Dawkowanie i sposób podawania
Rivastigmine Mylan 4,5 mg
Terapia rywastygminą w postaci kapsułek twardych powinna być prowadzona pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu otępienia alzheimerowskiego lub związanego z chorobą Parkinsona, zgodnie z aktualnymi wytycznymi diagnostycznymi. Lek dostępny jest w dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg wodorowinianu rywastygminy, podawany dwa razy na dobę podczas posiłków. Rozpoczęcie terapii następuje od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 2 tygodnie do maksymalnej dawki 6 mg dwa razy na dobę (łącznie 12 mg/dobę), pod warunkiem dobrej tolerancji. W przypadku działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha, utrata apetytu, spadek masy ciała czy nasilenie objawów pozapiramidowych, zaleca się modyfikację dawkowania lub przerwanie terapii. Optymalna dawka terapeutyczna mieści się w zakresie 3–6 mg dwa razy na dobę, a leczenie powinno być kontynuowane tak długo, jak utrzymuje się korzyść kliniczna.
Dawkowanie i sposób podawania rywastygminy
Terapia rywastygminą w postaci kapsułek twardych powinna odbywać się pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w diagnostyce i leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego lub otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Diagnostyka powinna opierać się na aktualnych wytycznych klinicznych. Istotnym warunkiem rozpoczęcia terapii jest zapewnienie obecności opiekuna, który będzie nadzorował regularne przyjmowanie leku przez pacjenta.1
Schemat dawkowania
Rywastygmina w postaci kapsułek twardych dostępna jest w czterech dawkach: 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg oraz 6 mg w postaci wodorowinianu rywastygminy. Lek należy podawać dwa razy na dobę, podczas porannego i wieczornego posiłku. Kapsułki powinny być połykane w całości.2
Dawka początkowa i ustalanie dawki optymalnej
Leczenie rywastygminą rozpoczyna się od dawki początkowej wynoszącej 1,5 mg dwa razy na dobę. Po co najmniej dwutygodniowym okresie stosowania, jeśli pacjent dobrze toleruje tę dawkę, można rozważyć jej zwiększenie do 3 mg dwa razy na dobę. Następnie, przy zachowaniu minimum dwutygodniowych okresów obserwacji dla każdej dawki, można stopniowo zwiększać dawkowanie do 4,5 mg, a ostatecznie do 6 mg dwa razy na dobę, pod warunkiem dobrej tolerancji poprzedniej dawki.3
| Etap dawkowania | Dawka pojedyncza | Dawka dobowa całkowita | Minimalny okres przed zwiększeniem dawki |
|---|---|---|---|
| Dawka początkowa | 1,5 mg dwa razy na dobę | 3 mg | 2 tygodnie |
| Pierwszy etap zwiększenia dawki | 3 mg dwa razy na dobę | 6 mg | 2 tygodnie |
| Drugi etap zwiększenia dawki | 4,5 mg dwa razy na dobę | 9 mg | 2 tygodnie |
| Trzeci etap zwiększenia dawki | 6 mg dwa razy na dobę | 12 mg | Dawka maksymalna |
Postępowanie w przypadku działań niepożądanych
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha, utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała lub nasilenie objawów pozapiramidowych (np. drżenia) u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona, możliwe jest pominięcie jednej lub kilku dawek. Jeśli objawy niepożądane utrzymują się pomimo modyfikacji schematu przyjmowania leku, należy zmniejszyć dawkę dobową do poprzedniej, dobrze tolerowanej dawki lub rozważyć całkowite przerwanie leczenia.4
Dawka podtrzymująca
Terapeutyczna dawka rywastygminy mieści się w zakresie od 3 do 6 mg dwa razy na dobę. Dla uzyskania maksymalnej skuteczności terapeutycznej należy dążyć do stosowania najwyższej, dobrze tolerowanej dawki. Nie zaleca się przekraczania maksymalnej dobowej dawki 6 mg dwa razy na dobę (łącznie 12 mg/dobę).5
Ocena skuteczności leczenia
Terapia podtrzymująca rywastygminą może być kontynuowana tak długo, jak długo utrzymuje się korzyść terapeutyczna. Działanie leku powinno być regularnie oceniane, szczególnie u pacjentów otrzymujących dawki mniejsze niż 3 mg dwa razy na dobę. Przerwanie leczenia należy rozważyć w następujących sytuacjach:
- Brak poprawy w zakresie objawów otępienia po 3 miesiącach stosowania dawki podtrzymującej6
- Brak oznak działania terapeutycznego w trakcie leczenia7
Warto podkreślić, że indywidualna reakcja pacjenta na leczenie rywastygminą jest trudna do przewidzenia. Obserwacje kliniczne wskazują jednak, że lepsze wyniki terapii uzyskiwano u pacjentów z chorobą Parkinsona i umiarkowanym otępieniem oraz u pacjentów z chorobą Parkinsona i omamami wzrokowymi.8
Należy zaznaczyć, że w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo nie oceniano skuteczności terapeutycznej rywastygminy w okresie dłuższym niż 6 miesięcy.9
Wznowienie leczenia
W przypadku przerwy w leczeniu trwającej dłużej niż trzy dni, terapię należy wznawiać od dawki początkowej 1,5 mg dwa razy na dobę. Ustalanie optymalnej dawki powinno następować według schematu opisanego wcześniej.10
Modyfikacja dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawkowania rywastygminy. Należy jednak zachować ostrożność podczas ustalania dawki optymalnej, ponieważ w tej grupie pacjentów obserwuje się zwiększoną ekspozycję na lek, co może prowadzić do większej częstości występowania działań niepożądanych zależnych od dawki.11
W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby brak jest danych z badań klinicznych. Rywastygminę w postaci kapsułek można jednak stosować w tej grupie pacjentów pod warunkiem ścisłego monitorowania.12
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Rywastygmina nie ma wskazań do stosowania u dzieci i młodzieży w leczeniu choroby Alzheimera.13
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania