Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Co-Olimestra (olmesartan medoksomil + hydrochlorotiazyd) wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, co wynika z właściwości farmakologicznych obu substancji czynnych. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę interakcji, z podziałem na kategorie i stopień istotności klinicznej.¹

Interakcje lekowe o znaczeniu klinicznym

W przypadku terapii produktem Co-Olimestra należy zwrócić szczególną uwagę na interakcje z lekami, które mogą powodować poważne konsekwencje kliniczne. Do najważniejszych należą:²

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Lit – Podczas jednoczesnego podawania litu z antagonistami receptora angiotensyny II (takimi jak olmesartan) obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz objawy toksyczności litu. Dodatkowo, hydrochlorotiazyd zmniejsza klirens nerkowy litu, co może dodatkowo zwiększyć ryzyko toksyczności. Nie zaleca się jednoczesnego podawania Co-Olimestry i litu. Jeśli takie skojarzenie jest konieczne, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.³

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu – Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków mogących powodować hiperkaliemię (np. heparyna, inhibitory ACE) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. W przypadku konieczności stosowania tych leków w skojarzeniu z Co-Olimestrą, należy monitorować stężenie potasu w surowicy.⁴

Jednocześnie, utrata potasu powodowana przez hydrochlorotiazyd może zostać nasilona przez podawanie innych produktów leczniczych prowadzących do utraty potasu i hipokaliemii (np. inne leki moczopędne powodujące zwiększone wydalanie potasu, leki przeczyszczające, glikokortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, sól sodowa penicyliny G lub pochodne kwasu salicylowego).⁵

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – Jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).⁶

Kolesewelam – substancja wiążąca kwasy żółciowe – Jednoczesne podawanie kolesewelamu chlorowodorku zmniejsza narażenie ogólnoustrojowe i największe stężenie olmesartanu w osoczu oraz skraca okres półtrwania olmesartanu. Należy rozważyć podawanie olmesartanu medoksomilu co najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu chlorowodorku.⁷

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – NLPZ (np. kwas acetylosalicylowy w dawce >3 g/dobę, inhibitory COX-2 i niewybiórcze NLPZ) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie tiazydowych leków moczopędnych i antagonistów receptora angiotensyny II. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podawanie antagonistów receptora angiotensyny II i leków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Takie skojarzenie należy stosować ostrożnie, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić oraz rozważyć ocenę czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo w późniejszym czasie.⁸

Baklofen – Może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego.⁹

Sole wapnia – Tiazydowe leki moczopędne mogą prowadzić do zwiększenia stężenia wapnia w surowicy ze względu na jego zmniejszone wydalanie. Jeżeli istnieje konieczność stosowania suplementacji wapnia, należy kontrolować jego stężenie w surowicy i odpowiednio do wyniku modyfikować dawkę wapnia.¹⁰

Żywice – kolestyramina i kolestypol – W obecności żywic jonowymiennych wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone.¹¹

Glikozydy naparstnicy – Hipokaliemia lub hipomagnezemia spowodowana działaniem leku tiazydowego może sprzyjać wystąpieniu zaburzeń rytmu serca wywołanych przez glikozydy naparstnicy.¹²

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Co-Olimestra może prowadzić do nasilenia niedociśnienia ortostatycznego. Mechanizm tej interakcji związany jest z rozszerzającym naczynia działaniem alkoholu, które sumuje się z efektem hipotensyjnym olmesartanu i hydrochlorotiazydu. Pacjenci przyjmujący Co-Olimestrę powinni być poinformowani o zwiększonym ryzyku zawrotów głowy, omdleń i upadków przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.¹³

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Leczenie hydrochlorotiazydem może wpływać na tolerancję glukozy, co może wymagać modyfikacji dawki leków przeciwcukrzycowych (zarówno doustnych, jak i insuliny). Szczególną ostrożność należy zachować stosując metforminę ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez możliwą czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.¹⁴

Tiazydy mogą również nasilać hiperglikemizujące działanie beta-adrenolityków i diazoksydu.¹⁵

Leki wymagające monitorowania parametrów laboratoryjnych

Zaleca się okresowe oznaczanie stężenia potasu we krwi i wykonywanie badania EKG podczas podawania produktu Co-Olimestra z lekami, na których działanie mają wpływ zaburzenia stężenia potasu we krwi (np. glikozydy naparstnicy i leki przeciwarytmiczne) oraz z lekami mogącymi wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, ponieważ hipokaliemia jest czynnikiem sprzyjającym wystąpieniu tego rodzaju zaburzeń rytmu.¹⁶

Inne istotne interakcje

Leki przeciwarytmiczne – W przypadku jednoczesnego stosowania z hydrochlorotiazydem, który może powodować hipokaliemię, zwiększa się ryzyko wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes. Dotyczy to szczególnie leków przeciwarytmicznych klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid).¹⁷

Leki przeciwpsychotyczne – Niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol) mogą zwiększać ryzyko arytmii typu torsades de pointes w przypadku współistniejącej hipokaliemii wywołanej hydrochlorotiazydem.¹⁸

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe – Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe.¹⁹

Leki o działaniu przeciwcholinergicznym – Mogą zwiększać dostępność biologiczną tiazydowych leków moczopędnych przez zwolnienie motoryki jelit oraz szybkości opróżniania żołądka.²⁰

Aminy presyjne – Działanie amin presyjnych może być osłabione.²¹

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej

Dla leków takich jak probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol może być konieczne dostosowanie dawki, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy. W przypadku probenecydu lub sulfinpirazonu może być konieczne zwiększenie dawki. Jednoczesne podawanie hydrochlorotiazydu z allopurynolem może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.²²

Tabela interakcji lekowych

Wpływ innych substancji na olmesartan

Umiarkowane zmniejszenie dostępności biologicznej olmesartanu obserwowano po podaniu leków o działaniu zobojętniającym (wodorotlenek glinowo-magnezowy). Olmesartan medoksomil nie wywiera istotnego wpływu na farmakokinetykę i farmakodynamikę warfaryny ani na farmakokinetykę digoksyny.²³

Jednoczesne podawanie olmesartanu medoksomilu z prawastatyną u zdrowych osób nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę żadnego z leków. Olmesartan nie wywierał istotnego klinicznie hamującego wpływu na enzymy cytochromu P450 u ludzi: 1A1/2, 2A6, 2C8/9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 w badaniach in vitro oraz nie wywierał wpływu lub w nieznacznym stopniu indukował aktywność cytochromu P450 u szczurów. Z tego powodu nie należy oczekiwać żadnych istotnych klinicznie interakcji pomiędzy olmesartanem a lekami metabolizowanymi przez powyższe enzymy cytochromu P450.²⁴