Właściwości farmakokinetyczne
Wapnia laktobionian

Wapnia laktobionian (Calcii lactobionas) jest stosowany w preparatach farmaceutycznych jako źródło jonów wapniowych, często w połączeniu z wapnia glukonolaktobionianem. W syropach takich jak Calcium Hasco i Calcium Polfarmex, stężenie wapnia laktobionianu dwuwodnego wynosi 6,4 g/100 ml, a wapnia glukonolaktobionianu bezwodnego 29,4 g/100 ml, co przekłada się na około 115 mg jonów wapniowych w 5 ml syropu. Wchłanianie wapnia odbywa się głównie w dwunastnicy i proksymalnym jelicie cienkim poprzez transport aktywny, z efektywnością około 30%. Wchłanianie jest modulowane przez czynniki dietetyczne (laktoza, białko, kwas cytrynowy), witaminę D (kalcytriol) oraz parathormon, natomiast hamowane przez glikokortykosteroidy, kalcytoninę, kwas szczawiowy, fitynowy, fosforany oraz wiek pacjenta.

Wstęp do farmakokinetyki wapnia laktobionianu

Wapnia laktobionian (Calcii lactobionas) jest formą wapnia stosowaną w preparatach farmaceutycznych, zwykle w połączeniu z wapnia glukonolaktobionianem (Calcii glubionas). Substancja ta stanowi źródło jonów wapniowych, które są niezbędne dla wielu procesów fizjologicznych w organizmie człowieka. W preparatach leczniczych jak Calcium Hasco, Calcium Hasco o smaku malinowym i truskawkowym, Calcium Hasco Allergy oraz Calcium Polfarmex o smaku bananowym, wapnia laktobionian dwuwodny występuje w stężeniu 6,4 g/100 ml syropu, co w połączeniu z wapnia glukonolaktobionianem bezwodnym (29,4 g/100 ml) zapewnia zawartość jonów wapniowych na poziomie około 115 mg w 5 ml syropu.1 2

Procesy wchłaniania wapnia

Mechanizmy wchłaniania z przewodu pokarmowego

Wchłanianie wapnia, w tym pochodzącego z wapnia laktobionianu, zachodzi głównie w początkowym odcinku jelita cienkiego (dwunastnicy i proksymalnym odcinku jelita) na drodze transportu aktywnego. W mniejszym stopniu wchłanianie odbywa się również w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego poprzez transport bierny. Około 1/3 (30%) przyjmowanego doustnie wapnia ulega wchłonięciu.3 4

Czynniki wpływające na wchłanianie

Stopień wchłaniania wapnia zależy od wielu czynników, takich jak dieta i indywidualne zapotrzebowanie organizmu. Wchłanianie jest zwiększone u następujących grup pacjentów:

  • Dzieci w okresie wzrostu
  • Kobiety w ciąży
  • Kobiety w okresie laktacji

5

Istnieje wiele czynników, które mogą zwiększać wchłanianie wapnia:

  • Obecność laktozy w diecie
  • Białko w diecie
  • Kwas cytrynowy
  • Witamina D (a szczególnie jej metabolit – kalcytriol)
  • Parathormon

6 7

Natomiast czynniki hamujące wchłanianie wapnia to:

  • Glikokortykosteroidy
  • Kalcytonina
  • Kwas szczawiowy
  • Kwas fitynowy
  • Fosforany
  • Wiek (przyswajalność zmniejsza się z wiekiem)

8

Rola witaminy D w regulacji wchłaniania

W procesie wchłaniania wapnia szczególnie istotną rolę odgrywa kalcytriol – aktywny metabolit witaminy D. Zwiększa on przenikanie jonów wapnia przez błony komórkowe enterocytów, regulując tym samym transport aktywny tego pierwiastka. Jest to kluczowy mechanizm warunkujący efektywność wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego.9 10

Dystrybucja wapnia w organizmie

Compartmentalizacja wapnia

Po wchłonięciu, jony wapnia ulegają dystrybucji w organizmie według ściśle określonych mechanizmów. Wapń jest rozprowadzany do dwóch głównych przedziałów:

  • Tkanka kostna – gdzie jest wbudowywany w strukturę hydroksyapatytu
  • Płyny ustrojowe – zarówno zewnątrz- jak i wewnątrzkomórkowe

11

Homeostaza wapnia we krwi

Prawidłowa zawartość wapnia w surowicy krwi wynosi 2,5 mmol/l, przy czym:

  • 1,5 mmol/l stanowi wapń w formie zjonizowanej (aktywnej biologicznie)
  • około 1,0 mmol/l to wapń związany z białkami osocza

12

Pomiędzy wapniem zgromadzonym w tkance kostnej a wapniem we krwi istnieje dynamiczna równowaga, która jest ściśle regulowana hormonalnie przez:

  • Parathormon (PTH) – zwiększający stężenie wapnia we krwi
  • Kalcytoninę – zmniejszającą stężenie wapnia we krwi
  • Witaminę D (poprzez jej aktywne metabolity) – zwiększającą wchłanianie wapnia

13 14

Eliminacja wapnia z organizmu

Drogi wydalania

Wapń ulega eliminacji z organizmu poprzez kilka dróg wydalniczych:

  • Z kałem – wydalany jest niewchłonięty wapń; ilość ta utrzymuje się na względnie stałym poziomie i wynosi 0,4-0,8 g/dobę
  • Z moczem – w prawidłowych warunkach nie przekracza 0,3 g/dobę
  • Przez skórę – niewielka ilość wydalana z potem
  • Z innymi wydzielinami – ze śliną, z mlekiem kobiet karmiących

15 16

Reabsorpcja nerkowa

Szczególnie istotnym procesem w eliminacji wapnia jest wchłanianie zwrotne w cewkach nerkowych. Dzięki temu mechanizmowi znaczna część przefiltrowanego w kłębuszkach nerkowych wapnia powraca do krwiobiegu, co zapobiega nadmiernej utracie tego pierwiastka z moczem. Proces ten podlega regulacji przez hormony kalcytropowe.17 18

Szczególne grupy fizjologiczne

Przenikanie przez bariery fizjologiczne

Wapń wykazuje zdolność do przenikania przez ważne bariery fizjologiczne:

  • Przez łożysko – co ma istotne znaczenie dla rozwoju płodu
  • Do mleka kobiet karmiących piersią – zapewniając odpowiednią podaż wapnia dla niemowląt

19 20

Różnice w wchłanianiu u grup szczególnych

Jak wspomniano wcześniej, efektywność wchłaniania wapnia jest zwiększona u określonych grup pacjentów, co odpowiada zwiększonemu zapotrzebowaniu fizjologicznemu:

  • U dzieci – w związku z intensywnym wzrostem i mineralizacją tkanki kostnej
  • U kobiet w ciąży – ze względu na potrzeby rozwijającego się płodu
  • U kobiet karmiących piersią – w celu zapewnienia odpowiedniej podaży wapnia z mlekiem

21 22

Natomiast z wiekiem obserwuje się stopniowe zmniejszanie przyswajalności wapnia, co może przyczyniać się do rozwoju osteoporozy u osób starszych i zwiększonego ryzyka złamań.23

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl