węgorczyca przewodu pokarmowego
Wskazanie

Węgorczyca przewodu pokarmowego (anisakioza) to choroba pasożytnicza wywoływana przez larwy nicieni z rodzaju Anisakis. Do zakażenia dochodzi najczęściej po spożyciu surowych lub niedogotowanych ryb morskich, takich jak śledź, makrela, łosoś czy dorsz. Larwy pasożyta po przedostaniu się do organizmu człowieka mogą penetrować śluzówkę przewodu pokarmowego, powodując ostry ból brzucha, nudności, wymioty i biegunkę.

Diagnoza węgorczycy opiera się głównie na wywiadzie (spożycie surowych ryb), objawach klinicznych oraz badaniach endoskopowych, które pozwalają na bezpośrednią wizualizację i usunięcie pasożyta. W niektórych przypadkach pomocne mogą być badania serologiczne wykrywające przeciwciała przeciwko Anisakis.

Leczenie węgorczycy przewodu pokarmowego jest przede wszystkim inwazyjne – endoskopowe usunięcie pasożyta stanowi najskuteczniejszą metodę terapii. W farmakoterapii stosuje się leki przeciwpasożytnicze, takie jak albendazol (Zentel) czy mebendazol (Vermox). W przypadku silnych reakcji alergicznych na antygeny pasożyta stosuje się leki przeciwhistaminowe (np. Zyrtec, Claritine) oraz glikokortykosteroidy (np. Dexaven, Metypred).

Największą trudnością w leczeniu węgorczycy jest często opóźniona diagnoza, ponieważ objawy mogą przypominać inne schorzenia przewodu pokarmowego, jak zapalenie wyrostka robaczkowego, wrzód żołądka czy ostre zapalenie trzustki. Dodatkowo, reakcje alergiczne na antygeny Anisakis mogą być trudne do opanowania i wymagać intensywnej terapii. Istotnym problemem jest również brak świadomości pacjentów o ryzyku związanym ze spożywaniem surowych ryb, co utrudnia profilaktykę tej choroby.