Właściwości farmakokinetyczne
Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% 1:1 Fresenius (25 mg + 4,5 mg)/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% 1:1 Fresenius

Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% 1:1 Fresenius to roztwór do infuzji zawierający w swoim składzie glukozę (w postaci glukozy jednowodnej) i chlorek sodu. Produkt charakteryzuje się osmolarnością wynoszącą 293 mOsmol/l oraz pH w zakresie 3,5-6,5. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne poszczególnych składników leku.¹

Skład ilościowy produktu

Każde 1000 ml roztworu zawiera:²

Farmakokinetyka glukozy

Dystrybucja

Podczas podawania dożylnego, glukoza podlega dwufazowej dystrybucji w organizmie. Proces dystrybucji rozpoczyna się od przestrzeni śródnaczyniowej, skąd następnie glukoza przechodzi do przestrzeni wewnątrzkomórkowej. Ta dwuetapowa dystrybucja zapewnia stopniowe dostarczanie glukozy do komórek organizmu.³

Metabolizm

Metabolizm glukozy odbywa się głównie poprzez proces glikolizy, podczas którego glukoza ulega przemianie do pirogronianu lub mleczanu. W warunkach tlenowych, pirogronian podlega dalszym przemianom metabolicznym, w wyniku których powstaje dwutlenek węgla i woda jako produkty końcowe.⁴

Eliminacja

Produkty metabolizmu glukozy są eliminowane z organizmu różnymi drogami. Dwutlenek węgla jest wydalany przez płuca w procesie wymiany gazowej, natomiast woda jest wydalana głównie przez nerki.⁵

W warunkach fizjologicznych glukoza nie podlega eliminacji przez nerki. Pomimo że glukoza ulega przesączaniu kłębuszkowemu, w warunkach prawidłowych jest ona całkowicie wchłaniana zwrotnie w kanalikach nerkowych. Jedynie w przypadku przekroczenia fizjologicznego progu nerkowego, który wynosi około 180 mg/100 ml lub 10 mmol/l, glukoza może pojawić się w moczu (cukromocz). Zjawisko to występuje w następujących sytuacjach klinicznych:⁶

• Przyjęcie nadmiernej ilości węglowodanów – gdy podaż glukozy przekracza zdolności metaboliczne organizmu
• Cukrzyca – w wyniku zaburzeń metabolizmu glukozy spowodowanych niedoborem lub nieprawidłowym działaniem insuliny
• Zespół pourazowy – w którym dochodzi do zaburzeń regulacji gospodarki węglowodanowej w odpowiedzi na uraz

Farmakokinetyka sodu

Eliminacja

Główną drogą eliminacji sodu są nerki, które w warunkach fizjologicznych wydalają około 100-180 mmol na dobę tego jonu. W przypadku konieczności zatrzymania sodu w organizmie, nerki posiadają zdolność znacznego ograniczenia jego wydalania – nawet do poziomu 10 mmol na dobę.⁷

Poza wydalaniem nerkowym, sód jest również eliminowany innymi drogami:⁸

• Pot – około 50 mmol/l
• Sok żołądkowy – około 60 mmol/l
• Soki jelitowe – około 110 mmol/l

Farmakokinetyka chloru

Eliminacja

Podobnie jak w przypadku sodu, chlor jest głównie wydalany przez nerki. W warunkach fizjologicznych wydalanie nerkowe chloru wynosi około 150 mmol na dobę. Nerki wykazują zdolność adaptacji wydalania chloru w zależności od potrzeb organizmu – w określonych warunkach eliminacja tego jonu może wzrosnąć nawet do 400 mmol na dobę.⁹

Dodatkowe drogi eliminacji chloru obejmują:¹⁰

• Pot – około 50 mmol/l
• Wydzieliny jelitowe – około 100 mmol/l