.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Amarhyton – Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde – 50 mg
Produkt zawiera flekainid octan w dawkach 50 mg lub 100 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Stosowany jest w leczeniu nawrotów częstoskurczu w węźle przedsionkowo-komorowym oraz arytmii związanych z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a. Jest również wskazany w ciężkich, zagrażających życiu napadowych arytmiach komorowych oraz napadowych arytmiach przedsionkowych u pacjentów, u których inne leczenie było nieskuteczne lub nietolerowane. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z organicznymi chorobami serca oraz zaburzeniami czynności lewej komory ze względu na ryzyko proarytmii.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku