Właściwości farmakokinetyczne leku Laboratoria PolfaŁódź Zatoki

Produkt leczniczy Laboratoria PolfaŁódź Zatoki, dostępny w postaci tabletek, zawiera dwie substancje czynne: 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny. Obie substancje charakteryzują się szczególnymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują ich działanie w organizmie. ¹

Wchłanianie substancji czynnych

Substancje czynne zawarte w preparacie Laboratoria PolfaŁódź Zatoki charakteryzują się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Ibuprofen wykazuje wysoką biodostępność, wchłaniając się w ponad 80% z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie ibuprofenu w surowicy krwi osiągane jest stosunkowo szybko – po 1 do 2 godzinach od podania na czczo. ²

Pseudoefedryna, druga substancja czynna preparatu, również szybko się wchłania. Jej działanie obkurczające na błonę śluzową nosa pojawia się już po 15-30 minutach od podania. Maksymalne stężenie pseudoefedryny w surowicy osiągane jest po 1,5 do 3 godzinach po podaniu doustnym. ³

Dystrybucja substancji czynnych

Po wchłonięciu, ibuprofen wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza krwi, głównie albumin, z którymi wiąże się w ponad 90%. Objętość dystrybucji ibuprofenu wynosi średnio 0,16 l/kg. Substancja ta charakteryzuje się stopniowym przenikaniem do jam stawowych, gdzie maksymalne stężenie w płynie maziowym występuje po 5-6 godzinach od podania doustnego. Następnie stężenie ibuprofenu w płynie maziowym powoli się zmniejsza. ⁴

Metabolizm substancji czynnych

Ibuprofen podlega głównie przemianom metabolicznym w wątrobie. Jest to kluczowy organ odpowiedzialny za biotransformację tej substancji czynnej. ⁵

W przypadku pseudoefedryny, metabolizm także zachodzi w wątrobie, jednak w mniejszym stopniu niż ma to miejsce przy ibuprofenie. W procesie metabolizmu pseudoefedryny powstają niewielkie ilości metabolitów. ⁶

Eliminacja substancji czynnych

Ibuprofen charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania, wynoszącym od 1,5 do 2 godzin. Eliminacja ibuprofenu zachodzi głównie przez nerki – od 50% do 60% podanej doustnej dawki wydalane jest w moczu w postaci metabolitów i produktów ich sprzęgania z kwasem glukuronowym. Ibuprofen ulega całkowitej eliminacji z organizmu w ciągu 24 godzin po podaniu ostatniej dawki, dzięki czemu nie kumuluje się w organizmie. ⁷

Pseudoefedryna cechuje się dłuższym okresem półtrwania w porównaniu do ibuprofenu – wynosi on od 5 do 8 godzin. Substancja ta jest wydalana głównie przez nerki, w moczu, przede wszystkim w postaci niezmienionej, wraz z niewielkimi ilościami metabolitów powstałych w procesach wątrobowych. ⁸

Porównanie parametrów farmakokinetycznych