Właściwości farmakokinetyczne
Finaride 5 mg

Finasteryd w dawce 5 mg charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 80% oraz szybkim wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 2 godzinach, a całkowite wchłanianie kończy się po 6-8 godzinach. Lek wykazuje silne wiązanie z białkami osocza na poziomie około 93%. Parametry farmakokinetyczne obejmują klirens wynoszący średnio 165 ml/min (zakres 70-279 ml/min) oraz objętość dystrybucji około 76 l (zakres 44-96 l). Po wielokrotnym podawaniu dawki dobowej 5 mg obserwuje się stabilne stężenie w stanie stacjonarnym na poziomie 8-10 ng/ml. Finasteryd metabolizowany jest w wątrobie, nie wykazując istotnego wpływu na enzymy cytochromu P450, a jego metabolity wykazują słabe działanie hamujące 5-alfa-reduktazę.

Właściwości farmakokinetyczne finasterydu

Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych finasterydu w dawce 5 mg, stosowanego w postaci tabletek powlekanych. Dane obejmują proces wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnej z organizmu pacjenta.1

Wchłanianie

Biodostępność finasterydu jest wysoka i wynosi około 80%. Po podaniu doustnym lek osiąga maksymalne stężenie w osoczu po upływie około 2 godzin. Proces wchłaniania substancji czynnej zostaje całkowicie zakończony po 6-8 godzinach od przyjęcia leku.2

Dystrybucja

Finasteryd charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, który wynosi około 93%. Parametry farmakokinetyczne dla dystrybucji obejmują:

  • Klirens – wynosi około 165 ml/min, z zakresem 70-279 ml/min
  • Objętość dystrybucji – wynosi 76 l, z zakresem 44-96 l

Przy wielokrotnym podawaniu leku obserwuje się kumulację niewielkich ilości finasterydu. Po zastosowaniu dawki dobowej 5 mg, najmniejsze stężenie finasterydu w stanie stacjonarnym wynosi od 8 do 10 ng/ml i pozostaje stabilne w czasie.3

Metabolizm

Finasteryd podlega metabolizmowi wątrobowemu. Badania wykazały, że substancja czynna nie wpływa w znaczący sposób na układ enzymatyczny cytochromu P450. W procesie metabolizmu powstają dwa metabolity, które charakteryzują się niewielkimi właściwościami hamującymi wobec enzymu 5-alfa-reduktazy.4

Wydalanie

Okres półtrwania finasterydu w osoczu wynosi średnio 6 godzin, z zakresem od 4 do 12 godzin. Warto zaznaczyć, że u mężczyzn w wieku powyżej 70 lat okres półtrwania jest dłuższy i wynosi średnio 8 godzin, z zakresem 6-15 godzin.5

Po podaniu finasterydu znakowanego radioizotopem ustalono następujące drogi eliminacji:

  • Około 39% (zakres 32-46%) podanej dawki wydala się w moczu w postaci metabolitów
  • W moczu praktycznie nie wykrywa się finasterydu w postaci niezmienionej
  • Około 57% (zakres 51-64%) całkowitej dawki wydala się z kałem

Istotne jest, że u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (nawet przy klirensie kreatyniny wynoszącym zaledwie 9 ml/min) nie obserwowano zmian w wydalaniu finasterydu, co wskazuje na brak konieczności modyfikacji dawki u tych pacjentów.6

Parametr farmakokinetyczny Wartość Zakres
Biodostępność około 80%
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego około 2 godzin
Czas zakończenia wchłaniania 6-8 godzin
Wiązanie z białkami osocza około 93%
Klirens 165 ml/min 70-279 ml/min
Objętość dystrybucji 76 l 44-96 l
Najmniejsze stężenie w stanie stacjonarnym 8-10 ng/ml
Okres półtrwania (średni) 6 godzin 4-12 godzin
Okres półtrwania (u mężczyzn >70 lat) 8 godzin 6-15 godzin
Wydalanie z moczem 39% 32-46%
Wydalanie z kałem 57% 51-64%
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl