Dawkowanie i sposób podawania
Czynnik krzepnięcia krwi II
Dawkowanie czynnika krzepnięcia II (protrombiny) wymaga indywidualnego podejścia, uwzględniającego wskazania kliniczne, stan pacjenta oraz stopień zaawansowania choroby. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza specjalizującego się w zaburzeniach krzepnięcia, z regularnym monitorowaniem parametrów hemostazy, takich jak aktywność poszczególnych czynników krzepnięcia, INR oraz wskaźnik Quicka. W przypadku leczenia antagonistami witaminy K, dawkowanie koncentratów czynników zespołu protrombiny (Beriplex, Octaplex) jest ustalane na podstawie wyjściowej wartości INR oraz masy ciała pacjenta, z maksymalnymi dawkami odpowiednio do poziomu INR (np. dla Beriplexu: 25 j.m. czynnika IX/kg przy INR 2,0–3,9, 35 j.m./kg przy INR 4,0–6,0, 50 j.m./kg przy INR >6,0). Normalizacja INR następuje zwykle w ciągu 30 minut (Beriplex) lub 6–8 godzin (Octaplex), przy jednoczesnym rozważeniu podania witaminy K dla trwałego efektu. Powtarzane podawanie Beriplexu nie jest rekomendowane ze względu na brak danych klinicznych.
- Dawkowanie czynnika krzepnięcia krwi II
- Zasady ogólne dawkowania
- Dawkowanie w przypadku leczenia antagonistami witaminy K
- Dawkowanie we wrodzonych niedoborach czynnika krzepnięcia II
- Szczególne grupy pacjentów
- Sposób podawania czynnika krzepnięcia krwi II
- Dostępne preparaty zawierające czynnik krzepnięcia krwi II
Dawkowanie czynnika krzepnięcia krwi II
Dawkowanie czynnika krzepnięcia krwi II (protrombiny) wymaga indywidualnego podejścia w zależności od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz stopnia zaawansowania choroby. Terapia powinna być prowadzona pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń krzepnięcia, z uwzględnieniem regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia i stanu klinicznego pacjenta.12
Zasady ogólne dawkowania
Wielkość dawki oraz częstość jej podawania powinny być obliczone dla każdego pacjenta indywidualnie. Odstępy między dawkami należy dostosować do wartości okresu półtrwania poszczególnych czynników krzepnięcia należących do zespołu protrombiny, w tym czynnika II. Dawkę indywidualną określa się w oparciu o regularne oznaczanie aktywności w osoczu poszczególnych czynników krzepnięcia lub na podstawie wyników badań laboratoryjnych ogólnie określających działanie zespołu protrombiny (INR, wskaźnik Quicka) oraz poprzez ciągłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta.34
W przypadku większych interwencji chirurgicznych konieczne jest dokładne monitorowanie leczenia substytucyjnego poprzez wykonywanie badań układu krzepnięcia (oznaczanie aktywności poszczególnych czynników krzepnięcia i/lub badań określających ogólnie aktywność czynników krzepnięcia zespołu protrombiny).56
Dawkowanie w przypadku leczenia antagonistami witaminy K
Dawkowanie czynnika krzepnięcia krwi II w ramach koncentratu czynników zespołu protrombiny u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K zależy od wartości wskaźnika INR oznaczonego przed rozpoczęciem leczenia oraz od wartości docelowej wskaźnika INR. Wskaźnik INR przed leczeniem powinien być zmierzony w najkrótszym możliwym czasie przed podaniem leku, aby umożliwić obliczenie odpowiedniej dawki produktu.78
Dawkowanie Beriplexu podczas leczenia antagonistami witaminy K
Poniższa tabela określa przybliżone dawki Beriplexu (ml/kg masy ciała rekonstytuowanego produktu oraz j.m. czynnika IX/kg masy ciała) tak, aby uzyskać normalizację wskaźnika INR (np. INR ≤ 1,3) przy podanych różnych wyjściowych wartościach wskaźnika INR.9
| Wartość INR przed leczeniem | Przybliżona dawka w ml/kg masy ciała | Przybliżona dawka w j.m. (czynnik IX) na kilogram masy ciała |
|---|---|---|
| 2,0 – 3,9 | 1 | 25 |
| 4,0 – 6,0 | 1,4 | 35 |
| >6,0 | 2 | 50 |
Dawkowanie jest ustalane w oparciu o masę ciała, gdy nie przekracza ona 100 kg. W przypadku pacjentów o masie ciała powyżej 100 kg maksymalna pojedyncza dawka (j.m. czynnika IX) nie powinna przekraczać 2500 j.m. dla wartości wskaźnika INR 2,0 – 3,9; 3500 j.m. dla wartości wskaźnika INR 4,0 – 6,0 oraz 5000 j.m. dla wartości wskaźnika INR >6.0.10
Normalizacja zaburzeń hemostazy spowodowanych stosowaniem antagonistów witaminy K jest zwykle osiągana w ciągu około 30 minut po wstrzyknięciu Beriplexu. Równoczesne podawanie witaminy K powinno być rozważone u pacjentów otrzymujących Beriplex w celu pilnego odwrócenia działania antagonistów witaminy K, gdyż zazwyczaj efekt działania witaminy K jest osiągany po 4-6 godzinach.11
Powtarzane dawkowanie Beriplexu u pacjentów wymagających pilnego odwrócenia działania antagonistów witaminy K nie jest wsparte badaniami klinicznymi i w związku z tym nie jest zalecane.12
Dawkowanie Octaplexu podczas leczenia antagonistami witaminy K
Poniższa tabela przedstawia przybliżone dawki Octaplexu (w ml/kg masy ciała rekonstytuowanego produktu) wymagane do normalizacji INR (≤ 1,2 w przeciągu 1 godziny) przy różnych poziomach wyjściowych INR:13
| Wstępne INR | Przybliżona dawka (w ml Octaplex/kg masy ciała) |
|---|---|
| 2–2,5 | 0,9–1,3 |
| 2,5–3 | 1,3–1,6 |
| 3–3,5 | 1,6–1,9 |
| > 3,5 | > 1,9 |
Pojedyncza dawka Octaplexu nie powinna przekraczać 3000 j.m. (120 ml).14
Korekta zaburzeń hemostazy spowodowanych antagonistami witaminy K po podaniu Octaplexu trwa około 6-8 godzin. Jednakże, efekt działania witaminy K podanej jednocześnie występuje zwykle w przeciągu 4-6 godzin. Dlatego zwykle nie jest wymagane ponowne podawanie ludzkiego kompleksu protrombiny, gdy podano witaminę K.15
Dawkowanie we wrodzonych niedoborach czynnika krzepnięcia II
W przypadku wrodzonych niedoborów czynnika krzepnięcia II, gdy zastosowanie preparatu swoistego czynnika krzepnięcia nie jest możliwe, dawkowanie powinno uwzględniać spodziewany wzrost aktywności tego czynnika w osoczu po podaniu.1617
Dawkowanie Beriplexu we wrodzonych niedoborach czynnika krzepnięcia II
Wyliczenie wymaganej dawki koncentratu czynników krzepnięcia zespołu protrombiny zostało ustalone w oparciu o badania kliniczne. W przypadku czynnika II, na podstawie danych empirycznych ustalono, że 1 j.m. czynnika II na kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika II w osoczu o 1,9% w stosunku do normy (0,019 j.m./ml).18
Dawka poszczególnego czynnika krzepnięcia wyrażana jest w jednostkach międzynarodowych (j.m.), zgodnych z obowiązującym standardem dla każdego czynnika krzepnięcia zatwierdzonym przez Światową Organizację Zdrowia (WHO). Aktywność czynnika krzepnięcia w osoczu jest wyrażana procentowo (w stosunku do prawidłowego osocza ludzkiego) lub w jednostkach międzynarodowych (zgodnie z międzynarodowym standardem dla konkretnego czynnika krzepnięcia w osoczu).1920
Jedna jednostka międzynarodowa (j.m.) aktywności czynnika krzepnięcia jest równa aktywności tego czynnika zawartego w 1 ml prawidłowego osocza ludzkiego.2122
Dawkowanie Octaplexu we wrodzonych niedoborach czynnika krzepnięcia II
W przypadku stosowania Octaplexu we wrodzonych niedoborach czynnika II, dawkę oblicza się według wzoru:23
Wymagana ilość jednostek = masa ciała (kg) x pożądany wzrost czynnika II (j.m./ml) x 50
Wymagana dawka jest obliczana na podstawie danych doświadczalnych, że około 1 j.m. czynnika II na kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika II w osoczu o 0,02 j.m./ml.24
Jeżeli znane są indywidualne wartości odzysku, powinny być one użyte do obliczeń.2526
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność produktów zawierających czynnik krzepnięcia II u dzieci i młodzieży nie została dotychczas w pełni ustalona w kontrolowanych badaniach klinicznych. W przypadku Beriplexu brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży, natomiast dla Octaplexu takie dane nie są dostępne.2728
Osoby starsze
Dawkowanie i sposób podawania u osób starszych (powyżej 65. roku życia) są zgodne z ogólnymi zaleceniami.29
Sposób podawania czynnika krzepnięcia krwi II
Beriplex – sposób podawania
Beriplex należy podawać dożylnie po rekonstytucji zgodnie z instrukcją producenta. Prędkość podawania nie powinna przekraczać 8 ml/min. Roztwór po rekonstytucji powinien być przezroczysty lub lekko opalizujący.30
W badaniach klinicznych Beriplexu pacjenci ważący poniżej 70 kg mieli zalecane dawkowanie z maksymalną szybkością infuzji wynoszącą 0,12 ml/kg/min (co przekłada się na wartość poniżej 8 ml/min).31
Octaplex – sposób podawania
Octaplex musi być podawany dożylnie. Infuzję należy rozpoczynać z szybkością 1 ml na minutę, następnie zwiększyć do 2-3 ml na minutę. Podawanie powinno odbywać się w warunkach aseptycznych.32
Dostępne preparaty zawierające czynnik krzepnięcia krwi II
Beriplex
Beriplex jest dostępny w trzech wersjach dawkowania jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań:33
- Beriplex P/N 250 j.m.
- Beriplex P/N 500 j.m.
- Beriplex P/N 1000 j.m.
34
Zawartość czynnika krzepnięcia II w poszczególnych dawkach Beriplexu:35
| Preparat | Zawartość czynnika II krzepnięcia krwi |
|---|---|
| Beriplex P/N 250 | 200 – 480 j.m. |
| Beriplex P/N 500 | 400 – 960 j.m. |
| Beriplex P/N 1000 | 800 – 1920 j.m. |
Po rekonstytucji stężenie czynnika II w roztworze Beriplexu wynosi 20-48 j.m./ml.36
Octaplex
Octaplex jest dostępny w dwóch wersjach dawkowania jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji:37
- Octaplex 500 j.m.
- Octaplex 1000 j.m.
38
Zawartość czynnika krzepnięcia II w poszczególnych dawkach Octaplexu:39
| Preparat | Zawartość czynnika II krzepnięcia krwi |
|---|---|
| Octaplex 500 j.m. | 280 – 760 j.m. |
| Octaplex 1000 j.m. | 560 – 1520 j.m. |
Po rekonstytucji stężenie czynnika II w roztworze Octaplexu wynosi 14-38 j.m./ml.40
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania