Wskazania do stosowania leku Volulyte 6%

Volulyte 6% jest roztworem do infuzji zawierającym jako substancję czynną poli(O-2-hydroksyetylo)skrobię (HES) o średniej masie cząsteczkowej 130 000 Da i stopniu podstawienia 0,38-0,45, wytwarzaną ze skrobi kukurydzianej, w stężeniu 60 g/l. Lek ten jest wskazany wyłącznie w leczeniu hipowolemii spowodowanej nagłą utratą krwi, w sytuacjach gdy zastosowanie płynów krystaloidowych nie przynosi wystarczających efektów terapeutycznych.¹

Skład elektrolitowy leku

Volulyte 6% zawiera zbalansowany skład elektrolitowy, który stanowi istotny element w terapii zaburzeń objętościowych. W 1000 ml roztworu znajdują się następujące elektrolity:²

Roztwór charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością wynoszącą 286,5 mOsm/l, kwasowością miareczkową poniżej 2,5 mmol NaOH/l oraz pH w zakresie 5,7-6,5.<sup data-drug="Volulyte 6%" data-section="Nazwa produktu leczniczego, skład jakościowy i ilościowy, postać farmaceutyczna" title="Teoretyczna osmolarność: 286,5 mOsm/l. Kwasowość miareczkowalna: 3

Uzasadnienie stosowania w hipowolemii

Hipowolemię definiuje się jako zmniejszenie objętości krwi krążącej, co może prowadzić do zaburzeń hemodynamicznych i upośledzenia perfuzji narządów. W przypadku nagłej utraty krwi, kiedy dochodzi do gwałtownego zmniejszenia objętości wewnątrznaczyniowej, podstawowym postępowaniem jest podawanie płynów krystaloidowych. Jeżeli jednak terapia krystaloidami okazuje się niewystarczająca do stabilizacji stanu pacjenta, uzasadnione jest zastosowanie koloidów, takich jak Volulyte 6%.⁴

Obecna w preparacie poli(O-2-hydroksyetylo)skrobia zwiększa objętość osocza poprzez utrzymywanie gradientu onkotycznego, co prowadzi do przemieszczania się płynu z przestrzeni śródmiąższowej do naczyń. Dzięki temu Volulyte 6% zapewnia skuteczniejsze i dłużej utrzymujące się wypełnienie łożyska naczyniowego w porównaniu do płynów krystaloidowych.⁵

Sytuacje kliniczne wymagające zastosowania leku

Volulyte 6% jest wskazany w następujących sytuacjach klinicznych związanych z nagłą utratą krwi:

• Krwotoki pourazowe – gdy szybka utrata krwi prowadzi do niestabilności hemodynamicznej, a podaż krystaloidów jest niewystarczająca do utrzymania prawidłowej perfuzji narządów
• Krwotoki okołooperacyjne – w przypadku znacznej utraty krwi podczas zabiegów chirurgicznych, gdy konieczne jest szybkie przywrócenie objętości wewnątrznaczyniowej
• Krwotoki poporodowe – gdy dochodzi do masywnej utraty krwi, a standardowe postępowanie z użyciem krystaloidów nie przynosi poprawy parametrów hemodynamicznych
• Inne stany przebiegające z ostrą hipowolemią – gdy konieczne jest szybkie przywrócenie objętości wewnątrznaczyniowej, a podaż krystaloidów jest nieefektywna

We wszystkich powyższych przypadkach zastosowanie Volulyte 6% powinno być rozważane dopiero po stwierdzeniu niewystarczającej odpowiedzi na leczenie krystaloidami.⁶

Charakterystyka roztworu

Volulyte 6% to roztwór do infuzji o charakterystyce przezroczystej do lekko opalizującej, bezbarwnej do lekko żółtej.⁷ Roztwór ten zawiera oprócz poli(O-2-hydroksyetylo)skrobi także sodu octan trójwodny (4,63 g/1000 ml), sodu chlorek (6,02 g/1000 ml), potasu chlorek (0,30 g/1000 ml) i magnezu chlorek sześciowodny (0,30 g/1000 ml).⁸

Strategie leczenia hipowolemii

W leczeniu hipowolemii spowodowanej nagłą utratą krwi należy przestrzegać następującej sekwencji działań:

1. Początkowa resuscytacja płynowa z użyciem krystaloidów – stanowi pierwszą linię postępowania w celu szybkiego przywrócenia objętości wewnątrznaczyniowej
2. Ocena odpowiedzi na leczenie krystaloidami – monitorowanie parametrów hemodynamicznych, perfuzji narządowej i stanu klinicznego pacjenta
3. Zastosowanie Volulyte 6% – w przypadku niewystarczającej odpowiedzi na krystaloidy, podanie koloidu w celu poprawy stabilizacji hemodynamicznej
4. Dalsze postępowanie przyczynowe – równolegle do resuscytacji płynowej należy wdrożyć działania zmierzające do zatrzymania krwawienia (chirurgiczne, endoskopowe, radiologiczne itp.)

Volulyte 6% powinien być stosowany jako element kompleksowej strategii leczenia hipowolemii, zawsze z uwzględnieniem całościowego stanu klinicznego pacjenta i z poszanowaniem wskazań, przeciwwskazań oraz środków ostrożności określonych w charakterystyce produktu leczniczego.⁹