Specjalne ostrzeżenia
Althyxin

Przed rozpoczęciem terapii lewotyroksyną (Althyxin) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki oraz leczenie współistniejących schorzeń takich jak niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niewydolność przysadki czy niedoczynność kory nadnerczy, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych, rozpoczynając leczenie od niskich dawek z powolnym ich zwiększaniem oraz u pacjentów z chorobami serca, gdzie nadczynność tarczycy wywołana leczeniem jest bezwzględnie przeciwwskazana. W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy i współistniejących zaburzeń kory nadnerczy, konieczne jest ich wcześniejsze leczenie, aby zapobiec ostrej niewydolności nadnerczy. Diagnostyka autonomicznej czynności tarczycy powinna obejmować test z TRH lub scyntygrafię supresyjną. U kobiet po menopauzie z ryzykiem osteoporozy wskazane jest ścisłe monitorowanie stężeń hormonów, aby uniknąć nadmiernej supresji i powikłań kostnych.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Althyxin

Przed wdrożeniem terapii lewotyroksyną (Althyxin) konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki i ewentualne rozpoczęcie leczenia współistniejących chorób, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Dotyczy to szczególnie następujących stanów klinicznych: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niewydolność przysadki oraz niedoczynność kory nadnerczy. Podobnie przed przeprowadzeniem testu hamowania czynności tarczycy należy wykluczyć wymienione schorzenia. Konieczne jest również wykluczenie lub odpowiednie leczenie autonomicznej czynności tarczycy przed rozpoczęciem terapii hormonami tarczycy.1

Pacjenci z ryzykiem zaburzeń psychotycznych

U pacjentów z grupy ryzyka wystąpienia zaburzeń psychotycznych należy zachować szczególną ostrożność. Zaleca się rozpoczynanie leczenia od niewielkiej dawki lewotyroksyny z powolnym jej zwiększaniem. Pacjenci ci wymagają ścisłej obserwacji, a w przypadku pojawienia się objawów zaburzeń psychotycznych konieczna jest modyfikacja schematu dawkowania.2

Pacjenci z chorobami układu krążenia

U pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca z tachykardią należy bezwzględnie unikać nawet nieznacznej nadczynności tarczycy spowodowanej leczeniem. W tej grupie chorych zaleca się częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy w celu odpowiedniego dostosowania dawkowania.3

Wtórna niedoczynność tarczycy i zaburzenia kory nadnerczy

W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy konieczne jest ustalenie jej przyczyny przed rozpoczęciem leczenia substytucyjnego. Co istotne, współistniejące zaburzenia czynności kory nadnerczy wymagają odpowiedniego leczenia przed włączeniem lewotyroksyny, co pozwala zapobiec ostrej niewydolności kory nadnerczy. W razie potrzeby należy wdrożyć odpowiednie leczenie substytucyjne w przypadku skompensowanej niewydolności kory nadnerczy.4

Podejrzenie autonomicznej czynności tarczycy

Jeśli istnieje podejrzenie autonomicznej czynności tarczycy, zaleca się przeprowadzenie testu z TRH (tyreoliberyna) lub wykonanie scyntygrafii supresyjnej w celu potwierdzenia rozpoznania.5

Kobiety po menopauzie z ryzykiem osteoporozy

U kobiet po menopauzie z niedoczynnością tarczycy i podwyższonym ryzykiem osteoporozy konieczne jest ścisłe monitorowanie czynności tarczycy, aby uniknąć stosowania zbyt wysokich dawek lewotyroksyny, skutkujących stężeniami we krwi przekraczającymi wartości fizjologiczne.6

Przeciwwskazania do stosowania lewotyroksyny

Lewotyroksyny nie należy podawać pacjentom z hipertyreozy, z wyjątkiem sytuacji, gdy lek jest stosowany jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi w trakcie leczenia nadczynności tarczycy.7

Stosowanie w celach redukcji masy ciała

Hormony tarczycy, w tym lewotyroksyna, nie powinny być stosowane w celu redukcji masy ciała. U pacjentów w stanie eutyreozy lewotyroksyna nie powoduje zmniejszenia masy ciała. Stosowanie wysokich dawek leku może prowadzić do poważnych, a nawet zagrażających życiu działań niepożądanych, szczególnie w połączeniu z lekami redukującymi masę ciała, zwłaszcza aminami sympatykomimetycznymi.8

Niemowlęta urodzone przedwcześnie

Rozpoczynając leczenie lewotyroksyną u wcześniaków z bardzo małą urodzeniową masą ciała, należy dokładnie monitorować parametry hemodynamiczne ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej spowodowanej niedojrzałą czynnością nadnerczy.9

Przerwanie leczenia i zmiana preparatu

W przypadku konieczności przerwania leczenia lewotyroksyną zaleca się stopniowe dostosowanie dawkowania w oparciu o odpowiedź kliniczną pacjenta i wyniki badań laboratoryjnych.10

Jeśli konieczna jest zmiana na inny produkt zawierający lewotyroksynę, należy przeprowadzić ścisłe monitorowanie kliniczne i laboratoryjne w okresie przejściowym ze względu na potencjalne ryzyko zaburzenia równowagi czynności tarczycy. U niektórych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki.11

Jednoczesne stosowanie orlistatu

Jednoczesne stosowanie orlistatu i lewotyroksyny może doprowadzić do rozwoju niedoczynności tarczycy i/lub pogorszenia kontroli istniejącej niedoczynności. Pacjenci przyjmujący lewotyroksynę powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem, przerwaniem lub zmianą leczenia orlistatem. Może być konieczne przyjmowanie obu leków o różnych porach dnia oraz dostosowanie dawkowania lewotyroksyny. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia hormonów tarczycy w surowicy u tych pacjentów.12

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Biotyna może wpływać na wyniki badań immunologicznych tarczycy opartych na interakcji biotyny i streptawidyny, co może prowadzić do fałszywego zmniejszenia lub zwiększenia wartości wyników. Ryzyko takiego wpływu rośnie wraz ze zwiększaniem dawki biotyny.13

Interpretując wyniki badań laboratoryjnych, należy uwzględnić możliwy wpływ biotyny, szczególnie gdy brak jest spójności między wynikami a obrazem klinicznym. W przypadku pacjentów przyjmujących produkty zawierające biotynę, należy o tym poinformować pracowników laboratorium. Jeśli dostępne są alternatywne metody oznaczania niepodlegające wpływowi biotyny, powinny być one preferowane.14

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Althyxin zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.15

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że uznaje się go za „wolny od sodu”.16

Inne szczególne grupy pacjentów

Dodatkowe informacje dotyczące pacjentów z cukrzycą oraz pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe znajdują się w punkcie dotyczącym interakcji z innymi produktami leczniczymi.17

Zawartość laktozy w poszczególnych dawkach Althyxinu

Dawka Althyxin Zawartość lewotyroksyny sodowej Zawartość laktozy jednowodnej
Althyxin 25 μg 25 mikrogramów 62,63 mg
Althyxin 50 μg 50 mikrogramów 62,60 mg
Althyxin 75 μg 75 mikrogramów 62,58 mg
Althyxin 100 μg 100 mikrogramów 62,55 mg
Althyxin 125 μg 125 mikrogramów 62,54 mg
Althyxin 150 μg 150 mikrogramów 62,51 mg
Althyxin 175 μg 175 mikrogramów 62,49 mg
Althyxin 200 μg 200 mikrogramów 62,46 mg
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl