częstoskurcz przedsionkowy
Wskazanie

Częstoskurcz przedsionkowy jest zaburzeniem rytmu serca charakteryzującym się szybkim i regularnym rytmem przedsionków (zwykle 150-250 uderzeń na minutę), wywołanym przez ogniskową aktywność elektryczną z pojedynczego miejsca w przedsionku. Może występować zarówno w zdrowym sercu, jak i w sercu z chorobą strukturalną. Czynniki predysponujące obejmują choroby serca (m.in. wady zastawkowe, choroba wieńcowa), zaburzenia elektrolitowe, niedotlenienie, nadczynność tarczycy, alkohol, kofeina oraz niektóre leki.

W leczeniu częstoskurczu przedsionkowego stosuje się kilka grup leków. Leki beta-adrenolityczne (np. Metocard, Betaloc, Bisocard) są często lekami pierwszego wyboru. Antagoniści wapnia (np. Dilzem, Oxycardil, Verapamil) również wykazują dużą skuteczność. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się leki antyarytmiczne klasy Ic (np. Propafenon WZF) lub klasy III (np. Amiodaron, Cordarone, Opacorden). W razie niestabilności hemodynamicznej może być konieczna kardiowersja elektryczna.

Największe trudności w leczeniu częstoskurczu przedsionkowego obejmują identyfikację i eliminację czynników wywołujących, opanowanie częstoskurczu o dużej częstości prowadzącego do niestabilności hemodynamicznej oraz leczenie pacjentów z upośledzoną funkcją lewej komory, u których wiele leków antyarytmicznych jest przeciwwskazanych ze względu na działanie inotropowo ujemne. Dodatkowym wyzwaniem może być różnicowanie z innymi tachyarytmiami nadkomorowymi, co ma istotne znaczenie dla wyboru odpowiedniej terapii.

W przypadkach nawracających i opornych na farmakoterapię częstoskurczów przedsionkowych coraz częściej stosuje się inwazyjne metody leczenia, w tym ablację przezskórną, która pozwala na trwałe usunięcie podłoża arytmii. Wyzwaniem pozostaje jednak odpowiedni dobór pacjentów do tego zabiegu oraz identyfikacja dokładnego miejsca pochodzenia arytmii podczas procedury elektrofizjologicznej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl