arytmia związana z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a
Wskazanie
Zespół Wolfa-Parkinsona-White’a (WPW) to zaburzenie przewodzenia serca charakteryzujące się obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (pęczka Kenta), która omija węzeł przedsionkowo-komorowy. Droga ta umożliwia szybsze przewodzenie impulsów z przedsionków do komór, co prowadzi do charakterystycznych zmian w EKG (skrócenie odstępu PR, poszerzenie zespołu QRS oraz obecność fali delta) oraz zwiększa ryzyko wystąpienia różnych typów arytmii.
Najczęstszymi arytmiami związanymi z zespołem WPW są nawrotne częstoskurcze przedsionkowo-komorowe (AVRT), migotanie przedsionków oraz trzepotanie przedsionków. Szczególnie niebezpieczne jest migotanie przedsionków, które może prowadzić do bardzo szybkiej akcji komór (powyżej 250/min) i degenerować do migotania komór, stanowiącego bezpośrednie zagrożenie życia.
W leczeniu arytmii związanych z zespołem WPW stosuje się zarówno metody farmakologiczne, jak i zabiegowe. Wśród leków wykorzystuje się: propafenon (Polfenon), amiodaron (Opacorden, Amiokordin), prokainamid oraz flekainid. Ważne jest, aby unikać stosowania digoksyny, werapamilu i diltiazemu, które mogą nasilić przewodzenie przez dodatkową drogę i zwiększyć ryzyko groźnych arytmii.
Metodą z wyboru w leczeniu objawowego zespołu WPW jest ablacja przezskórna, polegająca na zniszczeniu dodatkowej drogi przewodzenia za pomocą prądu o częstotliwości radiowej lub krioablacji. Zabieg ten charakteryzuje się wysoką skutecznością (powyżej 95%) i relatywnie niskim ryzykiem powikłań.
Największą trudnością w leczeniu pacjentów z arytmiami w przebiegu zespołu WPW jest odpowiednie rozpoznanie typu arytmii w warunkach ostrego dyżuru oraz wybór właściwego leczenia doraźnego. Błędne zastosowanie leków blokujących węzeł przedsionkowo-komorowy (beta-blokery, werapamil, digoksyna) u pacjentów z migotaniem przedsionków i zespołem WPW może prowadzić do gwałtownego pogorszenia stanu klinicznego i zatrzymania krążenia. Dlatego kluczowe jest właściwe rozpoznanie zespołu WPW w EKG i uwzględnienie jego obecności przy wyborze strategii leczenia arytmii.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Amarhyton – Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde – 100 mg
Preparat zawiera flekainidu octan w dawkach 50 mg lub 100 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Stosowany jest w leczeniu różnych typów arytmii serca, takich jak częstoskurcz nawrotowy w węźle przedsionkowo-komorowym oraz arytmii związanych z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a. Wskazany jest również w ciężkiej, zagrażającej życiu napadowej arytmii komorowej oraz napadowych arytmiach przedsionkowych u pacjentów z objawami klinicznymi. Lek stosuje się, gdy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne lub są niewskazane.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Amarhyton – Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde – 50 mg
Produkt zawiera flekainid octan w dawkach 50 mg lub 100 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Stosowany jest w leczeniu nawrotów częstoskurczu w węźle przedsionkowo-komorowym oraz arytmii związanych z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a. Jest również wskazany w ciężkich, zagrażających życiu napadowych arytmiach komorowych oraz napadowych arytmiach przedsionkowych u pacjentów, u których inne leczenie było nieskuteczne lub nietolerowane. Lek nie jest zalecany dla pacjentów z organicznymi chorobami serca oraz zaburzeniami czynności lewej komory ze względu na ryzyko proarytmii.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku