Dawkowanie i sposób podawania
Scavertin 3 mg
Scavertin, zawierający 3 mg iwermektyny w tabletkach, wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do masy ciała i wskazań klinicznych. W leczeniu węgorczycy przewodu pokarmowego stosuje się dawkę 200 µg/kg mc. w pojedynczej dawce doustnej, natomiast w mikrofilaremii wywołanej przez Wuchereria bancrofti zalecane dawki to 150-200 µg/kg co 6 miesięcy lub 300-400 µg/kg przy podawaniu raz na 12 miesięcy na obszarach endemicznych. W terapii świerzbu skórnego dawka wynosi 200 µg/kg w pojedynczej dawce, z możliwością podania drugiej dawki po 8-15 dniach w celu zmniejszenia ryzyka niepowodzenia leczenia, zwłaszcza przy nasilonych zmianach skórnych. Dawkowanie tabletek (3 mg) jest szczegółowo określone w zależności od masy ciała pacjenta, a w programach masowego leczenia można je także ustalić na podstawie wzrostu pacjenta. U dzieci poniżej 15 kg bezpieczeństwo stosowania nie zostało ustalone, a u osób starszych zaleca się ostrożność ze względu na współistniejące choroby i farmakoterapię.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Scavertin
- Zasady dawkowania w poszczególnych wskazaniach
- Tabele dawkowania leku Scavertin
- Dawkowanie w węgorczycy przewodu pokarmowego
- Dawkowanie przy mikrofilaremii według masy ciała
- Dawkowanie przy mikrofilaremii według wzrostu
- Szczególne grupy pacjentów
- Sposób podawania leku
- Zalecenia dodatkowe w leczeniu świerzbu
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Scavertin
Scavertin, zawierający 3 mg iwermektyny w postaci tabletek, wymaga precyzyjnego dawkowania w zależności od wskazania oraz masy ciała pacjenta. Prawidłowe ustalenie dawki i przekazanie pacjentowi odpowiednich instrukcji dotyczących sposobu przyjmowania leku ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii.1
Zasady dawkowania w poszczególnych wskazaniach
Węgorczyca przewodu pokarmowego wymaga zastosowania dawki 200 mikrogramów iwermektyny na kilogram masy ciała, podawanej w pojedynczej dawce doustnej. Liczba tabletek powinna być dostosowana do masy ciała pacjenta według schematu przedstawionego w tabeli.2
W przypadku mikrofilaremii wywołanej przez nitkowca ludzkiego (Wuchereria bancrofti), zalecana dawka w ramach programów masowej dystrybucji wynosi 150-200 mikrogramów iwermektyny na kilogram masy ciała, podawana co 6 miesięcy. Na obszarach endemicznych, gdzie leczenie jest możliwe tylko raz na 12 miesięcy, należy zastosować dawkę 300-400 mikrogramów na kilogram masy ciała, aby zapewnić odpowiednie zahamowanie rozwoju mikrofilaremii.3
Przy leczeniu świerzbu skórnego u ludzi zalecana dawka wynosi 200 mikrogramów iwermektyny na kilogram masy ciała w pojedynczej dawce doustnej. W przypadku świerzbu zwyczajnego podanie drugiej dawki po 8-15 dniach może zmniejszyć ryzyko niepowodzenia leczenia, ponieważ iwermektyna nie ma działania jajobójczego. Wyleczenie można ocenić jako definitywne dopiero po upływie 4 tygodni od rozpoczęcia terapii.4
W przypadku świerzbu o znacznym nasileniu, ze zmianami w postaci skorupy na skórze, może być konieczne podanie drugiej dawki iwermektyny między 8. a 15. dniem i/lub zastosowanie leczenia miejscowego dla uzyskania wyleczenia.5
Tabele dawkowania leku Scavertin
Dawkowanie w węgorczycy przewodu pokarmowego
| Masa ciała (kg) | Dawka (liczba tabletek o mocy 3 mg) |
|---|---|
| 15 do 24 | jedna |
| 25 do 35 | dwie |
| 36 do 50 | trzy |
| 51 do 65 | cztery |
| 66 do 79 | pięć |
| ≥ 80 | sześć |
Dawkowanie przy mikrofilaremii według masy ciała
| Masa ciała (kg) | Dawka przy podawaniu raz na 6 miesięcy (liczba tabletek o mocy 3 mg) | Dawka podawana jednorazowo co 12 miesięcy (liczba tabletek o mocy 3 mg) |
|---|---|---|
| 15 do 25 | jedna | dwie |
| 26 do 44 | dwie | cztery |
| 45 do 64 | trzy | sześć |
| 65 do 84 | cztery | osiem |
Dawkowanie przy mikrofilaremii według wzrostu
W przypadku, gdy nie jest możliwe ustalenie masy ciała pacjenta, dawkę iwermektyny w programach masowego leczenia można określić na podstawie wzrostu pacjenta:6
| Wzrost (cm) | Dawka podawana jednorazowo co 6 miesięcy (liczba tabletek o mocy 3 mg) | Dawka podawana jednorazowo co 12 miesięcy (liczba tabletek o mocy 3 mg) |
|---|---|---|
| 90 do 119 | jedna | dwie |
| 120 do 140 | dwie | cztery |
| 141 do 158 | trzy | sześć |
| > 158 | cztery | osiem |
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo stosowania leku Scavertin nie zostało ustalone u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 15 kg, niezależnie od wskazania.7
Osoby w podeszłym wieku: Badania kliniczne z iwermektyną nie obejmowały wystarczającej liczby osób w wieku 65 lat i starszych, co uniemożliwia określenie, czy odpowiadają one na leczenie inaczej niż młodsi pacjenci. Dotychczasowe doświadczenia kliniczne nie wykazały różnic w odpowiedzi na leczenie między osobami starszymi a młodszymi. Należy jednak zachować ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku ze względu na większą częstość występowania zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca, chorób współistniejących oraz stosowanie innych leków.8
Sposób podawania leku
Scavertin jest przeznaczony do podania doustnego. U dzieci poniżej 6 lat tabletki należy pokruszyć przed połknięciem. Lek należy przyjmować w pojedynczej dawce, popijając wodą, na pusty żołądek. Dawkę można zażyć o dowolnej porze dnia.9
Zalecenia dodatkowe w leczeniu świerzbu
Podczas leczenia świerzbu należy uwzględnić następujące zalecenia:10
- Profilaktyka u osób z kontaktu – osoby pozostające w kontakcie z chorym, zwłaszcza członkowie rodziny i partnerzy, powinni być poddani badaniu lekarskiemu tak szybko, jak to możliwe i w razie potrzeby otrzymać odpowiednie leczenie przeciwko świerzbowi.
- Higiena osobista – konieczne jest wdrożenie odpowiedniego postępowania higienicznego w celu zapobiegania nawrotowi zakażenia (np. utrzymywanie paznokci rąk krótkich i czystych).
- Higiena otoczenia – należy postępować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami dotyczącymi prania ubrań i pościeli.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania