Właściwości farmakodynamiczne
Biomentin 10 mg
Memantyna, substancja czynna leku Biomentin (kod ATC: N06DX01), jest niekompetytywnym antagonistą receptorów NMDA o średnim powinowactwie, działającym poprzez modulację patologicznie podwyższonych stężeń glutaminianu w układzie nerwowym, co przeciwdziała neurotoksyczności i dysfunkcji neuronów w przebiegu otępienia neurodegeneracyjnego. W badaniach klinicznych u pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (MMSE 3-14) wykazano istotną statystycznie poprawę funkcji poznawczych (SIB, p=0,002), codziennego funkcjonowania (ADCS-ADLsev, p=0,003) oraz ogólnej oceny klinicznej (CIBIC-plus, p=0,025) po 6 miesiącach terapii memantyną w dawce do 20 mg/dobę. W populacji z łagodnym do umiarkowanego stopniem zaawansowania choroby (MMSE 10-22) również odnotowano istotne korzyści w zakresie ADAS-cog (p=0,003) i CIBIC-plus (p=0,004) po 24 tygodniach leczenia, choć wyniki nie były jednoznaczne we wszystkich badaniach.
Właściwości farmakodynamiczne memantyny
Memantyna, substancja czynna leku Biomentin, należy do grupy farmakoterapeutycznej innych leków przeciw otępieniu i jest oznaczona kodem ATC: N06DX01. 1
Mechanizm działania
W patogenezie otępienia neurodegeneracyjnego istotną rolę odgrywają zaburzenia neuroprzekaźnictwa glutaminergicznego, szczególnie na poziomie receptorów NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego). Coraz więcej dowodów naukowych potwierdza, że nieprawidłowości w tym układzie przyczyniają się zarówno do wystąpienia objawów, jak i do progresji choroby. 2
Memantyna jest zależnym od potencjału, niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA o średnim powinowactwie. Jej działanie opiera się na modyfikacji efektów patologicznie podwyższonych stężeń glutaminianu, które mogą prowadzić do dysfunkcji neuronów. 3
Skuteczność kliniczna
Choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego
Kluczowe badanie kliniczne oceniające monoterapię memantyną w grupie pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego objęło 252 pacjentów ambulatoryjnych. Kwalifikowano pacjentów z wyjściową punktacją w skali MMSE (Mini Mental State Examination) wynoszącą 3-14 punktów. Po 6 miesiącach terapii wykazano istotną statystycznie przewagę memantyny nad placebo w zakresie: 4
- oceny funkcjonowania w oparciu o wywiad z pacjentem i opiekunem (CIBIC-plus – Clinician’s Interview Based on Impression of Change): p=0,025 5
- oceny wykonywania czynności życia codziennego w chorobie Alzheimera (ADCS-ADLsev – Alzheimer’s Disease Cooperative Study – Activities of Daily Living): p=0,003 6
- oceny zaburzeń funkcji poznawczych (SIB – Severe Impairment Battery): p=0,002 7
Choroba Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego
W badaniu klinicznym obejmującym 403 pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania: 10-22 punktów) wykazano statystycznie istotną przewagę memantyny nad placebo w zakresie pierwszorzędowych punktów końcowych w 24. tygodniu badania, ocenianych metodą LOCF (Last Observation Carried Forward): 8
- podskala oceny zaburzeń funkcji poznawczych w chorobie Alzheimera (ADAS-cog – Alzheimer’s Disease Assessment Scale): p=0,003 9
- CIBIC-plus: p=0,004 10
W innym badaniu monoterapeutycznym, obejmującym 470 pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania: 11-23 punktów), nie stwierdzono statystycznie istotnych różnic między memantyną a placebo w pierwszorzędowym punkcie końcowym skuteczności w 24. tygodniu w prospektywnie zdefiniowanej analizie początkowej. 11
Metaanaliza skuteczności memantyny
Przeprowadzono metaanalizę wyników leczenia pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania <20) na podstawie danych z sześciu 6-miesięcznych, kontrolowanych placebo badań III fazy. Analizie poddano badania, w których stosowano memantynę zarówno w monoterapii, jak i w politerapii ze stałą dawką inhibitora acetylocholinesterazy. 12
Wyniki metaanalizy wykazały statystycznie istotny lepszy efekt terapeutyczny memantyny w trzech głównych domenach: 13
- funkcje poznawcze
- ogólna ocena kliniczna
- codzienne funkcjonowanie pacjentów
Szczególnie istotne wyniki zaobserwowano w grupie pacjentów, u których wystąpiło pogorszenie we wszystkich trzech wymienionych domenach. Analiza wykazała, że memantyna skutecznie zapobiega pogorszeniu stanu pacjentów – pogorszenie we wszystkich trzech domenach wystąpiło u 21% pacjentów w grupie placebo w porównaniu do zaledwie 11% w grupie otrzymującej memantynę (p<0,0001). 14
Skład leku Biomentin
| Parametr | Biomentin 10 mg | Biomentin 20 mg |
|---|---|---|
| Substancja czynna | 10 mg memantyny chlorowodorku (równoważne 8,31 mg memantyny) | 20 mg memantyny chlorowodorku (równoważne 16,62 mg memantyny) |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie | |
| Substancja pomocnicza o znanym działaniu | Laktoza jednowodna 125,20 mg | Laktoza jednowodna 250,40 mg |
| Możliwość dzielenia | Tabletki można podzielić na dwie równe dawki | |
15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania