Leki zawierające w składzie
nefopam

Nefopam to nieopioidowy lek przeciwbólowy, który wywiera działanie ośrodkowe poprzez blokowanie wychwytu zwrotnego monoamin (serotoniny, noradrenaliny i dopaminy) oraz wpływ na kanały sodowe i wapniowe. Ten mechanizm działania odróżnia go od niesteroidowych leków przeciwzapalnych i opioidów, co czyni go cenną alternatywą w terapii bólu.

Lek jest szczególnie skuteczny w leczeniu bólu ostrego, w tym bólu pooperacyjnego oraz bólu związanego z urazami. Nefopam znajduje zastosowanie jako element multimodalnej terapii przeciwbólowej, często w połączeniu z innymi analgetykami, co pozwala na zmniejszenie dawek opioidów i ograniczenie działań niepożądanych związanych z ich stosowaniem.

W Polsce nefopam dostępny jest pod nazwą handlową Nefopam WZF. Substancja ta nie jest powszechnie stosowana w porównaniu do innych analgetyków, ale stanowi wartościową opcję terapeutyczną w określonych sytuacjach klinicznych, zwłaszcza gdy przeciwwskazane jest podawanie NLPZ lub opioidów.

Główną zaletą nefopamu jest skuteczne działanie przeciwbólowe przy braku działania przeciwzapalnego i mniejszym ryzyku depresji oddechowej w porównaniu do opioidów. Nie powoduje również uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, co jest korzystne u pacjentów z chorobą wrzodową. Dodatkowo nie wpływa negatywnie na funkcję płytek krwi, co czyni go bezpieczniejszym w okresie okołooperacyjnym.

Do najważniejszych działań niepożądanych nefopamu należą: tachykardia, nadciśnienie tętnicze, nudności, wymioty, zawroty głowy, nadmierna potliwość oraz objawy antycholinergiczne (suchość w ustach, zatrzymanie moczu). Przeciwwskazany jest u pacjentów z padaczką, jaskrą, przerostem gruczołu krokowego oraz u osób z drgawkami w wywiadzie. Ze względu na wpływ na układ sercowo-naczyniowy wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów z chorobami serca. Nie zaleca się również stosowania nefopamu u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią z powodu ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa.