Dawkowanie i sposób podawania – ogólne zasady

Leczenie produktem leczniczym Lenalidomide Medical Valley musi odbywać się pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Dawkowanie leku należy dostosować na podstawie wyników badań klinicznych oraz laboratoryjnych pacjenta. W trakcie leczenia lub przy jego wznawianiu zaleca się modyfikację dawek w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane ze stosowaniem lenalidomidu.¹

Przy wystąpieniu neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu w postępowaniu terapeutycznym. Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku, a od wyznaczonej godziny przyjęcia upłynęło mniej niż 12 godzin, może ją zażyć. Jeśli jednak od planowanej godziny upłynęło ponad 12 godzin, pacjent powinien pominąć zapomnianą dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia.²

Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim (NDMM)

Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu – lenalidomid z deksametazonem

Leczenia nie należy rozpoczynać, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/l.³

Zalecane dawkowanie:
– Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli
– Deksametazon: 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli⁴

Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do momentu progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji.⁵

Modyfikacja dawki w przypadku trombocytopenii:⁶

• Gdy liczba płytek krwi zmniejszy się do <25 × 10⁹/l: przerwać leczenie lenalidomidem do końca cyklu
• Gdy liczba płytek powróci do ≥50 × 10⁹/l: wznowić leczenie lenalidomidem w dawce o jeden poziom niższej w następnym cyklu

Modyfikacja dawki w przypadku neutropenii:⁷

• Gdy ANC najpierw zmniejszy się do <0,5 × 10⁹/l: przerwać leczenie lenalidomidem
• Gdy ANC powróci do ≥1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością: wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
• Gdy ANC powróci do ≥0,5 × 10⁹/l i występują inne toksyczności hematologiczne: wznowić leczenie w dawce na poziomie -1
• Przy ponownym spadku ANC <0,5 × 10⁹/l: przerwać leczenie i po powrocie wartości ≥0,5 × 10⁹/l wznowić terapię w dawce na kolejnym niższym poziomie

W przypadku poprawy czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez co najmniej 2 kolejne cykle: ANC ≥1,5 × 10⁹/l, liczba płytek krwi ≥100 × 10⁹/l na początku nowego cyklu) można rozważyć zwiększenie dawki lenalidomidu do następnego wyższego poziomu, nie przekraczając dawki początkowej.⁸

Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu – lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem

Leczenia nie należy rozpoczynać, jeśli ANC wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/l.⁹

Leczenie początkowe:

• Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu
• Bortezomib: 1,3 mg/m² powierzchni ciała we wstrzyknięciu podskórnym dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu
• Deksametazon: dawkowanie zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego

Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia początkowego (24 tygodnie).¹⁰

Kontynuacja leczenia:

• Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli
• Deksametazon: zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego

Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.¹¹

Modyfikacja dawki w przypadku trombocytopenii i neutropenii powinna być przeprowadzana według zasad podobnych jak w przypadku schematu lenalidomid z deksametazonem.¹²

Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu – lenalidomid z melfalanem i prednizonem

Leczenia nie należy rozpoczynać, jeśli ANC wynosi <1,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/l.¹³

Zalecane dawkowanie:

• Lenalidomid: 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez maksymalnie 9 cykli
• Melfalan: 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli
• Prednizon: 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli

Po zakończeniu 9 cykli lub w przypadku nietolerancji leczenia skojarzonego pacjenci mogą otrzymywać lenalidomid w monoterapii: 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, do progresji choroby.¹⁴

W przypadku tego schematu również należy modyfikować dawkowanie przy wystąpieniu trombocytopenii lub neutropenii zgodnie z zasadami określonymi dla lenalidomidu.¹⁵

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem u pacjentów po ASCT

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem można rozpocząć po odpowiednim ustabilizowaniu parametrów hematologicznych po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów bez progresji choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/l.¹⁶

Zalecane dawkowanie:

• Dawka początkowa: 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (dni 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli)
• Po 3 cyklach można zwiększyć dawkę do 15 mg doustnie raz na dobę, jeśli jest dobrze tolerowana

Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji.¹⁷

Dawkowanie w szpiczaku mnogim u pacjentów wcześniej leczonych

Leczenia nie wolno rozpoczynać, jeśli ANC wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/l lub <30 × 10⁹/l (w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne).¹⁸

Zalecane dawkowanie:

• Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli
• Deksametazon: 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, 9-12 i 17-20 każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1-4 co 28 dni

Dawkowanie deksametazonu należy dobierać indywidualnie, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.¹⁹

Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych (MDS)

Leczenia nie wolno rozpoczynać, jeśli ANC wynosi <0,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <25 × 10⁹/l.²⁰

Zalecane dawkowanie: 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.²¹

Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny.²²

Dawkowanie w chłoniaku z komórek płaszcza

Zalecane dawkowanie: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.²³

W przypadku trombocytopenii i neutropenii należy postępować zgodnie z wytycznymi modyfikacji dawek przedstawionymi w charakterystyce produktu leczniczego.²⁴

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)

Leczenia nie wolno rozpoczynać, jeśli ANC wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.²⁵

Zalecane dawkowanie:

• Lenalidomid: 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli
• Rytuksymab: 375 mg/m² dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.

Informacji na temat dostosowywania dawki z powodu toksyczności związanej z podawaniem rytuksymabu należy szukać w odpowiedniej Charakterystyce Produktu Leczniczego.²⁶

Postępowanie w przypadku zespołu rozpadu guza (TLS)

Wszyscy pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniakiem grudkowym (FL) powinni otrzymywać profilaktykę przeciw TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodnie z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Pacjentów należy monitorować pod kątem TLS co tydzień w czasie pierwszego cyklu.²⁷

Postępowanie w zależności od nasilenia TLS:

• TLS laboratoryjne lub TLS kliniczne stopnia 1: leczenie można kontynuować lub zmniejszyć dawkę o jeden poziom
• TLS kliniczne stopnia 2-4: przerwać leczenie lenalidomidem do czasu złagodzenia objawów do stopnia 0, a następnie wznowić w niższej dawce

W obu przypadkach należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie zgodnie z lokalnym standardem postępowania.²⁸

Postępowanie w przypadku reakcji typu „tumour flare”

W zależności od oceny lekarza, u pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia można kontynuować leczenie lenalidomidem bez przerw i modyfikacji dawki. Można stosować leczenie objawowe z zastosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), kortykosteroidów o ograniczonym czasie działania i/lub opioidowych leków przeciwbólowych.²⁹

U pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie objawowe. Po złagodzeniu objawów do ≤1. stopnia można wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu.³⁰

Ogólne zasady dotyczące toksyczności

Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia uznanych za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i wznowić je w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów do stopnia ≤2, według uznania lekarza.³¹

W przypadku wystąpienia wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki ze złuszczaniem się skóry, powstawaniem pęcherzy lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS). Po przerwaniu leczenia z powodu tych objawów nie należy go ponownie rozpoczynać.³²

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Produktu leczniczego Lenalidomide Medical Valley nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat ze względów bezpieczeństwa.³³

Osoby w podeszłym wieku

Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz regularnie kontrolować czynność nerek.³⁴

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi: pacjentów w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia. U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.³⁵

Dla pacjentów powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.³⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki. U pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.³⁷

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.³⁸

U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub z krańcowym stadium niewydolności nerek zaleca się odpowiednie dostosowanie dawki, zarówno w początkowym okresie leczenia, jak i w trakcie terapii. Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.³⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.⁴⁰

Sposób podawania

Lenalidomide Medical Valley w kapsułkach należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.⁴¹

W celu wyjęcia kapsułki z blistra należy nacisnąć ją wyłącznie z jednej strony, aby zmniejszyć ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.⁴²