Dawkowanie i sposób podawania
Kalium chloratum WZF 15% 150 mg/ml
Kalium chloratum WZF 15% to koncentrat potasu chlorku zawierający 150 mg/ml (20 mmol/20 mEq potasu w 10 ml ampułce oraz 40 mmol/40 mEq w 20 ml fiolce), przeznaczony do dożylnej infuzji po bezwzględnym rozcieńczeniu w dużej objętości płynu infuzyjnego (np. 5% glukoza, 0,9% NaCl, płyn Ringera, Hartmanna). Standardowe przygotowanie polega na rozcieńczeniu 10 ml koncentratu do 500 ml roztworu lub 20 ml do 1000 ml, co daje stężenie potasu 40 mmol/l. Po przygotowaniu roztwór należy zużyć w ciągu 6 godzin, a niewykorzystany wyrzucić. Przechowywanie otwartej fiolki jest możliwe do 24 godzin w temp. <25°C. Dawkowanie i szybkość infuzji zależą od stanu pacjenta, przy czym 10 mmol potasu podnosi stężenie potasu w surowicy o około 0,1 mmol/l, a maksymalna szybkość infuzji wynosi 10-20 mmol/godzinę (do 40 mmol/godzinę w wyjątkowych przypadkach). Maksymalna dawka dobowa to 200 mmol, z wyjątkiem szczególnych wskazań.
Dawkowanie i sposób podawania leku Kalium chloratum WZF 15%
Kalium chloratum WZF 15% zawiera 150 mg/ml potasu chlorku w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego w infuzji i wymaga bezwzględnego rozcieńczenia przed zastosowaniem w dużej objętości roztworu do infuzji. Jedna ampułka 10 ml zawiera 1,5 g potasu chlorku (20 mmol/20 mEq potasu), natomiast fiolka 20 ml zawiera 3,0 g potasu chlorku (40 mmol/40 mEq potasu).1
Przygotowanie roztworu do infuzji
Koncentrat można rozcieńczać następującymi płynami infuzyjnymi:
- 5% roztwór glukozy
- 0,9% roztwór chlorku sodu
- płyn Ringera
- płyn Ringera z mleczanem sodu
- płyn Hartmanna
2
Prawidłowe przygotowanie roztworu do infuzji:
- 10 ml koncentratu (zawartość ampułki – 20 mmol potasu) należy rozcieńczyć do 500 ml roztworem do infuzji
- 20 ml koncentratu (zawartość fiolki – 40 mmol potasu) należy rozcieńczyć do 1000 ml roztworem do infuzji
Po przygotowaniu roztwór należy dokładnie wymieszać. W tak przygotowanym roztworze stężenie potasu wynosi 40 mmol/l.3
Po pobraniu pierwszej dawki koncentratu z fiolki, pozostałość można przechowywać do 24 godzin w temperaturze poniżej 25°C. Ponieważ produkt i roztwory użyte do rozcieńczenia nie zawierają środków konserwujących, przygotowany roztwór do infuzji należy wykorzystać w ciągu 6 godzin, a niewykorzystany roztwór zniszczyć.4
Dawkowanie u dorosłych
Dawkowanie oraz szybkość infuzji zależą od indywidualnego stanu pacjenta. W uproszczeniu można przyjąć, że podanie 10 mmol potasu chlorku prowadzi do zwiększenia stężenia potasu w surowicy o około 0,1 mmol/l. Rzeczywisty efekt podania potasu na kaliemię zależy od wielu czynników, takich jak: wolemia, stan gospodarki kwasowo-zasadowej, równowaga hormonalna, wydolność nerek, choroby współistniejące i przyjmowane leki.5
Zapotrzebowanie na potas u danego pacjenta powinno być określone empirycznie na podstawie powtarzanych pomiarów stężenia potasu w surowicy. Ogólne zasady dawkowania są następujące:6
| Stężenie potasu w surowicy | Maksymalna szybkość infuzji | Maksymalne stężenie potasu w płynie infuzyjnym | Maksymalna dawka dobowa |
|---|---|---|---|
| > 3 mmol/l | 10 mmol/godzinę | 40 mmol/l | 200 mmol |
| < 3 mmol/l (szczególnie gdy występują zmiany w EKG lub niedowład mięśni) | 20 mmol/godzinę (w uzasadnionych przypadkach do 40 mmol/godzinę) | 40 mmol/l | W uzasadnionych przypadkach może przekraczać 200 mmol |
7
Dawkowanie u dzieci
U dzieci zalecana dawka wynosi 0,25-0,5 mmol/kg masy ciała. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 10 mmol/godzinę. Nie należy przekraczać dawki 1 mmol/kg mc./godzinę.8
Monitorowanie podczas infuzji
Podczas infuzji dożylnej, szczególnie przy szybkiej podaży potasu, należy ściśle monitorować:9
- EKG
- Stężenie potasu w surowicy
- Stężenia innych elektrolitów we krwi
Szczególne uwagi kliniczne
Pacjentom odwodnionym przed podaniem płynów zawierających potas należy podać 1000 ml płynu bez potasu, chyba że występuje hipokaliemia. Niedoborowi potasu często towarzyszy niedobór magnezu, który również powinien być równolegle uzupełniany.10
W specyficznych warunkach stężenie potasu w surowicy może nie odzwierciedlać rzeczywistych zasobów potasu w ustroju. Dotyczy to szczególnie redystrybucji jonów potasu pomiędzy przestrzeniami wewnątrz- i zewnątrzkomórkową. Przykładem jest hiperkaliemia u pacjenta z niewyrównaną cukrzycą i kwasicą metaboliczną. Taki pacjent ma ogólnoustrojowy niedobór potasu (utrata w wyniku diurezy osmotycznej), ale kwasica powoduje przemieszczenie potasu z komórek do przestrzeni pozakomórkowej, co objawia się hiperkaliemią. W takich przypadkach należy pamiętać o suplementacji potasu w miarę nawadniania i korekcji kwasicy metabolicznej.11
Bezpieczeństwo podawania
Należy pamiętać o następujących zasadach bezpieczeństwa:12
- Produkt nigdy nie może być podawany bez rozcieńczenia, nawet przy znacznej hipokaliemii
- Stężenie potasu w infuzji dożylnej nie powinno przekraczać 40 mmol/l
- Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 20 mmol/godzinę (standardowo)
Miejscowe objawy bólowe mogą utrudniać infuzję – w takich przypadkach można rozważyć podawanie roztworu do dwóch żył jednocześnie lub do dużej żyły, np. żyły udowej.13
Szczególną ostrożność należy zachować przy podawaniu roztworu potasu chlorku przez cewnik centralny (wprowadzony do żyły podobojczykowej, szyjnej lub udowej). Zbyt szybka podaż w takiej sytuacji grozi zatrzymaniem krążenia.14
U wszystkich pacjentów, a szczególnie u dzieci, należy uważnie monitorować EKG oraz powtarzać pomiary stężeń potasu i innych elektrolitów w surowicy.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania