Specjalne ostrzeżenia
Lerivon

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Stosowanie produktu leczniczego Lerivon wymaga zachowania określonych środków ostrożności oraz uwzględnienia szeregu istotnych przeciwwskazań, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności przy stosowaniu leku Lerivon.¹

Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat

Lerivon nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Badania kliniczne wykazały, że w tej grupie wiekowej częściej niż w grupie placebo obserwowano zachowania samobójcze (próby samobójcze oraz myśli samobójcze) oraz wrogość, szczególnie w postaci agresji, zachowań buntowniczych i przejawów gniewu. Jeżeli jednak, w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną, lekarz podejmie decyzję o leczeniu pacjenta z tej grupy wiekowej, należy go uważnie obserwować pod kątem wystąpienia zachowań samobójczych.²

Należy również podkreślić, że brak jest długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania mianseryny u dzieci i młodzieży w aspekcie wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i behawioralnego.³

Ryzyko samobójstwa, myśli samobójcze i pogorszenie stanu klinicznego

Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Ponieważ poprawa stanu klinicznego może nie nastąpić w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub nawet przez dłuższy okres, pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji aż do czasu wystąpienia wyraźnej poprawy.⁴

Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może paradoksalnie zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci:

• z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie⁵
• przejawiający przed rozpoczęciem leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze – należą oni do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia⁶
• w wieku poniżej 25 lat – metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych w tej grupie wiekowej⁷

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, szczególnie tych z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów i ich opiekunów należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o konieczności niezwłocznego kontaktu z lekarzem.⁸

Ze względu na możliwość podjęcia próby samobójczej, szczególnie na początku leczenia, pacjent powinien otrzymać tylko ograniczoną liczbę tabletek produktu Lerivon.⁹

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

Podczas leczenia produktem Lerivon obserwowano przypadki zahamowania czynności szpiku, występujące zwykle w postaci granulocytopenii lub agranulocytozy. Objawy te najczęściej pojawiają się po 4-6 tygodniach leczenia i zwykle ustępują po odstawieniu leku. Mogą one wystąpić we wszystkich grupach wiekowych, jednak częściej spotykane są u pacjentów w podeszłym wieku.¹⁰

W przypadku wystąpienia takich objawów jak:

• gorączka
• ból gardła
• zapalenie jamy ustnej
• inne objawy zakażenia

należy natychmiast przerwać leczenie i wykonać badanie morfologii krwi.¹¹

Choroba afektywna dwubiegunowa

Lerivon, podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, może wywoływać hipomanię u pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać stosowanie produktu.¹²

Choroby współistniejące

W czasie leczenia pacjentów z następującymi schorzeniami należy przestrzegać ogólnie przyjętych środków ostrożności:

• cukrzyca – konieczne jest monitorowanie glikemii i ewentualna modyfikacja dawek leków przeciwcukrzycowych¹³
• niewydolność serca – konieczna jest regularna ocena stanu kardiologicznego¹⁴
• niewydolność wątroby – konieczne jest regularne monitorowanie parametrów funkcji wątroby¹⁵
• niewydolność nerek – konieczne jest monitorowanie funkcji nerek¹⁶

Dawki leków stosowanych jednocześnie z mianseryną należy stale kontrolować i dostosowywać do aktualnego stanu klinicznego pacjenta.¹⁷

Wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu serca

W okresie po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego Lerivon zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”.¹⁸

Należy zachować szczególną ostrożność stosując Lerivon u pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka sprzyjającymi wydłużeniu odstępu QT i/lub częstoskurczowi komorowemu typu „torsade de pointes”:

• wrodzony zespół wydłużonego QT¹⁹
• wiek powyżej 65 lat²⁰
• płeć żeńska²¹
• organiczna choroba serca i/lub zaburzenia czynności lewej komory serca²²
• choroba nerek lub wątroby²³
• stosowanie leków hamujących metabolizm produktu leczniczego Lerivon²⁴
• jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych powodujących wydłużenie odstępu QTc²⁵

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Lerivon należy skorygować hipokaliemię i hipomagnezemię, gdyż zaburzenia elektrolitowe mogą dodatkowo zwiększać ryzyko arytmii.²⁶

Należy rozważyć przerwanie stosowania produktu leczniczego Lerivon lub zmniejszenie jego dawki, jeśli w badaniu EKG stwierdza się, że odstęp QTc:

• wynosi powyżej 500 milisekund lub
• uległ wydłużeniu o więcej niż 60 milisekund²⁷

Inne ostrzeżenia i środki ostrożności

Pacjenci, u których występuje jaskra z wąskim kątem przesączania lub objawy wskazujące na przerost gruczołu krokowego, powinni być częściej kontrolowani, chociaż działanie przeciwcholinergiczne Lerivonu jest niewielkie i zwykle nie należy się spodziewać nasilenia tych dolegliwości.²⁸

Przypadki wymagające natychmiastowego przerwania leczenia

Leczenie produktem Lerivon należy bezwzględnie przerwać w następujących sytuacjach:

1. W przypadku wystąpienia żółtaczki, która może świadczyć o uszkodzeniu wątroby²⁹
2. W przypadku wystąpienia drgawek, które mogą wskazywać na obniżenie progu drgawkowego³⁰
3. W przypadku wystąpienia hipomanii u pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną³¹
4. W przypadku objawów mogących świadczyć o zahamowaniu czynności szpiku kostnego, takich jak gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej lub inne objawy zakażenia³²