Właściwości farmakokinetyczne leku Feverinex (100 mg/mL, roztwór doustny)

Właściwości farmakokinetyczne paracetamolu zawartego w produkcie leczniczym Feverinex charakteryzują się specyficznymi parametrami w zakresie wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania, które mają kluczowe znaczenie dla przewidywania efektu terapeutycznego oraz potencjalnych działań niepożądanych leku.

Wchłanianie

Biodostępność paracetamolu po podaniu doustnym jest względnie wysoka i oscyluje w granicach 60-70%. Substancja czynna jest absorbowana szybko i w znacznym stopniu z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu już po 30-60 minutach od podania, przy czym czas ten może się różnić w zależności od zastosowanej postaci farmaceutycznej.¹

Dystrybucja

Po wchłonięciu paracetamol wiąże się z białkami osocza w relatywnie niskim stopniu, wynoszącym około 20-25%. Ta stosunkowo niska wartość wiązania z białkami osocza wpływa na jego profil dystrybucji w organizmie. Maksymalny efekt terapeutyczny pojawia się w przedziale od 1 do 3 godzin po podaniu, a działanie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe utrzymuje się przez okres 3-4 godzin.²

Metabolizm

Paracetamol podlega intensywnym przemianom metabolicznym przede wszystkim w wątrobie, gdzie zachodzi główny etap biotransformacji w ramach efektu pierwszego przejścia. Kinetyka metabolizmu ma charakter liniowy, jednak ta liniowość zanika przy zastosowaniu dawek przekraczających 2 g substancji czynnej. Procesy metaboliczne w wątrobie odpowiadają za przemiany 85-90% całkowitej ilości przyjętego paracetamolu.³

Należy zwrócić uwagę, że przy stosowaniu dużych dawek paracetamolu może dojść do wysycenia normalnych szlaków metabolicznych w wątrobie. W takich przypadkach organizm uruchamia alternatywne ścieżki metaboliczne, które mogą prowadzić do powstawania metabolitów o właściwościach hepatotoksycznych, a prawdopodobnie również nefrotoksycznych. Zjawisko to ma związek z wyczerpywaniem się zapasów glutationu, który odgrywa kluczową rolę w detoksykacji potencjalnie toksycznych metabolitów paracetamolu.⁴

Wydalanie

Eliminacja paracetamolu z organizmu odbywa się głównie przez nerki, gdzie jest wydalany z moczem przeważnie w postaci metabolitów. Dominującą formą wydalaną jest pochodna glukuronidowa paracetamolu. W mniejszym stopniu substancja jest wydalana w formie sprzężonej z kwasem siarkowym oraz cysteiną. Tylko niewielka część, poniżej 5% całkowitej dawki paracetamolu, zostaje wydalona w postaci niezmienionej.⁵

Okres półtrwania paracetamolu w warunkach fizjologicznych wynosi od 1 do 3 godzin. Wartość ta może jednak ulec wydłużeniu w następujących przypadkach:

• przedawkowanie leku – nadmierna ilość substancji czynnej przekraczająca zdolności eliminacyjne organizmu
• zaburzenia czynności wątroby – ograniczenie zdolności metabolizowania paracetamolu
• pacjenci w podeszłym wieku – fizjologiczne spowolnienie procesów metabolicznych
• populacja pediatryczna – niedojrzałość systemów enzymatycznych odpowiedzialnych za metabolizm leku

⁶

Parametry farmakokinetyczne paracetamolu – zestawienie