Dawkowanie i sposób podawania
Eferox 125 mcg

Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową bezwodną, jest preparatem stosowanym w terapii substytucyjnej niedoczynności tarczycy, dostępny w 11 mocach od 25 do 200 mikrogramów, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie powinno być indywidualizowane na podstawie wyników badań laboratoryjnych (stężenia hormonów tarczycy i TSH) oraz oceny klinicznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową oraz z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy, rozpoczynając terapię od niskich dawek (np. 12,5 mikrogramów/dobę) i stopniowo je zwiększając co 2 tygodnie. U dzieci z nabytą niedoczynnością dawka początkowa wynosi 12,5-50 mikrogramów/dobę, a dawka podtrzymująca to 100-150 mikrogramów/m² powierzchni ciała/dobę. Noworodki z wrodzoną niedoczynnością tarczycy otrzymują 10-15 mikrogramów/kg masy ciała/dobę przez pierwsze 3 miesiące, z dalszym indywidualnym dostosowaniem dawki.

Pobierz ChPL PDF Eferox – Tabletki – 125 mcg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Eferox
    1. Dostępne moce preparatu
  2. Ogólne zasady dawkowania
    1. Monitorowanie leczenia
  3. Szczegółowe wytyczne dawkowania w grupach pacjentów
    1. Pacjenci wymagający szczególnej ostrożności
    2. Dawkowanie u dzieci i młodzieży
    3. Dawkowanie u noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy
  4. Tabela dawkowania leku Eferox
  5. Sposób podawania
    1. Indywidualizacja terapii
    2. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. łagodne wole u pacjentów w stanie eutyreozy
  2. nadczynność tarczycy
  3. niedoczynność tarczycy
  4. rak tarczycy
  5. test hamowania czynności tarczycy
  6. zapobieganie nawrotom wola po resekcji wola u pacjentów w stanie eutyreozy
Substancja czynna
  1. lewotyroksyna sodowa
Kategoria leku
  1. hormony tarczycy
  2. leki endokrynologiczne
  3. leki hormonalne

Dawkowanie i sposób podawania leku Eferox

Eferox to produkt leczniczy zawierający jako substancję czynną lewotyroksynę sodową bezwodną (Levothyroxinum natricum), stosowany w leczeniu hormonalnym tarczycy. Dostępny jest w postaci białych, okrągłych tabletek niepowlekanych, z rowkiem dzielącym umożliwiającym podział na równe dawki. Każda tabletka oznaczona jest cyfrowo odpowiednią mocą leku.1

Dostępne moce preparatu

Eferox jest dostępny w 11 różnych mocach, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta:2

  • 25 mikrogramów
  • 50 mikrogramów
  • 75 mikrogramów
  • 88 mikrogramów
  • 100 mikrogramów
  • 112 mikrogramów
  • 125 mikrogramów
  • 137 mikrogramów
  • 150 mikrogramów
  • 175 mikrogramów
  • 200 mikrogramów

Ogólne zasady dawkowania

Przedstawione zalecenia dotyczące dawkowania należy traktować wyłącznie jako wytyczne. Indywidualna dawka dobowa powinna być zawsze określana na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz oceny klinicznej pacjenta. Warto zaznaczyć, że u pacjentów z zachowaną resztkową czynnością tarczycy, mniejsza dawka substytucyjna może być całkowicie wystarczająca do osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego.3

Monitorowanie leczenia

W procesie monitorowania leczenia preparatem Eferox należy zwrócić uwagę, że u niektórych pacjentów może wystąpić zwiększone stężenie T4 i fT4. Z tego względu lepszym punktem odniesienia do oceny skuteczności terapii i dalszego dostosowywania dawki jest stężenie TSH w surowicy.4

Szczegółowe wytyczne dawkowania w grupach pacjentów

Pacjenci wymagający szczególnej ostrożności

U następujących grup pacjentów terapię lewotyroksyną należy rozpoczynać ze szczególną ostrożnością:5

  • Pacjenci w podeszłym wieku – ze względu na zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych
  • Pacjenci z chorobą wieńcową serca – ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów choroby niedokrwiennej
  • Pacjenci z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy – ze względu na ryzyko dekompensacji metabolicznej

W tych grupach pacjentów schemat leczenia powinien opierać się na następujących zasadach:6

  • Rozpoczęcie od małej dawki początkowej (np. 12,5 mikrogramów na dobę)
  • Powolne zwiększanie dawki w dłuższych odstępach czasu (np. stopniowe zwiększanie o 12,5 mikrogramów co dwa tygodnie)
  • Częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy podczas procesu dostosowywania dawki

Doświadczenie kliniczne wskazuje, że mniejsze dawki są również wystarczające u osób o małej masie ciała oraz u pacjentów z dużym wolem guzkowym.7

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

W przypadku nabytej niedoczynności tarczycy u dzieci, schemat dawkowania prezentuje się następująco:8

  • Dawka początkowa: 12,5 do 50 mikrogramów na dobę
  • Zwiększanie dawki: stopniowo, w odstępach 2-4 tygodni, w oparciu o ocenę kliniczną oraz wyniki badań laboratoryjnych (stężenie hormonów tarczycy i TSH)
  • Dawka podtrzymująca: 100-150 mikrogramów na m² powierzchni ciała na dobę

Dawkowanie u noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy

W przypadku wrodzonej niedoczynności tarczycy u noworodków i niemowląt zastosowanie ma poniższy schemat:9

  • Dawka początkowa: 10-15 mikrogramów na kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące
  • Następnie: indywidualne dostosowanie dawki w oparciu o stan kliniczny pacjenta oraz wyniki badań laboratoryjnych (stężenie hormonów tarczycy i TSH)

W tej grupie pacjentów szczególnie istotna jest szybka substytucja hormonalna, umożliwiająca prawidłowy rozwój neurologiczny i somatyczny dziecka.

Tabela dawkowania leku Eferox

Grupa pacjentów Dawka początkowa Schemat zwiększania dawki Dawka podtrzymująca Specjalne uwagi
Pacjenci wymagający szczególnej ostrożności (pacjenci w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową, z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy) 12,5 mikrogramów/dobę Zwiększanie o 12,5 mikrogramów co 2 tygodnie Indywidualnie, na podstawie wyników badań laboratoryjnych i klinicznych Wymagane częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy
Dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy 12,5-50 mikrogramów/dobę Stopniowo co 2-4 tygodnie 100-150 mikrogramów/m² powierzchni ciała/dobę Dawkowanie na podstawie obrazu klinicznego i wartości stężeń hormonów tarczycy oraz TSH
Noworodki i niemowlęta z wrodzoną niedoczynnością tarczycy 10-15 mikrogramów/kg masy ciała/dobę Stosowanie przez pierwsze 3 miesiące, następnie indywidualne dostosowanie Indywidualnie, na podstawie oceny klinicznej i stężenia hormonów tarczycy i TSH Wymagana szybka substytucja hormonalna
Osoby o małej masie ciała Mniejsze dawki niż standardowe Indywidualnie Indywidualnie Doświadczenie kliniczne wskazuje na wystarczalność mniejszych dawek
Pacjenci z dużym wolem guzkowym Mniejsze dawki niż standardowe Indywidualnie Indywidualnie Doświadczenie kliniczne wskazuje na wystarczalność mniejszych dawek

Sposób podawania

Eferox należy przyjmować doustnie w postaci tabletek. Preparat jest dostępny w szerokiej gamie mocy (od 25 do 200 mikrogramów), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Wszystkie tabletki Eferox posiadają rowek dzielący, dzięki czemu można je podzielić na równe dawki w przypadku konieczności zastosowania dawki pośredniej.10

Indywidualizacja terapii

Należy podkreślić, że dawkowanie lewotyroksyny zawsze powinno być ściśle indywidualizowane. Podstawą do ustalenia odpowiedniej dawki są:11

  • Wyniki badań laboratoryjnych (stężenie hormonów tarczycy i TSH)
  • Ocena kliniczna pacjenta
  • Odpowiedź na leczenie
  • Obecność chorób współistniejących
  • Wiek pacjenta
  • Stan kliniczny (szczególnie w przypadku chorób układu sercowo-naczyniowego)

Podczas monitorowania terapii należy brać pod uwagę, że stężenie TSH jest lepszym parametrem do oceny skuteczności leczenia niż stężenia T4 i fT4, które mogą być podwyższone u niektórych pacjentów pomimo właściwej kontroli klinicznej.12

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl