Dawkowanie i sposób podawania
OxyContin 10 mg
OxyContin, zawierający oksykodon chlorowodorek, jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, stosowany w leczeniu bólu o różnym nasileniu. Dawkowanie wymaga indywidualnego podejścia, rozpoczynając u opioidowo nieleczonych dorosłych od 10 mg co 12 godzin, z możliwością zmniejszenia dawki do 5 mg u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, niską masą ciała lub wolno metabolizujących leki. Konwersja z morfiny doustnej odbywa się według przelicznika 10 mg oksykodonu odpowiada 20 mg morfiny, z zaleceniem ostrożnego dostosowania dawki. W przypadku bólu przebijającego stosuje się dodatkowe dawki leku o natychmiastowym uwalnianiu, które nie powinny przekraczać dwóch dawek na dobę; przekroczenie tej liczby wskazuje na konieczność zwiększenia dawki podstawowej OxyContin. Dawkę zwiększa się stopniowo, co 1-2 dni, o około jedną trzecią poprzedniej dawki, dążąc do stabilizacji podawania co 12 godzin.
Dawkowanie i sposób podawania oksykodonu
OxyContin jest produktem leczniczym zawierającym oksykodonu chlorowodorek, dostępnym w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg. Preparat stosowany jest w leczeniu bólu, a jego dawkowanie wymaga indywidualnego podejścia do każdego pacjenta.1
Zasady ogólne dawkowania
Prawidłowo dobrana dawka oksykodonu dla pacjenta to najniższa dawka kontrolująca ból przy minimalnych, akceptowalnych dla pacjenta działaniach niepożądanych. Produkt leczniczy OxyContin podawany jest doustnie.2
Jeżeli pacjent wymaga dodatkowego podania opioidowego produktu o natychmiastowym uwalnianiu więcej niż dwa razy na dobę, może być wskazane zwiększenie dawki podstawowej produktu OxyContin o przedłużonym uwalnianiu.3
Dawkowanie u dorosłych
U pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej opioidów, standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg oksykodonu chlorowodorku doustnie co 12 godzin. U pacjentów wcześniej leczonych opioidami, dawka początkowa może być większa, w zależności od ich wcześniejszej odpowiedzi na leczenie opioidami.4
Konwersja z morfiny
Pacjentom otrzymującym wcześniej morfinę doustną, przy konwersji na oksykodon należy stosować przelicznik: 10 mg doustnego oksykodonu odpowiada 20 mg doustnej morfiny. Ze względu na zmienność osobniczą, zaleca się początkowo zastosowanie dawki mniejszej niż równoważna i ostrożne jej dostosowanie.5
Ustalenie dawkowania
Podczas długotrwałego leczenia opioidami o kontrolowanym uwalnianiu, pacjenci mogą wymagać dodatkowego podania leku przeciwbólowego o natychmiastowym uwalnianiu w przypadku wystąpienia bólu przebijającego. OxyContin jako produkt o przedłużonym uwalnianiu nie jest przeznaczony do leczenia bólu przebijającego. Pojedyncza dawka leku doraźnego o natychmiastowym uwalnianiu powinna odpowiadać jednej szóstej dobowej dawki równoważnej.6
Jeżeli pacjent wymaga więcej niż dwóch dawek doraźnych leku o natychmiastowym uwalnianiu w ciągu doby, zazwyczaj wskazuje to na potrzebę zwiększenia dawki podstawowej produktu OxyContin. Dawkę tę powinno się zwiększać nie częściej niż co 1-2 dni, do osiągnięcia stabilnej dawki podawanej co 12 godzin. Poza zwiększeniem dawki od 10 do 20 mg co 12 godzin, kolejne zwiększenia powinny wynosić około jednej trzeciej poprzedniej dawki.7
Celem takiego dawkowania jest ustalenie optymalnej dla pacjenta dawki leku podawanego co 12 godzin, która zapewnia odpowiednie działanie przeciwbólowe przy akceptowalnych działaniach niepożądanych i minimalnej potrzebie stosowania dodatkowych dawek doraźnych.8
U większości pacjentów stosuje się równe dawki co 12 godzin (ta sama dawka rano i wieczorem), jednak w niektórych przypadkach korzystniejsze może być dostosowanie dawki do zmian natężenia bólu i podawanie różnych dawek rano i wieczorem. Zawsze należy wybierać najmniejszą skuteczną dawkę przeciwbólową.9
W przypadku bólu nienowotworowego zazwyczaj wystarcza dawka dobowa 40 mg, choć niekiedy mogą być konieczne większe dawki. Pacjenci z bólem nowotworowym mogą wymagać dawek od 80 do 120 mg, a w wyjątkowych przypadkach nawet do 400 mg.10
Czas trwania leczenia
Oksykodonu nie należy stosować dłużej niż jest to konieczne. Pacjent powinien być ściśle monitorowany pod kątem rozwoju uzależnienia i nadużywania leku.11
Dawkowanie u pacjentów szczególnych grup
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku bez jawnych klinicznych zaburzeń czynności wątroby lub nerek zazwyczaj nie ma konieczności zmniejszania dawki.12
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
W tej grupie pacjentów dawkę początkową należy ustalić według zasad ostrożności. Zaleca się zmniejszenie dawki początkowej o połowę w stosunku do dawki zalecanej dla dorosłych (np. u pacjentów nieleczonych wcześniej opioidami całkowita dawka dobowa powinna wynosić 10 mg doustnie). Następnie dawkowanie należy dostosować indywidualnie do sytuacji klinicznej pacjenta.13
W przypadkach gdy standardowa dawka początkowa 10 mg jest nieodpowiednia, można zastosować tabletkę o przedłużonym uwalnianiu zawierającą 5 mg oksykodonu chlorowodorku.14
Inni pacjenci z grupy podwyższonego ryzyka
Pacjenci z niską masą ciała lub wolno metabolizujący leki, którzy wcześniej nie otrzymywali opioidów, powinni otrzymać dawkę początkową zmniejszoną o połowę w stosunku do standardowej dawki dla dorosłych. W takich przypadkach, gdy dawka 10 mg jest nieodpowiednia jako początkowa, można zastosować produkt OxyContin 5 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu.15
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Opioidy u dzieci mogą być stosowane wyłącznie w odpowiednich wskazaniach, przepisywane przez lekarza specjalistę z doświadczeniem w leczeniu silnego bólu u dzieci i po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.16
Młodzież (w wieku od 12 lat i powyżej)
U młodzieży nieleczonej wcześniej opioidami zwykle stosuje się dawkę początkową 10 mg oksykodonu chlorowodorku na dawkę podawaną co 12 godzin. U niektórych pacjentów pediatrycznych korzystne może być rozpoczęcie leczenia od dawki 5 mg, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.17
Pacjenci pediatryczni już otrzymujący opioidy mogą rozpocząć leczenie od większych dawek produktu OxyContin, w zależności od ich wcześniejszego doświadczenia z opioidami.18
Dzieci w wieku poniżej 12 lat
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania oksykodonu u dzieci poniżej 12 lat nie zostały ustalone. Brak jest dostępnych danych dla tej grupy wiekowej.19
Sposób podawania
OxyContin należy przyjmować doustnie zgodnie z ustalonym schematem dawkowania dwa razy na dobę, zawsze o tych samych porach.20
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków, popijając wystarczającą ilością płynu. Ważne jest, aby tabletek nie łamać, nie dzielić, nie żuć ani nie kruszyć.21
Strategia leczenia i jego zakończenie
Przed rozpoczęciem terapii produktem OxyContin lekarz powinien uzgodnić z pacjentem strategię leczenia obejmującą czas trwania, cele terapeutyczne oraz plan zakończenia leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu.22
Podczas leczenia konieczny jest regularny kontakt lekarza z pacjentem w celu oceny konieczności kontynuacji terapii, rozważenia jej zakończenia lub modyfikacji dawkowania.23
Gdy pacjent nie wymaga już leczenia oksykodonem, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec wystąpieniu objawów odstawienia. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji, tolerancji lub progresji choroby podstawowej.24
Tabela dawkowania oksykodonu
| Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Uwagi |
|---|---|---|
| Dorośli nieleczeni wcześniej opioidami | 10 mg co 12 godzin | Standardowa dawka początkowa |
| Dorośli leczeni wcześniej opioidami | Indywidualnie ustalana, może być większa niż 10 mg co 12 godzin | W zależności od wcześniejszej odpowiedzi na opioidy |
| Konwersja z morfiny doustnej | Przelicznik: 10 mg oksykodonu = 20 mg morfiny doustnej | Początkowo dawka może być mniejsza niż równoważna |
| Pacjenci w podeszłym wieku bez zaburzeń czynności wątroby i nerek | 10 mg co 12 godzin | Zazwyczaj nie ma konieczności modyfikacji dawki |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek | 5 mg co 12 godzin (połowa standardowej dawki początkowej) | Konieczne ostrożne dostosowanie dawki do sytuacji klinicznej |
| Pacjenci z niską masą ciała lub wolno metabolizujący leki | 5 mg co 12 godzin (połowa standardowej dawki początkowej) | Ostrożne dostosowanie dawki |
| Młodzież (≥12 lat) nieleczona wcześniej opioidami | 10 mg co 12 godzin (w niektórych przypadkach 5 mg co 12 godzin) | Dawka 5 mg może zmniejszać ryzyko działań niepożądanych |
| Młodzież (≥12 lat) leczona wcześniej opioidami | Indywidualnie ustalana, może być większa niż 10 mg co 12 godzin | W zależności od wcześniejszego doświadczenia z opioidami |
| Dzieci poniżej 12 lat | Nie ustalono | Brak dostępnych danych |
| Ból nienowotworowy | Zazwyczaj do 40 mg/dobę | Choć może być konieczne zastosowanie większych dawek |
| Ból nowotworowy | 80-120 mg/dobę, w wyjątkowych przypadkach do 400 mg/dobę | Dawkowanie indywidualne w zależności od nasilenia bólu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania