Właściwości farmakokinetyczne leku Gopten 2,0

Gopten 2,0 zawiera trandolapryl w dawce 2 mg w postaci kapsułek twardych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego leku, istotnych z punktu widzenia praktyki klinicznej.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym trandolapryl charakteryzuje się bardzo szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu około 1 godziny po przyjęciu leku. Należy zwrócić uwagę, że bezwzględna biodostępność trandolaprylu jest stosunkowo niska i wynosi około 10%.²

Istotne klinicznie jest to, że pokarm nie wpływa na parametry farmakokinetyczne leku takie jak Cmax (maksymalne stężenie w osoczu) ani AUC (pole pod krzywą stężenia) trandolaprylatu, co oznacza, że lek może być przyjmowany niezależnie od posiłków.³

Dystrybucja i metabolizm

Trandolapryl po podaniu ulega hydrolizie, w wyniku której powstaje trandolaprylat – aktywny metabolit o charakterze kwaśnym. Mediany wartości maksymalnego stężenia trandolaprylatu w osoczu obserwuje się po 3 do 8 godzin od podania leku.⁴

Bezwzględna biodostępność trandolaprylatu po podaniu dawki trandolaprylu wynosi około 13%. Trandolapryl wiąże się z białkami osocza w około 80%, a stopień wiązania nie zależy od stężenia leku. Objętość dystrybucji trandolaprylu wynosi około 18 litrów.⁵

Wiązanie z białkami osocza

Wiązanie trandolaprylatu z białkami osocza wykazuje zależność od stężenia i charakteryzuje się następującymi parametrami:⁶

Powyższe dane wskazują na wysycanie miejsc wiązania wraz ze wzrostem stężenia leku w osoczu.

Okres półtrwania i stan stacjonarny

U zdrowych ochotników trandolapryl jest szybko eliminowany z osocza, a średni okres półtrwania wynosi mniej niż godzinę.⁷

Po wielokrotnym podaniu pojedynczej dawki dobowej, stan stacjonarny trandolaprylatu osiągany jest po średnio czterech dniach, zarówno u zdrowych ochotników, jak i u młodych lub starszych osób z nadciśnieniem tętniczym. W stanie stacjonarnym efektywny okres półtrwania trandolaprylatu wynosi od 15 do 23 godzin. Należy zauważyć, że ten parametr uwzględnia niewielki ułamek podanej dawki leku, która pozostaje związana z osoczową i tkankową konwertazą angiotensyny.⁸

Eliminacja

Po podaniu doustnym produktu znakowanego pierwiastkiem radioaktywnym, obserwuje się następujący rozkład wydalania:⁹

• 33% radioaktywności wykryto w moczu
• 66% radioaktywności wykryto w kale

Z moczem wydalane jest 9-14% podanej dawki trandolaprylu w postaci trandolaprylatu, natomiast jedynie śladowe ilości (0,5%) trandolaprylu są wydalane z moczem w postaci niezmienionej.

Klirens

Całkowity klirens osoczowy po podaniu dożylnym dawki około 2 mg wynosi:¹⁰

• dla trandolaprylu: 52 l/h
• dla trandolaprylatu: 7 l/h

Klirens nerkowy trandolaprylatu zależy od dawki i wynosi od 0,5 do 4 l/h.

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie przeprowadzono badań właściwości farmakokinetycznych trandolaprylu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, co stanowi istotne ograniczenie wiedzy o zastosowaniu leku w tej grupie wiekowej.¹¹

Podeszły wiek i płeć

U osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) z nadciśnieniem tętniczym obserwuje się zwiększone stężenie trandolaprylu w osoczu w porównaniu z młodszymi pacjentami. Jednakże stężenie trandolaprylatu w osoczu oraz stopień hamowania aktywności konwertazy angiotensyny są porównywalne u starszych i młodszych pacjentów z nadciśnieniem.¹²

Nie zaobserwowano istotnych różnic we właściwościach farmakokinetycznych trandolaprylu i trandolaprylatu oraz w stopniu hamowania aktywności konwertazy angiotensyny między mężczyznami a kobietami w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym.¹³

Rasa

Brak jest danych dotyczących różnic we właściwościach farmakokinetycznych trandolaprylu między przedstawicielami różnych ras.¹⁴

Niewydolność nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) oraz u pacjentów poddawanych hemodializie obserwuje się:¹⁵

• około dwukrotnie większe stężenia trandolaprylu i trandolaprylatu w osoczu
• zmniejszenie klirensu nerkowego o około 85% w porównaniu do osób zdrowych

Z uwagi na powyższe zmiany farmakokinetyczne, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawki leku.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z łagodną do umiarkowanej poalkoholową marskością wątroby obserwuje się znaczące zmiany farmakokinetyczne w porównaniu do osób zdrowych:¹⁶

• stężenie trandolaprylu w osoczu jest dziewięciokrotnie większe
• stężenie trandolaprylatu w osoczu jest dwukrotnie większe

Pomimo tych zmian, stopień hamowania konwertazy angiotensyny pozostaje niezmieniony. U pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się rozważenie stosowania mniejszych dawek leku Gopten.