Właściwości farmakokinetyczne
Lutezin 200 mg

Lutezin to preparat zawierający 200 mg progesteronu w formie tabletek dopochwowych, charakteryzujący się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi. Po podaniu dopochwowym maksymalne stężenie progesteronu w osoczu (Cmax) wynosi około 9 ng/ml i osiągane jest w czasie 2-6 godzin (Tmax), utrzymując się na tym poziomie do 24 godzin. Progesteron wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (96-99%), głównie albuminami i globulinami wiążącymi kortykosteroidy. Podanie dopochwowe umożliwia bezpośredni transport progesteronu do błony śluzowej macicy, co skutkuje wyższymi stężeniami w endometrium w porównaniu do podania domięśniowego. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie progesteron przekształcany jest do pregnandioli i pregnanolonów, a następnie sprzęgany do form glukuronidowych i siarczanowych, ułatwiających eliminację przez nerki. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 13 godzin.

Właściwości farmakokinetyczne leku Lutezin (progesteron)

Lutezin to preparat zawierający progesteron w postaci tabletek dopochwowych, w dawce 200 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku, uwzględniający proces wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu.1

Wchłanianie

Po podaniu dopochwowym tabletek Lutezin zawierających 200 mg progesteronu, substancja czynna osiąga maksymalne stężenia w osoczu w czasie od 2 do 6 godzin. Średnie stężenie progesteronu we krwi po podaniu 200 mg dopochwowo wynosi około 9 ng/ml i utrzymuje się na tym poziomie nawet do 24 godzin.2

Dla porównania, po podaniu dopochwowym 100 mg progesteronu, hormon osiąga maksymalne stężenia w osoczu po około 6-7 godzinach od podania, a stężenia te wynoszą średnio 10,9±4,2 ng/ml.3

Dystrybucja

Progesteron po wprowadzeniu do organizmu charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. Około 96% do 99% progesteronu wiąże się z białkami surowicy, głównie z albuminami i globulinami wiążącymi kortykosteriody.4

Charakterystyczne dla podania dopochwowego jest to, że progesteron jest bezpośrednio transportowany do błony śluzowej macicy. Stężenia progesteronu w endometrium po podaniu dopochwowym są wyższe niż po podaniu domięśniowym. Z endometrium progesteron jest stopniowo uwalniany do krążenia systemowego.5

Metabolizm

Progesteron metabolizowany jest głównie przez wątrobę, przeważnie do pregnandioli i pregnanolonów. Te metabolity są następnie sprzęgane w wątrobie do pochodnych glukuronidowych i siarczanowych, co zwiększa ich rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie.6

Eliminacja

Okres półtrwania w fazie eliminacji progesteronu podawanego dopochwowo wynosi około 13 godzin. Progesteron wydalany jest głównie przez nerki. Niewielka ilość niezmienionego progesteronu wydalana jest z żółcią.7

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Badania wykazały, że stężenia progesteronu w osoczu pomiędzy 12-15 ng/ml, odpowiadające wczesnej fazie lutealnej, są wystarczające do dokonania przemiany sekrecyjnej endometrium i utrzymania ciąży. Ten poziom stężenia stanowi wartość referencyjną dla oceny skuteczności terapeutycznej podawanego dopochwowo progesteronu.8

Parametr farmakokinetyczny Wartość dla Lutezin 200 mg Wartość dla dawki 100 mg
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 2-6 godzin 6-7 godzin
Średnie stężenie maksymalne (Cmax) około 9 ng/ml 10,9±4,2 ng/ml
Czas utrzymywania się stężenia do 24 godzin nie określono
Wiązanie z białkami osocza 96-99%
Okres półtrwania w fazie eliminacji około 13 godzin
Główna droga eliminacji przez nerki
Terapeutyczne stężenie w osoczu 12-15 ng/ml (odpowiadające wczesnej fazie lutealnej)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl