Dawkowanie i sposób podawania
Chlorek wapnia
Chlorek wapnia jest kluczowym składnikiem roztworów stosowanych w terapii nerkozastępczej, takich jak hemodializa, hemofiltracja i hemodiafiltracja, a także w żywieniu pozajelitowym. Stężenie jonów wapnia w gotowych roztworach dializacyjnych wynosi zazwyczaj 1,5-1,75 mmol/l, natomiast w preparatach dwukomorowych chlorek wapnia znajduje się w komorze z kwaśnym roztworem elektrolitów w stężeniu około 30 mmol/l, które po zmieszaniu obu komór osiąga wartość terapeutyczną. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz trybu i czasu trwania terapii. W ostrym uszkodzeniu nerek u dorosłych o masie 70 kg zalecana dawka roztworu wynosi 2000 ml/h, natomiast jako płyn substytucyjny stosuje się objętość 20-35 ml/kg mc./godz. W przewlekłej niewydolności nerek dawka powinna wynosić co najmniej 1/3 masy ciała na zabieg przy trzech zabiegach tygodniowo, a objętość płynu substytucyjnego wynosi 7-35 ml/kg mc./godz. Maksymalna dawka dzienna roztworu nie powinna przekraczać 75 l.
Dawkowanie i sposób podawania chlorku wapnia
Chlorek wapnia stanowi istotny składnik roztworów stosowanych w technikach nerkozastępczych, w tym hemodializie, hemofiltracji i hemodiafiltracji. Jest także składnikiem roztworów do żywienia pozajelitowego. Dawkowanie chlorku wapnia wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od stanu klinicznego pacjenta, rodzaju terapii oraz współistniejących zaburzeń metabolicznych.1
Stężenie wapnia w roztworach do terapii nerkozastępczej
W roztworach do terapii nerkozastępczej stężenie jonów wapnia jest ściśle określone i wynosi najczęściej 1,5-1,75 mmol/l w gotowym do użycia roztworze. W preparatach dwukomorowych chlorek wapnia znajduje się w komorze z kwaśnym roztworem elektrolitów, gdzie jego stężenie jest znacznie wyższe (np. 30 mmol/l), natomiast po zmieszaniu zawartości obu komór uzyskuje się roztwór o odpowiednim stężeniu terapeutycznym.2
Dawkowanie w terapii nerkozastępczej
W przypadku stosowania chlorku wapnia w roztworach do hemodializy, hemofiltracji i hemodiafiltracji, dawkowanie uzależnione jest od objętości przepisanego roztworu dializacyjnego, która z kolei zależy od trybu terapii, jej częstotliwości oraz czasu trwania. Wyboru dokonuje lekarz zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta.3
Hemodializa
Roztwór dializacyjny zawierający chlorek wapnia podaje się poprzez przedział dializacyjny dializatora. W trakcie hemodializy jonizowany wapń jest usuwany z krwi pacjenta, co wymaga jego jednoczesnej suplementacji poprzez roztwór dializacyjny.4
Hemofiltracja
W przypadku hemofiltracji roztwór zawierający chlorek wapnia podaje się poprzez linię krwi tętniczą lub żylną. Metoda ta opiera się na usuwaniu większych objętości płynu z krwi pacjenta i jednoczesnym uzupełnianiu jej płynem substytucyjnym zawierającym niezbędne elektrolity, w tym wapń.5
Dawkowanie w zależności od typu pacjenta
Pacjenci z ostrą niewydolnością nerek
W ostrym uszkodzeniu nerek u osób dorosłych o masie ciała 70 kg, odpowiedni dla usunięcia produktów przemiany materii jest zabieg ciągły z dawką 2000 ml/h roztworu zawierającego chlorek wapnia. Dawka powinna być dostosowana do wielkości ciała pacjenta oraz jego stanu metabolicznego.6
W przypadku stosowania roztworu jako płynu substytucyjnego w ostrej niewydolności nerek, zalecana objętość wynosi od 20 do 35 ml/kg masy ciała/godz.7
Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek
W leczeniu pacjentów z przewlekłą chorobą nerek dawka roztworu zawierającego chlorek wapnia powinna wynosić co najmniej jedną trzecią masy ciała na zabieg, przy stosowaniu trzech zabiegów w tygodniu, o ile nie jest wskazane klinicznie inne dawkowanie.8
Jako płyn substytucyjny w przewlekłej niewydolności nerek, zalecana objętość wynosi od 7 do 35 ml/kg masy ciała/godz.9
Wymagane może być zwiększenie objętości stosowanej w ciągu tygodnia lub rozdzielenie tej objętości tygodniowej na więcej niż 3 zabiegi na tydzień.10
Dawkowanie w leczeniu ostrych zatruć
W przypadku leczenia ostrych zatruć dawka i czas trwania hemodializy, hemofiltracji lub hemodiafiltracji zależy od rodzaju toksyny, jej stężenia oraz ciężkości objawów klinicznych i wymaga decyzji klinicznej w zależności od stanu konkretnego pacjenta.11
Dawkowanie u osób w podeszłym wieku
Dawkowanie u osób w podeszłym wieku jest takie samo jak w przypadku osób dorosłych i powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.12
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania roztworów zawierających chlorek wapnia nie zostały w pełni określone u dzieci. W przypadku preparatów multiBic z wapniem nie określono dotychczas bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci.13
Maksymalne dawki i ograniczenia
Maksymalna zalecana dawka roztworów do terapii nerkozastępczej zawierających chlorek wapnia wynosi 75 l na dobę.14
Powyższe zalecenia odnośnie objętości mogą być dostosowywane przez lekarza prowadzącego zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta.15
Sposób podawania
W przypadku produktów dostarczanych w opakowaniach dwukomorowych, przed podaniem konieczne jest zmieszanie zawartości obu komór. Po usunięciu opakowania ochronnego należy niezwłocznie otworzyć długi spaw (spaw między komorami), aby wymieszać oba roztwory, a następnie otworzyć krótki spaw 'SafetyMoon’ (spaw w pobliżu portu dostępu), aby umożliwić podanie zmieszanego roztworu.16
Podawanie roztworu może odbywać się:
- do krążenia pozaustrojowego w trybie przed i po rozcieńczeniu płynu, zgodnie z zaleceniem lekarza17
- dożylnie w przypadku roztworów do hemofiltracji18
- poprzez przedział dializacyjny dializatora w przypadku hemodializy19
Tabela dawkowania chlorku wapnia w terapii nerkozastępczej
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Zalecana dawka | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Ostra niewydolność nerek | Dorośli | 20-35 ml/kg mc./godz. jako płyn substytucyjny | W przypadku zabiegu ciągłego: 2000 ml/h dla pacjenta o masie 70 kg |
| Osoby w podeszłym wieku | Jak u dorosłych | Dawkowanie dostosowane do stanu klinicznego | |
| Przewlekła niewydolność nerek | Dorośli | 7-35 ml/kg mc./godz. jako płyn substytucyjny | Co najmniej 1/3 masy ciała na zabieg przy 3 zabiegach tygodniowo |
| Osoby w podeszłym wieku | Jak u dorosłych | Dawkowanie dostosowane do stanu klinicznego | |
| Ostre zatrucia | Dorośli | Indywidualne dostosowanie | Zależne od rodzaju toksyny, jej stężenia oraz ciężkości objawów klinicznych |
| Wszystkie wskazania | Dzieci i młodzież | Brak ustalonego dawkowania | Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności |
| Maksymalna zalecana dawka dzienna | 75 l roztworu na dobę | ||
Szczególne uwagi kliniczne podczas stosowania chlorku wapnia
Podczas stosowania roztworów zawierających chlorek wapnia należy monitorować stan pacjenta, szczególnie pod kątem gospodarki wapniowej. W przypadku roztworów do terapii nerkozastępczej zawartość jonów wapniowych jest precyzyjnie dobrana, aby zapewnić odpowiednią homeostazę wapniową organizmu.20 21
Ciągła terapia nerkozastępcza, wraz z przepisaniem produktu leczniczego zawierającego chlorek wapnia, powinna być przeprowadzana pod kierunkiem lekarza, posiadającego doświadczenie w leczeniu tą metodą.22
Objętość płynu substytucyjnego zawierającego chlorek wapnia podawanego pacjentom dorosłym jest określona przez współczynnik ultrafiltracji i jest ustalana indywidualnie celem zapewnienia odpowiedniego bilansu płynów i elektrolitów.23
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania