Właściwości farmakokinetyczne
bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l

Roztwór do dializy otrzewnowej bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l charakteryzuje się osmolarnością 357 mOsm/l oraz pH 7,4, co odpowiada warunkom fizjologicznym. Preparat dostarczany jest w systemie dwukomorowych worków, gdzie po zmieszaniu uzyskuje się roztwór zawierający m.in. Ca²⁺ 1,25 mmol/l, Na⁺ 134 mmol/l, Mg²⁺ 0,5 mmol/l, Cl⁻ 103,5 mmol/l, HCO₃⁻ 34 mmol/l oraz glukozę w stężeniu 83,25 mmol/l (15 g/l). Brak klasycznych badań farmakokinetycznych na modelach zwierzęcych podawanych dootrzewnowo podkreśla, że dane opierają się na badaniach klinicznych u pacjentów dializowanych otrzewnowo.

Właściwości farmakokinetyczne leku

Charakterystyka farmakokinetyczna leku bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l przedstawia kluczowe informacje dotyczące losów substancji aktywnych zawartych w roztworze do dializy otrzewnowej po podaniu dootrzewnowym. Roztwór ten, przeznaczony do dializy otrzewnowej, ma postać przezroczystego, bezbarwnego płynu o teoretycznej osmolarności wynoszącej 357 mOsm/l i pH 7,4.1

Badania farmakokinetyczne

Należy zaznaczyć, że dla roztworu bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l nie przeprowadzono klasycznych badań farmakokinetycznych na modelach zwierzęcych z podawaniem dootrzewnowym. Dostępne dane opierają się na badaniach klinicznych przeprowadzonych u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej.2

Kinetyka wodorowęglanu

Badania kliniczne przeprowadzone u pacjentów stosujących roztwór bicaVera wykazały, że wodorowęglan zawarty w dializacie osiąga stan równowagi z wodorowęglanem obecnym we krwi pacjenta w stosunkowo krótkim czasie – w ciągu 2 godzin fazy zalegania. Oznacza to, że transport wodorowęglanu przez błonę otrzewnową zachodzi efektywnie, umożliwiając szybkie wyrównanie stężeń między dializatem a krwią.3

Skład roztworu a farmakokinetyka

Roztwór bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l dostarczany jest w systemie dwukomorowych worków, gdzie jedna komora zawiera zasadowy roztwór wodorowęglanu, a druga kwaśny roztwór elektrolitów i glukozy. Mieszanie obu roztworów poprzez otwarcie środkowej spoiny między komorami prowadzi do uzyskania roztworu gotowego do użycia.4

Po zmieszaniu, gotowy do użycia roztwór zawiera następujące elektrolity i substancje aktywne w 1 litrze:

Substancja czynna Ilość w 1 litrze roztworu gotowego do użycia Stężenie molowe
Wapnia chlorek dwuwodny 0,1838 g Ca²⁺ 1,25 mmol/l
Sodu chlorek 5,786 g Na⁺ 134 mmol/l
Sodu wodorowęglan 2,940 g
Magnezu chlorek sześciowodny 0,1017 g Mg²⁺ 0,5 mmol/l
Glukoza jednowodna 16,5 g (co odpowiada 15,0 g glukozy) Glukoza 83,25 mmol/l
Chlorki Cl⁻ 103,5 mmol/l
Wodorowęglany HCO₃⁻ 34 mmol/l

Skład ten ma istotne znaczenie dla właściwości farmakokinetycznych roztworu, ponieważ wpływa na transport poszczególnych składników przez błonę otrzewnową oraz na ich zdolność do osiągania równowagi z odpowiednimi elektrolitami i substancjami we krwi pacjenta.5

Znaczenie kliniczne właściwości farmakokinetycznych

Szybkie osiąganie równowagi stężeń wodorowęglanu między dializatem a krwią (w ciągu 2 godzin) ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście skuteczności dializy otrzewnowej oraz utrzymania prawidłowej równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów z niewydolnością nerek. Pozwala to na efektywną korekcję zaburzeń metabolicznych związanych z kwasicą, często występującą u pacjentów dializowanych.6

Fizjologiczne pH roztworu (7,4) oraz zbliżony do fizjologicznego skład elektrolitowy sprawiają, że roztwór bicaVera jest dobrze tolerowany i efektywny w procesie dializy otrzewnowej, umożliwiając skuteczne usuwanie produktów przemiany materii oraz nadmiaru płynów, a jednocześnie uzupełnianie niedoborów wodorowęglanów.7

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl