Właściwości farmakokinetyczne
Rudotel 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne medazepamu

Medazepam, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Rudotel (10 mg), wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne, obejmujące procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości na podstawie danych klinicznych i farmakologicznych.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym medazepam ulega szybkiemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku w osoczu krwi jest osiągane stosunkowo szybko, po zaledwie 1-2 godzinach od momentu przyjęcia preparatu. Jest to charakterystyczne dla benzodiazepin o szybkim początku działania terapeutycznego.¹

Dystrybucja

Medazepam charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. W osoczu krwi jedynie do 0,2% dawki medazepamu występuje w postaci wolnej (niezwiązanej z białkami). Pozostała część leku jest związana z białkami osocza, co wpływa na jego dystrybucję w organizmie oraz biodostępność.²

Metabolizm

Medazepam podlega intensywnemu metabolizmowi, głównie w wątrobie, gdzie jest przekształcany do kilku aktywnych metabolitów. Charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania wynoszącym około 2 godziny, co oznacza, że jest szybko przekształcany do metabolitów.³

Działanie terapeutyczne medazepamu jest w znacznym stopniu związane z działaniem jego czynnych metabolitów, do których należą:⁴

• Desmetylomedazepam – pierwszy metabolit powstający w wyniku demetylacji medazepamu
• Diazepam – jeden z głównych aktywnych metabolitów
• Desmetylodiazepam – metabolit powstający w wyniku demetylacji diazepamu
• Oksazepam – końcowy metabolit szlaku przemian

Podczas długotrwałego leczenia medazepamem (terapia trwająca 5 dni, przy dawce 50 mg na dobę, podawanej doustnie) obserwuje się kumulację desmetylodiazepamu, który staje się dominującym metabolitem w osoczu.⁵

Okresy półtrwania metabolitów

Poszczególne metabolity medazepamu charakteryzują się zróżnicowanymi okresami półtrwania:⁶

Eliminacja

Metabolizm medazepamu zachodzi głównie w wątrobie, a jego metabolity są wydalane przede wszystkim przez nerki. Część metabolitów jest również wydalana z żółcią.⁷

Oksazepam, jako jeden z końcowych metabolitów, podlega procesowi glukuronizacji w wątrobie, co zwiększa jego rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie przez nerki.⁸

Przenikanie przez bariery biologiczne

Przenikanie przez łożysko: Chociaż nie przeprowadzono bezpośrednich badań dotyczących przenikania medazepamu przez łożysko, istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, że lek ten przenika z organizmu matki do organizmu płodu. Wniosek ten wynika z faktu, że medazepam jest metabolizowany do diazepamu, desmetylodiazepamu oraz oksazepamu, a dla tych benzodiazepin potwierdzono zdolność do przenikania przez barierę łożyskową.⁹

Istotne jest również to, że benzodiazepiny na ogół przenikają w większym stopniu przez łożysko w późnej niż we wczesnej ciąży, co może mieć znaczenie dla oceny ryzyka stosowania leku u kobiet w ciąży.¹⁰

Przenikanie do mleka: Medazepam oraz jego czynne metabolity przenikają do mleka kobiecego, co należy uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o stosowaniu leku u kobiet karmiących piersią.¹¹