Przedawkowanie
Atracurium Kalceks 10 mg/ml

Przedawkowanie atrakuriowego bezylanu, niedepolaryzującego środka zwiotczającego mięśnie szkieletowe, prowadzi do nadmiernie przedłużonego porażenia mięśni, w tym mięśni oddechowych, co może skutkować niewydolnością oddechową i wtórnymi zaburzeniami krążeniowo-oddechowymi, takimi jak hipoksja i kwasica. Pacjent pozostaje przytomny, jednak niezdolny do ruchu ani komunikacji z powodu porażenia mięśni. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie objawów, w tym znacznie wydłużonego czasu blokady nerwowo-mięśniowej, oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego w celu zapewnienia bezpieczeństwa i stabilizacji funkcji życiowych.

Pobierz ChPL PDF Atracurium Kalceks – Roztwór do wstrzykiwań – 10 mg/ml
  1. Przedawkowanie leku Atracurium Kalceks
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przedawkowaniu
    3. Szczególne zalecenia kliniczne
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. prowadzenie kontrolowanej wentylacji
  2. umożliwienie intubacji dotchawiczej
  3. wspomaganie podczas znieczulenia ogólnego
  4. zwiotczenie mięśni szkieletowych podczas zabiegów chirurgicznych
  5. zwiotczenie mięśni szkieletowych u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii w celu ułatwienia mechanicznej wentylacji
Substancja czynna
  1. atrakuriowy bezylan
Kategoria leku
  1. leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe
  2. leki zwiotczające mięśnie szkieletowe

Przedawkowanie leku Atracurium Kalceks

Przedawkowanie atrakuriowego bezylanu stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta ze względu na jego działanie jako niedepolaryzującego środka zwiotczającego mięśnie szkieletowe. Konieczne jest szybkie rozpoznanie objawów przedawkowania oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta.1

Objawy przedawkowania

Głównym objawem przedawkowania leku Atracurium Kalceks jest nadmiernie przedłużone porażenie mięśni szkieletowych wraz z konsekwencjami, jakie niesie to dla funkcjonowania organizmu. Należy pamiętać, że świadomość pacjenta nie ulega wyłączeniu, ponieważ atrakurium nie wpływa na ośrodkowy układ nerwowy.2

Objaw przedawkowania Opis
Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni Podstawowy objaw przedawkowania, charakteryzujący się znacznie wydłużonym czasem blokady nerwowo-mięśniowej w stosunku do oczekiwanego działania terapeutycznego
Niewydolność oddechowa Konsekwencja porażenia mięśni oddechowych, w tym mięśni międzyżebrowych i przepony
Brak reakcji mięśniowej przy zachowanej świadomości Pacjent pozostaje przytomny, ale niezdolny do poruszania się czy komunikacji ze względu na porażenie mięśni
Zaburzenia krążeniowo-oddechowe Wtórne do niewydolności oddechowej, mogą prowadzić do hipoksji i kwasicy

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania atrakurium wymaga natychmiastowego wdrożenia odpowiedniego postępowania, które koncentruje się na zapewnieniu prawidłowej funkcji układu oddechowego oraz komfortu pacjenta.3

  • Utrzymanie drożności dróg oddechowych – podstawowy element postępowania, który musi być zapewniony natychmiast po rozpoznaniu przedawkowania
  • Wentylacja mechaniczna – zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym do czasu powrotu samoistnej, wydolnej czynności oddechowej
  • Sedacja pacjenta – ze względu na zachowaną świadomość konieczne jest zastosowanie środków wywołujących pełne uśpienie, co zapobiega traumatycznym doświadczeniom związanym z paraliżem przy zachowanej świadomości4
  • Farmakologiczne odwrócenie blokady – podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy (np. neostygminy) w połączeniu z lekami antycholinergicznymi (atropina lub glikopironium) w momencie pojawienia się oznak samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego5
  • Monitorowanie funkcji życiowych – ciągła obserwacja parametrów hemodynamicznych, saturacji oraz przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (za pomocą stymulatora nerwów obwodowych)

Szczególne zalecenia kliniczne

Ważnym aspektem w postępowaniu jest odpowiedni moment podania leków odwracających blokadę nerwowo-mięśniową. Inhibitory acetylocholinoesterazy należy podać dopiero po pojawieniu się pierwszych oznak samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co pozwala na optymalizację ich działania i przyspiesza powrót prawidłowej funkcji mięśniowej.6

Jednoczesne podanie leków antycholinergicznych (atropina lub glikopironium) z inhibitorami acetylocholinoesterazy jest konieczne do zapobiegania niepożądanym działaniom muskarynowym tych ostatnich, takim jak bradykardia, nadmierne wydzielanie śliny czy skurcz oskrzeli.7

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl