Właściwości farmakokinetyczne leku Fortrans

Fortrans zawiera jako główny składnik aktywny makrogol 4000 (glikol polietylenowy 4000) w ilości 64,000 g na saszetkę, oraz zestaw elektrolitów: sodu siarczan bezwodny (5,700 g), sodu wodorowęglan (1,680 g), sodu chlorek (1,460 g) i potasu chlorek (0,750 g). Właściwości farmakokinetyczne tego preparatu są szczególnie istotne dla zrozumienia jego działania w organizmie pacjenta.¹

Wymiana elektrolitów

Kompozycja elektrolitowa preparatu Fortrans została starannie opracowana, dzięki czemu po rozpuszczeniu proszku w wodzie i podaniu doustnym, wymiana elektrolitów między światłem jelita a osoczem pacjenta praktycznie nie występuje. Oznacza to, że elektrolity zawarte w preparacie pozostają w świetle przewodu pokarmowego i nie zaburzają równowagi elektrolitowej organizmu.²

Wchłanianie i metabolizm makrogolu 4000

Przeprowadzone badania farmakokinetyczne jednoznacznie wykazały, że makrogol 4000, będący głównym składnikiem aktywnym leku Fortrans, cechuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi. Po podaniu doustnym substancja ta nie ulega wchłanianiu w obrębie przewodu pokarmowego. Konsekwencją braku absorpcji jest również brak przemian metabolicznych makrogolu 4000 w organizmie.³

Znaczenie kliniczne właściwości farmakokinetycznych

Opisany profil farmakokinetyczny ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania preparatu Fortrans. Brak wchłaniania makrogolu 4000 oraz brak zaburzeń gospodarki elektrolitowej sprawia, że lek ten działa miejscowo w świetle przewodu pokarmowego, nie wywierając istotnego wpływu ogólnoustrojowego. Jest to szczególnie ważne w przypadku leku stosowanego do oczyszczania jelita przed badaniami diagnostycznymi lub zabiegami chirurgicznymi.⁴