Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Binatta 25 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Bezpieczeństwo stosowania tapentadolu zostało szczegółowo przebadane w ramach badań przedklinicznych, które obejmowały analizę potencjalnego działania genotoksycznego, wpływu na rozrodczość oraz możliwego działania rakotwórczego. Dane te stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa tego leku przed wprowadzeniem go do stosowania u ludzi.¹

Potencjał genotoksyczny

W ramach oceny genotoksyczności tapentadolu przeprowadzono szereg specjalistycznych testów. W teście Amesa, który jest standardowym testem wykrywającym mutacje genetyczne u bakterii, lek nie wykazał działania genotoksycznego.² Początkowo uzyskano niejednoznaczne wyniki w teście aberracji chromosomowych in vitro, jednak po powtórzeniu tego badania wyniki były zdecydowanie negatywne, co potwierdza brak potencjału do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego w warunkach laboratoryjnych.³

Dodatkowo przeprowadzono badania in vivo, które są szczególnie istotne, ponieważ uwzględniają metabolizm i dystrybucję leku w całym organizmie. Tapentadol nie wykazał działania genotoksycznego w testach dotyczących dwóch kluczowych punktów końcowych: aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA. Badania te przeprowadzono z zastosowaniem dawek sięgających maksymalnej dawki tolerowanej przez zwierzęta doświadczalne.⁴

Potencjał rakotwórczy

Aby ocenić możliwe działanie rakotwórcze tapentadolu, przeprowadzono długoterminowe badania na modelach zwierzęcych. Wyniki tych badań nie wykazały potencjalnego ryzyka działania kancerogennego, które mogłoby być istotne dla ludzi przyjmujących ten lek.⁵

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Badania wpływu tapentadolu na rozrodczość wykazały, że lek nie wpływał na płodność samców ani samic szczurów, co jest istotną informacją z punktu widzenia potencjalnego stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym.⁶ Jednakże po podaniu dużych dawek leku obserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności zarodków w macicy. Nie udało się jednoznacznie ustalić, czy efekt ten był związany z działaniem leku na samce czy samice.⁷

W testach oceniających potencjalne działanie teratogenne tapentadolu nie stwierdzono jego wpływu na rozwój płodu u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.⁸ Warto jednak zauważyć, że po podaniu dawek o nasilonym działaniu farmakodynamicznym, przekraczających zakres dawek terapeutycznych, obserwowano opóźnienie rozwoju i działanie embriotoksyczne. Objawy te były związane głównie z ośrodkowym układem nerwowym i wynikały z aktywności leku wobec receptora opioidowego μ.⁹

Po podaniu dożylnym tapentadolu u szczurów zaobserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności zarodków w macicy.¹⁰ Dodatkowo wykazano, że lek może zwiększać śmiertelność osesków szczurzych (pokolenie F1), które w okresie od 1. do 4. dnia po urodzeniu były bezpośrednio narażone na działanie leku wydzielanego do mleka samic. Co ważne, efekt ten obserwowano nawet przy dawkach nietoksycznych dla samic.¹¹ Nie stwierdzono jednak żadnego wpływu tapentadolu na parametry neurobehawioralne u tych zwierząt.¹²

Przenikanie do mleka

W badaniach przeprowadzonych na szczurach oceniano również wydzielanie tapentadolu z mlekiem samic. U noworodków szczurzych karmionych przez samice, którym podawano tapentadol, stwierdzono zależną od stosowanej dawki ekspozycję zarówno na sam tapentadol, jak i na jego metabolit O-glukuronid tapentadolu.¹³ Na podstawie tych obserwacji wnioskuje się, że tapentadol przenika do mleka, co ma istotne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet karmiących piersią.¹⁴