Przedawkowanie
Lerivon 60 mg

Przedawkowanie mianseryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Lerivon (60 mg tabletki powlekane), stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego nadzoru medycznego. Dominującym objawem jest przedłużająca się sedacja, manifestująca się nadmierną sennością, spowolnieniem psychoruchowym oraz zaburzeniami świadomości, które mogą prowadzić do śpiączki. W ciężkich przypadkach obserwuje się również rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak arytmie serca (tachykardia, bradykardia, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), drgawki, ostre niedociśnienie tętnicze oraz niewydolność oddechową. Ze względu na farmakokinetykę mianseryny, objawy sedacji mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga długotrwałego monitorowania pacjenta.

Substancja czynna

Przedawkowanie leku Lerivon

Przedawkowanie mianseryny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Lerivon (60 mg, tabletki powlekane), może prowadzić do szeregu niebezpiecznych objawów, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania tego leku przeciwdepresyjnego należy traktować jako stan zagrażający życiu pacjenta, wymagający hospitalizacji i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.1

Objawy kliniczne przedawkowania

W przypadku ostrego przedawkowania Lerivonu dominującym objawem jest przedłużająca się sedacja (uspokojenie), która może prowadzić do zaburzeń świadomości, a nawet śpiączki. Pacjent może przejawiać znaczne spowolnienie psychoruchowe, nadmierną senność oraz trudności w utrzymaniu przytomności. Objawy te mogą utrzymywać się przez dłuższy czas ze względu na właściwości farmakologiczne mianseryny.2

Chociaż głęboka sedacja jest najczęstszym objawem przedawkowania, to w ciężkich przypadkach mogą wystąpić również inne, znacznie poważniejsze powikłania. Do rzadziej występujących, ale potencjalnie zagrażających życiu objawów przedawkowania mianseryny należą:3

  • Zaburzenia rytmu serca (arytmie) – mogą przebiegać pod postacią tachykardii, bradykardii lub nieregularnego rytmu serca
  • Drgawki – mogą wystąpić napady drgawkowe o różnym nasileniu
  • Ostre niedociśnienie tętnicze – manifestujące się znacznym spadkiem ciśnienia krwi, które może prowadzić do wstrząsu
  • Niewydolność oddechowa – spowodowana depresyjnym wpływem na ośrodek oddechowy

Szczególnie istotne jest monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego, ponieważ raportowano przypadki wydłużenia odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym oraz wystąpienia groźnego dla życia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.4

Diagnostyka i postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania Lerivonu, kluczowe jest wdrożenie natychmiastowych procedur diagnostycznych i terapeutycznych. Należy:5

  1. Wykonać ciągłe monitorowanie elektrokardiograficzne (EKG) w celu wykrycia potencjalnych zaburzeń rytmu i przewodzenia, zwłaszcza wydłużenia odstępu QT
  2. Przeprowadzić płukanie żołądka, szczególnie jeśli od momentu zażycia leku nie upłynęło zbyt wiele czasu
  3. Wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe
  4. Monitorować parametry życiowe: ciśnienie tętnicze, częstość oddechów, saturację, stan świadomości

Istotną informacją dla klinicystów jest fakt, że nie istnieje swoiste antidotum dla mianseryny. Leczenie ma zatem charakter objawowy i podtrzymujący.6

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Częstość występowania Postępowanie
Przedłużająca się sedacja Nadmierna senność, spowolnienie psychoruchowe, trudności w utrzymaniu przytomności Bardzo często Monitorowanie stanu świadomości, zapewnienie drożności dróg oddechowych
Arytmie serca Zaburzenia rytmu, w tym wydłużenie odstępu QT i częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes Rzadko Ciągłe monitorowanie EKG, w razie potrzeby leczenie antyarytmiczne
Drgawki Napady drgawkowe o różnym nasileniu Rzadko Podanie leków przeciwdrgawkowych, zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta
Ostre niedociśnienie Znaczący spadek ciśnienia tętniczego, ryzyko wstrząsu Rzadko Płynoterapia, w ciężkich przypadkach leki wazoaktywne
Niewydolność oddechowa Spłycenie oddechów, spadek saturacji, niewydolność oddechowa Rzadko Tlenoterapia, w razie potrzeby wspomaganie oddychania lub wentylacja mechaniczna

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjenci z przedawkowaniem Lerivonu wymagają ścisłego monitorowania stanu klinicznego ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu sercowo-naczyniowego. Rekomenduje się ciągłe monitorowanie zapisu EKG w celu wczesnego wykrycia potencjalnych zaburzeń rytmu, zwłaszcza groźnych arytmii komorowych.7

Czas hospitalizacji powinien być dostosowany indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta i ustąpienia objawów przedawkowania, ze szczególnym uwzględnieniem faktu, że sedacja po przedawkowaniu mianseryny może utrzymywać się przez dłuższy okres.8

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl