brak apetytu
Wskazanie

Brak apetytu (anoreksja) to objaw występujący w wielu jednostkach chorobowych, zarówno somatycznych, jak i psychicznych. Może towarzyszyć infekcjom, chorobom przewlekłym, nowotworom, depresji, czy być efektem ubocznym stosowanych leków. Długotrwały brak apetytu prowadzi do niedożywienia, utraty masy ciała, osłabienia i pogorszenia rokowania w chorobie podstawowej.

W farmakoterapii braku apetytu stosuje się preparaty stymulujące łaknienie. Do najczęściej stosowanych należą leki zawierające octan megestrolu (Megace, Megalia), który oprócz właściwości progestagennych wykazuje działanie oreksygeniczne. U pacjentów onkologicznych i z wyniszczeniem w przebiegu AIDS stosuje się dronabinol (Marinol), będący syntetycznym odpowiednikiem THC. W aptekach dostępne są również preparaty ziołowe zawierające wyciąg z goryczki (Enofrex, Gastrofemin), które stymulują wydzielanie soków trawiennych.

W przypadku dzieci z brakiem apetytu zaleca się suplementy diety jak Apetizer Senior, Multilac Baby czy Dicoflor, które regulują mikroflorę jelitową. U pacjentów geriatrycznych stosuje się preparaty wysokobiałkowe i wysokokaloryczne (Nutridrink, Ensure) jako uzupełnienie diety.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z brakiem apetytu jest ustalenie i wyeliminowanie przyczyny podstawowej. Terapia objawowa bez diagnostyki choroby prowadzącej do anoreksji jest nieskuteczna długoterminowo. Dodatkowym wyzwaniem jest opór pacjentów przed przyjmowaniem pokarmów i leków, co często wymaga współpracy z psychologiem, szczególnie w przypadkach zaburzeń odżywiania o podłożu psychicznym. Niedobory pokarmowe pogłębiają problem, tworząc błędne koło, które trudno przerwać bez kompleksowego podejścia terapeutycznego.