Dawkowanie i sposób podawania
PoltechMBrIDA 20 mg MBrIDA
PoltechMBrIDA to radiofarmaceutyk zawierający 20 mg sodu N-[3-bromo-2,4,6-trimetylo-acetanilido]-iminodioctanu, stosowany do znakowania eluatu nadtechnecjanu (99mTc) sodu o aktywności 370-1500 MBq, co pozwala na wykonanie badania u 1-10 dorosłych pacjentów. Zalecana aktywność do podania u dorosłych wynosi 111-185 MBq, z możliwością zwiększenia dawki w przypadku podwyższonego poziomu bilirubiny. U osób powyżej 65 roku życia nie wymaga się modyfikacji dawkowania. W pediatrii dawkowanie jest dostosowywane do masy ciała dziecka według tabeli współczynników przeliczeniowych, z minimalną aktywnością 20 MBq u niemowląt do 1 roku życia oraz 37 MBq w diagnostyce różnicowej żółtaczki noworodków, umożliwiającą wykonanie późnych scyntygramów po 24 godzinach.
Dawkowanie i sposób podawania leku PoltechMBrIDA
PoltechMBrIDA jest produktem radiofarmaceutycznym zawierającym 20 mg sodu N-[3-bromo-2,4,6-trimetylo-acetanilido]-iminodioctanu w postaci liofilizatu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Preparat jest przeznaczony do podawania dożylnego wyłącznie w warunkach szpitalnych lub w specjalistycznych pracowniach i zakładach medycyny nuklearnej przez personel doświadczony w stosowaniu radiofarmaceutyków.1
Przygotowanie preparatu radiofarmaceutycznego
Przed podaniem pacjentowi, zestaw PoltechMBrIDA wymaga wyznakowania za pomocą jałowego, wolnego od utleniaczy i endotoksyn bakteryjnych eluatu nadtechnecjanu (99mTc) sodu, uzyskanego z generatora radionuklidowego 99Mo/99mTc. Do znakowania jednej fiolki zestawu można użyć roztworu nadtechnecjanu (99mTc) sodu o aktywności 370-1500 MBq. Tak przygotowany preparat wystarcza do przeprowadzenia badania u 1-10 osób dorosłych.2
Dawkowanie u osób dorosłych
Zalecana aktywność preparatu radiofarmaceutycznego do przeprowadzenia badania u osoby dorosłej wynosi od 111 do 185 MBq. W przypadkach podwyższonego poziomu bilirubiny we krwi można rozważyć podanie radiofarmaceutyku o większej aktywności.3
Dawkowanie u osób w podeszłym wieku
U pacjentów powyżej 65 roku życia nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Dane literaturowe nie wskazują na potrzebę zmiany dawkowania w tej grupie wiekowej.4
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Podanie produktu u dzieci należy starannie rozważyć, biorąc pod uwagę wskazania kliniczne i ocenę stosunku korzyści do ryzyka w tej grupie pacjentów. Aktywność do podania u dzieci oblicza się modyfikując aktywność dla dorosłego w oparciu o masę lub powierzchnię ciała dziecka.5
U bardzo małych dzieci (do 1 roku życia) konieczne jest podanie produktu o aktywności co najmniej 20 MBq w celu uzyskania obrazów scyntygraficznych odpowiedniej jakości. W przypadku różnicowania żółtaczki u noworodków zaleca się podanie 37 MBq preparatu radiofarmaceutycznego 99mTc-MBrIDA, co zapewnia możliwość wykonania późnych scyntygramów (po 24h).6
Tabela dawkowania dla dzieci
Według zaleceń Grupy Pediatrycznej Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej (Paediatric Task Group of EANM) aktywność preparatu radiofarmaceutycznego podawana dziecku stanowi część dawki osoby dorosłej i jest obliczana na podstawie masy ciała dziecka zgodnie z poniższą tabelą:7
| Masa ciała (kg) | Współczynnik przeliczeniowy dawki dorosłej | Masa ciała (kg) | Współczynnik przeliczeniowy dawki dorosłej |
|---|---|---|---|
| 3 | 0,10 | 34 | 0,68 |
| 4 | 0,14 | 36 | 0,71 |
| 6 | 0,19 | 38 | 0,73 |
| 8 | 0,23 | 40 | 0,76 |
| 10 | 0,27 | 42 | 0,78 |
| 12 | 0,32 | 44 | 0,80 |
| 14 | 0,36 | 46 | 0,82 |
| 16 | 0,40 | 48 | 0,85 |
| 18 | 0,44 | 50 | 0,88 |
| 20 | 0,46 | 52-54 | 0,90 |
| 22 | 0,50 | 56-58 | 0,92 |
| 24 | 0,53 | 60-62 | 0,96 |
| 26 | 0,56 | 64-66 | 0,98 |
| 28 | 0,58 | 68 | 0,99 |
| 30 | 0,62 | ||
| 32 | 0,65 |
Sposób podania
Preparat radiofarmaceutyczny podaje się w postaci jednorazowego wstrzyknięcia dożylnego. Badanie można rozpocząć natychmiast po wstrzyknięciu radiofarmaceutyku.8
Modyfikacje procedury badawczej
W niektórych przypadkach, w celu poprawy wartości diagnostycznej badania (szczególnie dla obkurczenia pęcherzyka żółciowego) stosuje się szereg bodźców fizjologicznych lub farmakologicznych, takich jak:9
- Bodźce fizjologiczne – np. tłusty posiłek, który stymuluje produkcję cholecystokininy i prowadzi do skurczu pęcherzyka żółciowego, co pozwala ocenić drożność dróg żółciowych
- Bodźce farmakologiczne:
- Analogi cholecystokininy – powodują skurcz pęcherzyka żółciowego, co umożliwia ocenę jego opróżniania
- Siarczan morfiny – wywołuje skurcz zwieracza Oddiego, co pozwala na lepszą wizualizację pęcherzyka żółciowego
- Fenobarbital – może być stosowany w celu zwiększenia przepływu żółci
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania