Właściwości farmakokinetyczne
Rimantin 50 mg

Właściwości farmakokinetyczne rymantadyny

Farmakokinetyka chlorowodorku rymantadyny została dobrze zbadana w różnych aspektach, chociaż zależność między stężeniem leku w osoczu a jego działaniem przeciwwirusowym pozostaje nieokreślona, zarówno po podaniu pojedynczej dawki, jak i w przypadku terapii wielodawkowej u pacjentów z różnych grup wiekowych.^{1}

Wchłanianie rymantadyny

Rymantadyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym i wysoką biodostępnością. Po zastosowaniu pojedynczej dawki 100 mg, maksymalne stężenie leku w osoczu osiąga wartość 74 ng/ml (zakres od 45 do 138 ng/ml) u zdrowych osób dorosłych w wieku 20-44 lat. Stężenie to jest osiągane po około 5-7 godzinach od momentu podania.^{2}

Dystrybucja rymantadyny

W organizmie rymantadyna wiąże się z białkami osocza w około 40%, głównie z albuminami. Pozostała część krąży w postaci niezwiązanej i jest dostępna do działania farmakologicznego.^{3}

Metabolizm rymantadyny

Rymantadyna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Mniej niż 25% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Zidentyfikowano trzy główne metabolity hydroksylowane obecne w osoczu. Te metabolity wraz z dodatkowymi metabolitami sprzężonymi stanowią 74 ± 10% pojedynczej dawki 200 mg rymantadyny wydalanej z moczem w ciągu 72 godzin.^{4}

Eliminacja rymantadyny

Okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu pojedynczej dawki rymantadyny wynosi średnio 25 godzin u osób dorosłych, natomiast u pacjentów w grupie wiekowej 71-79 lat wydłuża się do średnio 32 godzin. Po zastosowaniu dawki 100 mg dwa razy na dobę przez 10 dni u zdrowych ochotników w wieku 18-70 lat, pole powierzchni pod krzywą stężenia względem czasu (AUC) było większe o około 30% w porównaniu z podaniem pojedynczej dawki. Stężenie stacjonarne leku w osoczu mieściło się w przedziale 118-468 ng/ml.^{5}

Farmakokinetyka w różnych grupach wiekowych

U pacjentów w wieku 18-70 lat nie stwierdzono zależnych od wieku istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych rymantadyny. Jednak porównanie trzech grup starszych pacjentów (50-60, 61-70 i 71-79 lat) wykazało, że u najstarszych osób (71-79 lat) wartości AUC, stężenia maksymalne i okres półtrwania w stanie stacjonarnym były o 20-30% większe niż u młodszych pacjentów. Co więcej, u osób starszych w wieku 68-102 lat stężenia rymantadyny w osoczu w stanie stacjonarnym były 2-4-krotnie wyższe niż u osób młodych i w średnim wieku.^{6}

Farmakokinetyka u dzieci

Profil farmakokinetyczny rymantadyny u dzieci wykazuje podobieństwo do parametrów obserwowanych u osób dorosłych. W badaniu przeprowadzonym u 10 dzieci w wieku 4-8 lat, którym podano pojedynczą dawkę leku (6,6 mg/kg masy ciała), stężenie rymantadyny w osoczu wynosiło od 446 do 988 ng/ml po 5-6 godzinach oraz od 170 do 424 ng/ml po 24 godzinach od podania. Średni okres półtrwania w tej grupie wyniósł 24,8 godzin. W niektórych przypadkach lek był wykrywalny w osoczu nawet po 72 godzinach od podania. Te parametry farmakokinetyczne uzasadniają stosowanie produktu leczniczego zarówno u dzieci, jak i u dorosłych w schemacie dawkowania raz na dobę.^{7}

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby, w tym z przewlekłą marskością wątroby, farmakokinetyka rymantadyny po podaniu doustnym pojedynczej dawki 200 mg nie wykazuje istotnych różnic w porównaniu do osób zdrowych. W związku z tym modyfikacja dawkowania w tej grupie pacjentów nie jest konieczna.^{8}

Natomiast badania przeprowadzone u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wskazują na istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych. W tej grupie pacjentów wartość AUC jest około trzykrotnie większa, okres półtrwania jest przedłużony około dwukrotnie, a teoretyczny klirens zmniejszony o około 50% w porównaniu z tymi samymi parametrami występującymi przed rozwojem zaburzeń czynności wątroby.^{9}