Właściwości farmakokinetyczne
Sód jodohipuran

Sód jodohipuran znakowany izotopem jodu 131 (Hipuran-131I) wykazuje specyficzną farmakokinetykę, która umożliwia jego zastosowanie w diagnostyce funkcji nerek. Po dożylnym podaniu około 66% dawki wiąże się odwracalnie z białkami osocza, co wpływa na biodostępność substancji. Maksymalny wychwyt nerkowy obserwuje się między 2 a 5 minutą po podaniu, przy czym ponad 90% radiofarmaceutyku obecnego w osoczu jest wychwytywane przez nerki i szybko wydalane z moczem. Eliminacja zachodzi głównie przez wydalanie kanalikowe (ok. 80%) oraz kłębuszkowe (ok. 20%), a maksymalna wydajność wydalania kanalikowego wynosi około 76 mg/min (0,2 ml przepływu osocza). Tempo eliminacji jest szybkie – 50-75% dawki usuwa się w ciągu pierwszych 25 minut, a 90-95% w ciągu 8 godzin.

Właściwości farmakokinetyczne sodu jodohipuranu

Sód jodohipuran znakowany izotopem jodu 131 (sodu 2-[131I]jodohipuran) stanowi substancję czynną preparatu Hipuran-131I do wstrzykiwań. Związek ten charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką, która determinuje jego zastosowanie w diagnostyce nerek. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat właściwości farmakokinetycznych tej substancji.1

Dystrybucja w organizmie

Po podaniu dożylnym jodohipuran sodu (131I) podlega specyficznemu wzorcowi dystrybucji w organizmie. Około dwie trzecie podanej dawki wiąże się odwracalnie z białkami osocza, co wpływa na jego biodostępność. Związek charakteryzuje się bardzo dobrą przenikalnością przez błony komórkowe, co ułatwia jego transport w organizmie i umożliwia efektywne wykorzystanie w diagnostyce.2

Wychwyt nerkowy

Najwyższy poziom wychwytu nerkowego jodohipuranu sodu obserwuje się między 2 a 5 minutą po podaniu dożylnym. Wychwyt ten jest determinowany przez szereg czynników klinicznych, takich jak:

3

Wychwyt nerkowy charakteryzuje się wysoką efektywnością – ponad 90% dawki radiofarmaceutyku obecnej w osoczu jest wychwytywane przez nerki i natychmiast transportowane z moczem do pęcherza moczowego.4

Mechanizmy wydalania nerkowego

Wydalanie jodohipuranu sodu (131I) przez nerki zachodzi dwoma głównymi mechanizmami:

  • Wydalanie kanalikowe – odpowiada za około 80% procesu eliminacji
  • Wydalanie kłębuszkowe – odpowiada za około 20% procesu eliminacji

5

Przepływ wewnątrznerkowy oraz rozmieszczenie radiofarmaceutyku w nerkach zależą przede wszystkim od przepływu nerkowego krwi oraz zdolności wydzielniczej kanalików nerkowych. Maksymalna wydajność wydalania kanalikowego dla jodohipuranu sodu wynosi około 76 mg/min, co odpowiada około 0,2 ml przepływu osocza.6

Kinetyka eliminacji

Eliminacja jodohipuranu sodu (131I) z organizmu charakteryzuje się stosunkowo szybkim tempem:

  • Od 50% do 75% podanej dawki ulega eliminacji w ciągu pierwszych 25 minut
  • Od 90% do 95% podanej dawki ulega eliminacji w ciągu 8 godzin

7

Alternatywne drogi eliminacji

Poza główną nerkową drogą eliminacji, jodohipuran sodu (131I) może być wydalany również innymi drogami:

  • Wydalanie drogami żółciowymi – w warunkach prawidłowej czynności nerek stanowi poniżej 0,4% eliminacji
  • W przypadkach znacznego uszkodzenia nerek, eliminacja drogami żółciowymi może wzrosnąć nawet do 5%

8

Inne istotne właściwości farmakokinetyczne

Należy zaznaczyć, że jodohipuran sodu (131I) przedostaje się do mleka matki karmiącej, co stanowi istotną informację przy planowaniu badania u kobiet w okresie laktacji.9

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl