bóle spowodowane pourazowymi stanami zapalnymi i obrzękami
Wskazanie

Bóle spowodowane pourazowymi stanami zapalnymi i obrzękami występują jako odpowiedź organizmu na mechaniczne uszkodzenie tkanek. Są naturalną konsekwencją urazu, takiego jak stłuczenie, skręcenie, naderwanie lub naciągnięcie mięśni i więzadeł. Ostry stan zapalny charakteryzuje się klasyczną tetradą objawów: bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i podwyższoną temperaturą miejscową. Ból pourazowy nasila się przy ruchu i obciążeniu uszkodzonej okolicy.

W leczeniu bólu pourazowego stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które działają przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak: Ibuprom, Nurofen, Ibum (ibuprofen), Diclac, Majamil, Dicloratio (diklofenak), Ketonal, Ketoprofen (ketoprofen) czy Nimesil, Aulin (nimesulid). W przypadku silniejszych dolegliwości stosuje się leki z grupy oksykamów, np. Movalis (meloksykam).

Leczenie miejscowe obejmuje stosowanie preparatów w postaci maści, żeli i plastrów przeciwbólowych. Popularne w Polsce produkty to: Voltaren Max, Diclac Lipogel, Dip Rilif (diklofenak), Ketonal Active, Fastum (ketoprofen), a także Ibuprom Sport żel, Nurofen Express żel (ibuprofen). Dodatkowo w terapii bólu pourazowego można zastosować preparaty zawierające substancje chłodzące, np. Altacet Ice czy Deep Relief.

Największym wyzwaniem w leczeniu bólu pourazowego jest odpowiednie zbalansowanie terapii przeciwbólowej z procesem gojenia. Nadmierne tłumienie bólu może prowadzić do przeciążenia uszkodzonej okolicy, a tym samym do wydłużenia czasu rekonwalescencji lub powstania przewlekłych zmian. Z kolei zbyt długie stosowanie NLPZ zwiększa ryzyko działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego, nerek i układu sercowo-naczyniowego. Istotnym problemem jest również właściwe różnicowanie bólu pourazowego od poważniejszych uszkodzeń wymagających interwencji chirurgicznej.

Kompleksowa terapia powinna obejmować nie tylko farmakoterapię, ale także odpowiednie postępowanie niefarmakologiczne, takie jak stosowanie zasady PRICE (protect, rest, ice, compression, elevation – ochrona, odpoczynek, lód, ucisk, uniesienie). W przypadku utrzymywania się dolegliwości pomimo leczenia konieczna jest dalsza diagnostyka i wdrożenie fizjoterapii, a niekiedy leczenia chirurgicznego.