Przedawkowanie
Tisercin 25 mg/ml

Przedawkowanie leku Tisercin

Przedawkowanie roztworu do wstrzykiwań Tisercin (25 mg/ml), zawierającego substancję czynną lewomepromazynę, stanowi poważne zagrożenie zdrowia i życia pacjenta. Ze względu na szeroki zakres działania farmakologicznego tego neuroleptyku, objawy przedawkowania mogą dotyczyć wielu układów organizmu, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego.¹

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania lewomepromazyny występuje szereg objawów klinicznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególnie niebezpieczna jest kombinacja tego leku z alkoholem lub innymi substancjami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy.²

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania lewomepromazyny ma charakter głównie objawowy i podtrzymujący, gdyż nie istnieje swoiste antidotum dla tego leku. Kluczowe znaczenie ma szybka interwencja i kompleksowe monitorowanie stanu pacjenta.³

Monitorowanie parametrów

W przypadku przedawkowania Tisercinu zaleca się monitorowanie następujących parametrów:

• Równowaga kwasowo-zasadowa – dla oceny ewentualnej kwasicy metabolicznej
• Równowaga wodno-elektrolitowa – kontrola poziomu elektrolitów, szczególnie potasu z uwagi na ryzyko zaburzeń rytmu serca
• Czynność nerek – ocena wydolności nerek
• Ilość moczu – monitorowanie diurezy
• Stężenia enzymów wątrobowych – ocena funkcji wątroby
• EKG – dla oceny zaburzeń przewodzenia i rytmu serca
• Stężenie CPK w surowicy – szczególnie u pacjentów z podejrzeniem złośliwego zespołu neuroleptycznego
• Temperatura ciała – kontrola hipertermii, zwłaszcza w przypadku złośliwego zespołu neuroleptycznego⁴

Leczenie przedawkowania

Postępowanie terapeutyczne powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta i obejmuje:

1. Zmniejszenie wchłaniania leku:
   • Płukanie żołądka – wskazane nawet po 12 godzinach od przyjęcia leku z powodu przeciwcholinergicznego działania lewomepromazyny opóźniającego opróżnianie żołądka
   • Podanie węgla aktywnego i środków przeczyszczających
   • Nie zaleca się indukowania wymiotów ze względu na ryzyko aspiracji podczas możliwych napadów padaczkowych i reakcji dystonicznych⁵
2. Leczenie hipotonii:
   • Dożylne podawanie płynów infuzyjnych
   • Pozycja Trendelenburga (ułożenie pacjenta z głową poniżej poziomu nóg)
   • Podanie amin presyjnych – dopaminy i/lub noradrenaliny z jednoczesnym monitorowaniem EKG z uwagi na proarytmogenne działanie lewomepromazyny⁶
3. Leczenie drgawek:
   • Podanie diazepamu w pierwszej linii
   • W przypadku napadów nawracających – fenytoina lub fenobarbital⁷
4. Leczenie rabdomiolizy:
   • Podawanie mannitolu⁸

Należy podkreślić, że w przypadku przedawkowania lewomepromazyny metody eliminacji pozaustrojowej, takie jak diureza forsowana, hemodializa i hemoperfuzja, nie przynoszą znaczących korzyści terapeutycznych.⁹

Poważne powikłania przedawkowania

Szczególnie niebezpieczne konsekwencje przedawkowania Tisercinu to:

• Nagła śmierć sercowa – związana z zaburzeniami rytmu typu torsade de pointes, częstoskurczem komorowym lub migotaniem komór
• Zatrzymanie akcji serca – jako skutek głębokich zaburzeń przewodzenia
• Złośliwy zespół neuroleptyczny – ciężkie, zagrażające życiu powikłanie leczenia neuroleptykami¹⁰

Leczenie przedawkowania Tisercinu wymaga kompleksowego podejścia zespołu medycznego, odpowiedniego wyposażenia (w tym zestawu do reanimacji) oraz stałego monitorowania parametrów życiowych. Ze względu na proarytmogenne właściwości lewomepromazyny, szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie funkcji sercowo-naczyniowej, zwłaszcza podczas stosowania amin katecholowych w leczeniu hipotonii.¹¹