Właściwości farmakokinetyczne
Androtop 16,2 mg/g

Androtop w formie żelu zawiera 16,2 mg testosteronu na gram produktu, a pojedyncze naciśnięcie pompki dostarcza 20,25 mg testosteronu. Przezskórna absorpcja wynosi od 1% do 8,5% podanej dawki, co zapewnia stabilne stężenia testosteronu w osoczu przez 24 godziny, unikając nagłych wzrostów charakterystycznych dla iniekcji. Standardowa dawka 5 g żelu powoduje wzrost stężenia testosteronu o około 2,3 ng/ml (8,0 nmol/l). Po zakończeniu terapii stężenie testosteronu spada do wartości wyjściowych w ciągu 72-96 godzin. Metabolizm testosteronu prowadzi do powstania aktywnych biologicznie metabolitów, takich jak dihydrotestosteron i estradiol, a eliminacja odbywa się głównie przez mocz w formie sprzężonych metabolitów.

Właściwości farmakokinetyczne leku Androtop

Androtop w postaci żelu zawierającego 16,2 mg testosteronu na gram produktu charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które wynikają z jego przezskórnej drogi podania. Każde naciśnięcie pompki dozującej dostarcza 1,25 g żelu, co odpowiada 20,25 mg testosteronu.1

Wchłanianie i dystrybucja testosteronu

Przez skórę wchłania się stosunkowo niewielka część podanej dawki testosteronu, wynosząca od 1% do 8,5%. Jest to istotna informacja z punktu widzenia oceny biodostępności leku.2

Po wchłonięciu przez skórę, testosteron przenika na drodze dyfuzji do krążenia ogólnego. Mechanizm ten zapewnia utrzymanie względnie stałego stężenia hormonu w czasie 24-godzinnego cyklu.3

Profil stężeń testosteronu w osoczu

Farmakokinetyka testosteronu podawanego w formie żelu charakteryzuje się stopniowym wzrostem stężenia we krwi, począwszy od pierwszej godziny po aplikacji. Stan stacjonarny osiągany jest już od drugiego dnia stosowania preparatu. Dobowe zmiany stężenia testosteronu wykazują amplitudę porównywalną do naturalnego rytmu okołodobowego wydzielania endogennego testosteronu.4

Istotną zaletą przezskórnej drogi podania jest uniknięcie nagłego zwiększenia stężenia leku we krwi, co jest typowe dla podania w iniekcjach. Ponadto, w przeciwieństwie do doustnej terapii androgenowej, aplikacja przezskórna nie powoduje wzrostu stężenia hormonów steroidowych w wątrobie powyżej wartości fizjologicznych.5

Podanie standardowej dawki 5 g żelu Androtop prowadzi do średniego wzrostu stężenia testosteronu w osoczu o około 2,3 ng/ml (8,0 nmol/l).6

Eliminacja testosteronu

Po zakończeniu leczenia obserwuje się charakterystyczny profil eliminacji testosteronu. Stężenie hormonu zaczyna się zmniejszać po około 24 godzinach od podania ostatniej dawki. Powrót do wartości wyjściowych następuje po upływie około 72 do 96 godzin od ostatniej aplikacji leku.7

Metabolizm i wydalanie

Testosteron podlega metabolizmowi, którego głównymi produktami są dihydrotestosteron i estradiol. Te metabolity wykazują własną aktywność biologiczną.8

Wydalanie testosteronu zachodzi przede wszystkim z moczem w formie sprzężonych metabolitów. Jedynie niewielka ilość hormonu jest wydalana w postaci niezmienionej z kałem.9

Parametry farmakokinetyczne w badaniach klinicznych

Badanie metodą podwójnie ślepej próby (112 dni)

W badaniu klinicznym III fazy, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby przez 112 dni, wykazano, że u 81,6% pacjentów (CI 75,1‒87,0%) stężenie całkowite testosteronu mieściło się w zakresie referencyjnym dla młodych mężczyzn z zachowaną czynnością gonad (300‒1000 ng/dl). Badanie to umożliwiało dostosowanie dawki Androtopu w oparciu o całkowite stężenie testosteronu.10

U pacjentów stosujących Androtop codziennie, w dniu 112 zaobserwowano następujące parametry farmakokinetyczne (średnie ± SD):

Parametr Dzień 112 Dzień 182
Średnie dobowe stężenie (Cav) 561 (±259) ng/dl 536 (±236) ng/dl
Stężenie maksymalne (Cmax) 845 (±480) ng/dl 810 (±497) ng/dl
Stężenie minimalne (Cmin) 334 (±155) ng/dl 330 (±147) ng/dl

Powyższe dane wskazują na stabilność parametrów farmakokinetycznych w dłuższym okresie stosowania leku.11

Badanie otwarte (264 dni)

W otwartym badaniu klinicznym III fazy, trwającym 264 dni, również z możliwością dostosowania dawki Androtopu w oparciu o całkowite stężenie testosteronu, wykazano, że u 77% pacjentów (CI 69,8‒83,2%) całkowite stężenie testosteronu mieściło się w zakresie referencyjnym dla młodych mężczyzn z zachowaną czynnością gonad (300‒1000 ng/dl).12

U pacjentów stosujących Androtop codziennie zaobserwowano następujące parametry farmakokinetyczne (średnie ± SD):

Parametr Dzień 266 Dzień 364
Średnie dobowe stężenie (Cav) 459 (±218) ng/dl 454 (±193) ng/dl
Stężenie maksymalne (Cmax) 689 (±414) ng/dl 698 (±382) ng/dl
Stężenie minimalne (Cmin) 305 (±121) ng/dl 302 (±126) ng/dl

Dane te potwierdzają utrzymywanie się stabilnych parametrów farmakokinetycznych nawet w długoterminowej terapii Androtopem.13

Znaczenie kliniczne właściwości farmakokinetycznych

Przedstawione dane farmakokinetyczne mają istotne znaczenie kliniczne, gdyż wskazują na:

  • Skuteczne osiąganie i utrzymywanie fizjologicznych stężeń testosteronu w długoterminowej terapii
  • Stabilność parametrów farmakokinetycznych (Cav, Cmax, Cmin) w czasie długotrwałego stosowania leku
  • Fizjologiczny profil dobowych wahań stężenia testosteronu, naśladujący naturalny rytm wydzielania endogennego hormonu
  • Brak nadmiernych szczytowych stężeń hormonu, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych

Należy podkreślić, że przezskórna droga podania testosteronu w postaci żelu Androtop zapewnia fizjologiczną farmakokinetykę, co przekłada się na odpowiedni profil bezpieczeństwa i skuteczności terapii u pacjentów z niedoborem tego hormonu.14

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl