Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Atracurium Kalceks

Atrakuriowy bezylan, podobnie jak inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, powoduje porażenie mięśni oddechowych oraz innych mięśni szkieletowych, nie wpływając jednocześnie na świadomość pacjenta. Lek wymaga podawania wraz z odpowiednimi środkami do znieczulenia ogólnego. Podawanie Atracurium Kalceks może odbywać się wyłącznie przez doświadczonego anestezjologa lub pod jego ścisłą kontrolą, w warunkach umożliwiających natychmiastowe wykonanie intubacji dotchawiczej i zapewnienie sztucznej wentylacji.¹

Ryzyko reakcji nadwrażliwości i uwalniania histaminy

Podczas stosowania atrakuriowego bezylanu u części pacjentów może dojść do uwalniania histaminy. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z wywiadem wskazującym na możliwość wystąpienia nadwrażliwości na histaminę. Osoby z alergią i astmą oskrzelową w wywiadzie są szczególnie narażone na wystąpienie skurczu oskrzeli.²

Ze względu na wysoką częstotliwość występowania nadwrażliwości krzyżowej (przekraczającą 50%) między różnymi lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, należy także zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którzy wcześniej wykazywali reakcje nadwrażliwości na inne środki z tej grupy farmakologicznej.³

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Atrakuriowy bezylan stosowany w zalecanych dawkach nie wykazuje istotnego wpływu na przewodnictwo w nerwie błędnym i zwojach nerwowych. W konsekwencji lek nie powoduje klinicznie istotnych zmian w czynności serca i nie przeciwdziała bradykardii, która może być wywołana przez leki znieczulające lub pobudzenie nerwu błędnego w trakcie operacji.⁴

U pacjentów z podwyższonym ryzykiem nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi (np. pacjentów z hipowolemią), atrakuriowy bezylan należy wstrzykiwać powoli, przez okres co najmniej 60 sekund.⁵

Szczególne grupy pacjentów wymagające monitorowania

Pacjenci z miastenią, innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub poważnymi zaburzeniami elektrolitowymi charakteryzują się podwyższoną wrażliwością na działanie atrakuriowego bezylanu, podobnie jak na inne środki wywołujące blok niedepolaryzacyjny.⁶

Pacjenci po oparzeniach mogą wykazywać oporność na działanie atrakurium oraz innych leków zwiotczających o charakterze niedepolaryzacyjnym. W takich przypadkach konieczne może być zastosowanie zwiększonych dawek produktu leczniczego, dostosowanych do czasu, jaki upłynął od momentu oparzenia oraz jego rozległości.⁷

Uwarunkowania techniczne podawania leku

Atrakuriowy bezylan podlega unieczynnieniu w środowisku o wysokim pH, dlatego nie należy mieszać go w tej samej strzykawce z tiopentalem lub innymi lekami o odczynie zasadowym.⁸

W przypadku wyboru żyły o małej średnicy jako miejsca podania, po wstrzyknięciu leku należy przepłukać naczynie izotonicznym roztworem chlorku sodu. Gdy przez założoną na stałe igłę lub kaniulę podaje się atrakuriowy bezylan i inne leki znieczulające, po każdym wstrzyknięciu leku konieczne jest przepłukanie odpowiednią objętością izotonicznego roztworu chlorku sodu.⁹

Ze względu na hipotoniczny charakter atrakuriowego bezylanu, preparatu tego nie wolno podawać do kaniuli przeznaczonej do przetaczania krwi.¹⁰

Hipertermia złośliwa

Wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach predysponowanych do wystąpienia hipertermii złośliwej (świnie) oraz badania kliniczne u pacjentów zagrożonych tym powikłaniem wykazały, że atrakuriowy bezylan nie wywołuje tego niebezpiecznego zespołu.¹¹

Stosowanie na oddziałach intensywnej terapii

Jeden z metabolitów atrakurium, laudanozyna, podawany w dużych dawkach zwierzętom laboratoryjnym, powodował przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego oraz, u niektórych gatunków, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego. Mimo że u pacjentów leczonych atrakurium na oddziałach intensywnej terapii obserwowano napady drgawek, nie ustalono związku przyczynowego między tymi zdarzeniami a laudanozyną.¹²

Zestawienie najważniejszych środków ostrożności

• Lek może być stosowany wyłącznie przez lub pod nadzorem doświadczonego anestezjologa, w warunkach umożliwiających intubację i wentylację.¹³
• Szczególna ostrożność wymagana jest u pacjentów z historią nadwrażliwości na histaminę, alergii lub astmy oskrzelowej, ze względu na możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli.¹⁴
• Należy zachować ostrożność u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami nadwrażliwości na inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ze względu na wysokie ryzyko nadwrażliwości krzyżowej.¹⁵
• U pacjentów z miastenią, innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub poważnymi zaburzeniami elektrolitowymi może wystąpić zwiększona wrażliwość na działanie leku.¹⁶
• Należy unikać łączenia w jednej strzykawce z lekami o odczynie zasadowym, takimi jak tiopental.¹⁷
• Pacjenci po oparzeniach mogą wymagać zwiększonych dawek leku.¹⁸