Akromegalia – Epidemiologia

Akromegalia
Epidemiologia

Akromegalia to rzadka choroba endokrynologiczna charakteryzująca się nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu (GH) i wtórnym wzrostem stężenia IGF-1. Epidemiologia akromegalii wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne i demograficzne, z częstością występowania od 2,8 do 13,7 przypadków na 100 000 osób, a w niektórych badaniach przesiewowych nawet do 1000 przypadków na milion. Roczna zapadalność wynosi od 0,2 do 1,1 na 100 000 osób, z medianą wieku diagnozy w piątej dekadzie życia (40,5-47 lat) i opóźnieniem diagnostycznym wynoszącym 7-10 lat. Dane wskazują na możliwe różnice płciowe w przebiegu choroby, z wyższą śmiertelnością u kobiet. W 7 głównych rynkach (USA, Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania, Kanada) liczba zdiagnozowanych przypadków wzrosła do około 60 000 w 2023 roku, z rocznym wskaźnikiem wzrostu 0,95%.

Epidemiologia akromegalii

Częstotliwość występowania akromegalii
Zapadalność na akromegalię
Różnice regionalne w epidemiologii akromegalii
Wiek i płeć w akromegalii

Akromegalia i monitorowanie powikłań

Nowotwory jelita grubego w akromegalii
Zalecenia dotyczące monitorowania powikłań
Inne powikłania i choroby współistniejące

Wyzwania w epidemiologii akromegalii

Opóźnienia diagnostyczne
Potrzeba rejestrów narodowych
Zmieniające się tendencje w epidemiologii akromegalii
Obszary przyszłych badań
Kolejne rozdziały

Epidemiologia akromegalii

Akromegalia jest rzadką chorobą endokrynologiczną charakteryzującą się nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu (GH) oraz wtórnie zwiększonym stężeniem insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1). Dokładne i aktualne dane epidemiologiczne dotyczące akromegalii są niezwykle istotne dla opisania wzorców choroby, generowania hipotez na temat czynników przyczynowych, oceny wpływu tego schorzenia i jego powikłań na pacjentów, rodziny i społeczeństwo, a także dla oceny obciążenia systemów opieki zdrowotnej oraz zapewnienia wskazówek dotyczących optymalnej alokacji zasobów klinicznych i badawczych.¹²

Częstotliwość występowania akromegalii

Częstość występowania akromegalii (chorobowość) według różnych badań waha się w szerokim zakresie od 2,8 do 13,7 przypadków na 100 000 osób.¹² Tradycyjnie akromegalię uważano za bardzo rzadką chorobę, z szacowaną częstością występowania w Europie wynoszącą 30-70 przypadków na milion mieszkańców.³ Nowsze badania sugerują jednak, że częstość występowania może być znacznie wyższa – od 60 do nawet 1000 przypadków na milion osób.⁴⁵

W jednym z badań przesiewowych przeprowadzonych wśród dorosłych w populacji podstawowej opieki zdrowotnej, u których wykonano oznaczenie IGF-1 w osoczu, zidentyfikowano siedem nowych przypadków akromegalii spośród 6773 badanych osób, co sugeruje częstość występowania w populacji nawet do 1000 przypadków na milion osób. Podobne niekontrolowane badanie przesiewowe IGF-1 przeprowadzone wśród ponad 2000 osób z cukrzycą typu 2 wykazało częstość występowania akromegalii na poziomie około 480 przypadków na milion osób.⁵

Zapadalność na akromegalię

Roczna zapadalność (liczba nowych przypadków) na akromegalię waha się między 0,2 a 1,1 przypadku na 100 000 osób rocznie.⁶⁷ Bardzo małe liczby nowych przypadków utrudniają wyciągnięcie wniosków dotyczących potencjalnych różnic między płciami (mężczyźni: 0,2-1,0/100 000/rok, kobiety: 0,3-1,2/100 000/rok).⁸

W Stanach Zjednoczonych zapadalność na akromegalię szacuje się na 0,11 przypadku na 100 000 osób, natomiast w Islandii wskaźnik ten wynosi 0,7 przypadku na 100 000 osób.⁹ W Korei Południowej w badaniu przeprowadzonym w latach 2013-2017 średnia roczna zapadalność wyniosła 4,2 przypadku na milion osób rocznie.¹⁰

Różnice regionalne w epidemiologii akromegalii

Istnieją znaczące różnice w danych epidemiologicznych dotyczących akromegalii w różnych regionach świata. Na przykład w Hiszpanii częstość występowania akromegalii szacuje się na około 60 przypadków na milion mieszkańców, co jest zgodne z danymi z innych opublikowanych serii.¹¹ W Ekwadorze, w mieście Guayaquil, częstość występowania akromegalii jest niższa i wynosi 18,7 przypadku na milion mieszkańców, a zapadalność – 1,3 przypadku na milion osób rocznie.¹²

W Meksyku, według rejestru EpiAcro, szacowana ogólna częstość występowania wynosi 13 przypadków na milion mieszkańców, co jest niższe niż w innych częściach świata i sugeruje znaczące niedodiagnozowanie. Nowszy rejestr MAR (Mexican Acromegaly Registry) podaje częstość występowania na poziomie 18 przypadków na milion mieszkańców.¹³

Badania epidemiologiczne przeprowadzone w 7 głównych rynkach (7MM: USA, Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania i Kanada) wykazały, że w 2019 roku łącznie było 43 220 zdiagnozowanych przypadków akromegalii u osób obu płci w wieku 15 lat i starszych. Przewiduje się wzrost liczby zdiagnozowanych przypadków akromegalii do 47 340 przypadków w 2029 roku w tych krajach, przy rocznym wskaźniku wzrostu (AGR) wynoszącym 0,95% w okresie prognozy.¹⁴

Według nowszych danych z 2023 roku, łączna liczba zdiagnozowanych przypadków akromegalii w 7MM wyniosła około 60 000. Stany Zjednoczone miały najwyższą liczbę zdiagnozowanych przypadków (około 27 000), a następnie Japonia (około 9 000 przypadków).¹⁵¹⁶

Wiek i płeć w akromegalii

Mediana wieku w momencie diagnozy akromegalii jest podobna we wszystkich raportach – piąta dekada życia – i waha się między 40,5 a 47 lat (mężczyźni: 36,5-48,5, kobiety: 38-56).⁸ Akromegalia najczęściej ujawnia się między 40. a 45. rokiem życia, jednak diagnoza jest zazwyczaj opóźniona o 7-10 lat po wystąpieniu pierwszych objawów.¹⁷

W badaniu przeprowadzonym w Ekwadorze średni wiek w momencie diagnozy wyniósł 47,3±16,8 lat (zakres 18-86), a opóźnienie w diagnozie wyniosło 7,3±6,3 lat (zakres 1-30). Średni wiek w momencie diagnozy wynosił 47,9±18,2 lat u mężczyzn i 46,3±15,8 lat u kobiet. Opóźnienie w diagnozie wynosiło 10,2±7,9 lat u mężczyzn i 5,7±3,9 lat u kobiet.¹²

Według danych z rosyjskiego rejestru pacjentów z guzami przysadki średni wiek pacjentów w momencie wystąpienia choroby wynosił 42,7 lat, a w momencie diagnozy 45,8 lat. Stosunek mężczyzn do kobiet wynosił 1:2,6, co sugeruje większą częstość występowania u kobiet.¹⁸ Inne badania jednak wskazują, że akromegalia dotyka mężczyzn i kobiety z równą częstością.⁹¹⁹

Istnieją także doniesienia o różnicach między płciami w zakresie przebiegu i śmiertelności w akromegalii. W jednym z badań mężczyźni byli młodsi niż kobiety w momencie diagnozy (mediana 44,5 vs 50 lat) oraz w momencie zgonu (67 vs 76 lat). W porównaniu z grupą kontrolną, u kobiet (36% vs 25%), ale nie u mężczyzn (31% vs 28%), stwierdzono zwiększoną śmiertelność.²⁰

Region/Kraj	Częstość występowania (na milion)	Zapadalność (na milion/rok)	Źródło
Europa (tradycyjne szacunki)	30-70	3-4	UpToDate
Europa (nowsze szacunki)	60-480	3-4	Różne badania
USA	60-1000	0,11 (na 100 000)	Badania przesiewowe IGF-1
Hiszpania	60	3,1	Rejestr hiszpański
Ekwador	18,7	1,3	Badanie w Guayaquil
Meksyk	13-18	brak danych	Rejestry EpiAcro i MAR
Korea Południowa	32,1	4,2	Badanie 2013-2017
Islandia	brak danych	0,7	Badania populacyjne

Akromegalia i monitorowanie powikłań

Skuteczne monitorowanie powikłań związanych z akromegalią jest kluczowym elementem opieki nad pacjentami z tym rzadkim schorzeniem. Występowanie chorób współistniejących i konieczność ich monitorowania stanowią istotny aspekt opieki medycznej w tej grupie pacjentów.²¹

Nowotwory jelita grubego w akromegalii

Liczne badania sugerują zwiększone ryzyko raka okrężnicy i polipów u pacjentów z akromegalią. Badania prospektywne z wykorzystaniem kolonoskopii wykazały trzykrotnie wyższą częstość występowania polipów jelitowych i do czterech razy zwiększoną obecność raka jelita grubego (CRC) w akromegalii niż w grupie kontrolnej, niezależnie od płci, wieku, czasu trwania choroby i stanu klinicznego pacjentów.²²

Dane z rejestrów kohortowych w Europie wykazały zwiększone ryzyko nowotworów układu pokarmowego (standaryzowany współczynnik zachorowalności (SIR) = 2,1, 95% CI, 1,6-2,7), szczególnie jelita cienkiego (SIR = 6,0, 95% CI, 1,2-17,4), okrężnicy (SIR = 2,6, 95% CI, 1,6-3,8) i odbytnicy (SIR = 2,5, 95% CI, 1,3-4,2).²²

Retrospektywna analiza kart 140 pacjentów z aktywną akromegalią, którzy uczęszczali do jednego japońskiego instytutu, potwierdziła, że pacjenci z akromegalią mają zwiększone ryzyko raka okrężnicy i polipów. W metaanalizie przeprowadzonej przez Rokkasa i wsp. zebrano dane od 701 pacjentów z akromegalią i 1573 osób z grupy kontrolnej. Zbiorcze wyniki tego badania wyraźnie pokazały, że pacjenci z akromegalią są narażeni na znacznie zwiększone ryzyko rozwoju gruczolakowatych i hiperplastycznych polipów jelita grubego, a także raka jelita grubego w porównaniu z grupą kontrolną.²³

Powtarzane badania przesiewowe kolonoskopowe pacjentów z akromegalią wykazały, że są oni narażeni na wysokie ryzyko rozwoju nowej neoplazji okrężnicy, szczególnie u tych z gruczolakiem podczas początkowego badania przesiewowego i/lub u których choroba jest niekontrolowana z utrzymującymi się nieprawidłowymi poziomami GH i IGF-1.²³

Zalecenia dotyczące monitorowania powikłań

Z tego powodu wytyczne różnych instytucji i towarzystw zalecają wczesne badania przesiewowe kolonoskopowe rozpoczynające się w momencie diagnozy (lub w wieku 40 lat, biorąc pod uwagę, że jest to średni wiek w momencie diagnozy).²³ Brytyjskie Towarzystwo Gastroenterologii i Stowarzyszenie Koloproktologii Wielkiej Brytanii i Irlandii w 2010 roku zaklasyfikowały pacjentów z akromegalią jako osoby o umiarkowanym do wysokiego ryzyku raka jelita grubego w aktualizacji wytycznych z 2002 roku, co sugerowało wykonywanie badań przesiewowych kolonoskopowych u osób w wieku 40 lat lub starszych na regularnej podstawie.²⁴

Chociaż obecne zalecenia dotyczące nadzoru kolonoskopowego w akromegalii mogą się nieznacznie różnić w poszczególnych badaniach, ogólnie uważa się za konieczne wykonywanie kontrolnych badań kolonoskopowych w przypadkach ze słabą kontrolą IGF-I i polipów gruczolakowatych co najmniej co 5 lat, zgodnie z pięcioma niezależnymi oświadczeniami.²⁴

W jednym z badań oceniających rutynowe monitorowanie powikłań związanych z akromegalią i nawrotów wykazano, że pacjenci z akromegalią objęci opieką rzadko mieli badania kolonoskopowe, a prawie połowa nie miała badań przesiewowych w kierunku cukrzycy w ciągu ostatniego roku. Badacze zaproponowali opracowanie lokalnych standardów praktyki dotyczących corocznych przeglądów i powtórną ocenę.²¹

Inne powikłania i choroby współistniejące

Akromegalia wiąże się również z innymi poważnymi powikłaniami i chorobami współistniejącymi, które wymagają monitorowania. W jednym z badań na 51 pacjentów (76,1%) cierpiało na co najmniej jeden nowotwór, wśród których 48 pacjentów (71,6%) miało łagodne rozrosty, podczas gdy nowotwory złośliwe (krtani, endometrium i okrężnicy) stwierdzono tylko u trzech pacjentów (4,5%).²⁵

W rosyjskim rejestrze pacjentów z akromegalią niedoczynność przysadki zarejestrowano w 14,7% przypadków, a wśród nich najczęściej występowała niedoczynność tarczycy (66%) i hipogonadyzm (52%).¹⁸

GlobalData epidemiolodzy oszacowali przypadki typu gruczolaka przysadki (makrogruczolak) i chorób współistniejących (choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca i nadciśnienie) wśród zdiagnozowanych przypadków akromegalii i gigantyzmu w 7MM.²⁶ W Stanach Zjednoczonych przypadki akromegalii związane z rozmiarem guza to około 75% dla makrogruczolaków i około 25% dla mikrogruczolaków w 2023 roku.¹⁵

Wyzwania w epidemiologii akromegalii

Akromegalia pozostaje chorobą niedodiagnozowaną w wielu regionach świata. Opóźnienie w diagnozie jest nadal znaczne, a choroba jest zwykle potwierdzana w piątej dekadzie życia, dotykając ekonomicznie aktywnych osób. Przekłada się to na utratę produktywności, konsekwencje społeczne i finansowe oraz długoterminowe obciążenie systemu opieki zdrowotnej, co wymaga zwiększonej świadomości tego schorzenia w środowisku medycznym.⁷

Opóźnienia diagnostyczne

Szacuje się, że czas od pojawienia się pierwszych objawów do postawienia diagnozy wynosi średnio od 4 do ponad 10 lat.²⁷ W badaniu przeprowadzonym w Ekwadorze opóźnienie w diagnozie wyniosło średnio 7,3±6,3 lat, przy czym u mężczyzn było znacznie dłuższe (10,2±7,9 lat) niż u kobiet (5,7±3,9 lat).¹²

Opóźnienie diagnostyczne może wynikać z podstępnego początku choroby i powolnej progresji, co sprawia, że trudno ją zdiagnozować we wczesnych stadiach. Diagnoza często jest stawiana dopiero wtedy, gdy cechy zewnętrzne, zwłaszcza twarzy, stają się zauważalne.²⁸

Potrzeba rejestrów narodowych

Głównym wyzwaniem, przed którym stoją kraje Ameryki Łacińskiej, jest wczesne i efektywne wykrywanie przypadków oraz rejestracja przypadków w krajowych i/lub regionalnych bazach danych, do czego konieczne jest przeprowadzenie programów przesiewowych i wdrożenie krajowych rejestrów akromegalii.²⁹

Znaczenie rejestrowania pacjentów z akromegalią za pomocą skomputeryzowanych baz danych polega na uzyskaniu danych na temat charakterystyki klinicznej, częstości występowania, zachorowalności i śmiertelności oraz odpowiedzi na leczenie.²⁹

Przykładem jest rosyjski rejestr pacjentów z guzami przysadki, który jest głównym źródłem informacji o pacjentach z akromegalią do oceny jakości opieki medycznej, skuteczności leczenia, określenia zgodności rzeczywistej praktyki klinicznej z istniejącymi standardami i protokołami postępowania z pacjentami.³⁰

Zmieniające się tendencje w epidemiologii akromegalii

Akromegalia jest rzadką chorobą i trudną do dokładnego ilościowego określenia pod względem epidemiologicznym. Według zaktualizowanych danych epidemiologicznych z duńskiej kohorty pacjentów z akromegalią (AcroDEN) oraz metaanaliz istniejących szacunków z całego świata, zapadalność, częstość występowania i wiek w momencie diagnozy akromegalii stale rosną, ale z znacznymi różnicami między badaniami.³¹

Zwiększona liczba przypadków wykrytych przypadkowo może przyczynić się do wzrostu zapadalności i wieku w momencie diagnozy. Cechy kliniczne w momencie prezentacji zmierzają w kierunku łagodniejszego fenotypu choroby w momencie diagnozy, a postępy w opcjach terapeutycznych zmniejszyły śmiertelność pacjentów z akromegalią do poziomu podobnego do populacji ogólnej. Ponadto zasadnicza przyczyna zgonu przesunęła się z chorób sercowo-naczyniowych na złośliwe choroby nowotworowe.³¹

W badaniu przeprowadzonym w Rosji proporcja pacjentów otrzymujących leczenie neurochirurgiczne wzrosła z 35,7% do 49,6% w latach 2012-2019; część pacjentów poddawanych radioterapii znacznie zmniejszyła się z 17,7% w 2012 roku do 0,8% w 2019 roku. Wskaźnik remisji akromegalii pozostaje suboptymalny pomimo zwiększonej aktywności chirurgicznej, co odpowiada globalnym trendom.¹⁸

Obszary przyszłych badań

Dalsze obszary, które pozostają do wyjaśnienia w epidemiologii akromegalii, obejmują możliwe różnice geograficzne i wpływ innych czynników (np. środowiskowych, etnicznych, płciowych, typu systemu opieki zdrowotnej, dostępności i dostępu do zasobów opieki zdrowotnej).⁷

Istnieje również potrzeba lepszego zrozumienia związku między akromegalią a różnymi powikłaniami, szczególnie nowotworami. Rak jelita grubego jest zagrażającym życiu powikłaniem akromegalii. Gromadzone dane wyraźnie wykazują zwiększoną częstość występowania polipów jelita grubego i raka u pacjentów z akromegalią, nawet wśród różnych ras i krajów.²⁴

Ponadto w jednym z badań stwierdzono, że w porównaniu z grupą kontrolną, u kobiet (36% vs 25%), ale nie u mężczyzn (31% vs 28%), występowała zwiększona śmiertelność, co wskazuje na potrzebę dalszych badań nad różnicami płciowymi w przebiegu i rokowaniu akromegalii.²⁰

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 Epidemiology of acromegaly: review of population studies
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5334410/
Acromegaly is a rare condition necessitating large population studies for the generation of reliable epidemiological data. […] The total prevalence ranges between 2.8 and 13.7 cases per 100,000 people and the annual incidence rates range between 0.2 and 1.1 cases/100,000 people. […] Accurate and up-to-date epidemiological data on acromegaly are of major importance for describing patterns of disease and generating hypotheses on causal factors, for assessing the impact of this condition and its co-morbidities on patients, families and the community, for evaluating the burden of acromegaly on the health care system and for providing guidance on optimal allocation of resources (clinical and research) which will ultimately lead to improvement of patient outcomes. […] The total prevalence ranges between 2.8 and 13.7 cases per 100,000 people.
#2
https://link.springer.com/article/10.1007/s11102-016-0754-x
Acromegaly is a rare condition necessitating large population studies for the generation of reliable epidemiological data. […] The total prevalence ranges between 2.8 and 13.7 cases per 100,000 people and the annual incidence rates range between 0.2 and 1.1 cases/100,000 people. […] Accurate and up-to-date epidemiological data on acromegaly are of major importance for describing patterns of disease and generating hypotheses on causal factors, for assessing the impact of this condition and its co-morbidities on patients, families and the community, for evaluating the burden of acromegaly on the health care system and for providing guidance on optimal allocation of resources (clinical and research) which will ultimately lead to improvement of patient outcomes. […] The total prevalence ranges between 2.8 and 13.7 cases per 100,000 people.
#3 Diagnosis of acromegaly – UpToDate
https://www.uptodate.com/contents/diagnosis-of-acromegaly
Acromegaly has been considered to be a rare disease, with an estimated prevalence in Europe of 30 to 70 individuals per million. However, current estimates are considerably higher. In one report, seven new cases of acromegaly were identified among 6773 unselected adults in a primary care population who underwent plasma insulin-like growth factor-1 (IGF-1) screening; this suggests a population prevalence as high as 1000 per million individuals. A similar uncontrolled IGF-1 screening study in over 2000 individuals with type 2 diabetes found a prevalence of approximately 480 per million individuals.
#4 Acromegaly | Doctor
https://patient.info/doctor/acromegaly-pro
Acromegaly is a rare condition. The total prevalence ranges between 2.8 and 13.7 cases per 100,000 people and the annual incidence rates range between 0.2 and 1.1 cases/100,000 people. […] Prevalence estimates range from 36-60 per million. […] The median age at diagnosis is in the fifth decade of life with a median diagnostic delay of 4.5-5 years. […] Men and women are equally affected. […] At the time of detection, most of the tumours are macroadenomas possibly relating to diagnostic delays and posing challenges in the surgical management.
#5 Diagnosis of acromegaly – UpToDate
https://www.uptodate.com/contents/diagnosis-of-acromegaly/print
Acromegaly has been considered to be a rare disease, with an estimated prevalence in Europe of 30 to 70 individuals per million. However, current estimates are considerably higher. […] In one report, seven new cases of acromegaly were identified among 6773 unselected adults in a primary care population who underwent plasma insulin-like growth factor-1 (IGF-1) screening; this suggests a population prevalence as high as 1000 per million individuals. […] A similar uncontrolled IGF-1 screening study in over 2000 individuals with type 2 diabetes found a prevalence of approximately 480 per million individuals.
#6 Epidemiology of acromegaly: review of population studies
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5334410/
The incidence rates range between 0.2 and 1.1 cases/100,000 people and the very small numbers make it difficult to reach conclusions for potential differences between the sexes. […] The median age at diagnosis is similar in all reportsfifth decade of lifeand ranges between 40.5 and 47 years. […] The rarity of acromegaly necessitates large population studies for the generation of reliable epidemiological data. […] In the last few years, a number of reports based on different geographical areas and variable health systems have provided information on the prevalence and incidence of this condition and suggest 2.8-13.7 cases per 100,000 people and 0.2-1.1 cases/100,000 people/year, respectively. […] The diagnostic delay is still considerable and the disease is usually confirmed in the fifth decade of life affecting economically active individuals; this translates into loss of productivity, social and financial consequences and long-term burden on the health care system, necessitating increased awareness of this condition in the medical community.
#7
https://link.springer.com/article/10.1007/s11102-016-0754-x
The incidence rates range between 0.2 and 1.1 cases/100,000 people and the very small numbers make it difficult to reach conclusions for potential differences between the sexes. […] The median age at diagnosis is similar in all reportsfifth decade of lifeand ranges between 40.5 and 47 years. […] The diagnostic delay is still considerable and the disease is usually confirmed in the fifth decade of life affecting economically active individuals; this translates into loss of productivity, social and financial consequences and long-term burden on the health care system, necessitating increased awareness of this condition in the medical community. […] Further areas that remain to be clarified in the epidemiology of acromegaly include possible geographical variations and the impact of other factors (e.g. environmental, ethnic, sex, type of health care system, availability and access to health care resources).
#8 Epidemiology of acromegaly: review of population studies | springermedizin.de
https://www.springermedizin.de/epidemiology-of-acromegaly-review-of-population-studies/10875134
The incidence rates range between 0.2 and 1.1 cases/100,000 people and the very small numbers make it difficult to reach conclusions for potential differences between the sexes (males: 0.2-1.0/100,000/year and females 0.3-1.2/100,000/year). […] The median age at diagnosis is similar in all reports – fifth decade of life – and ranges between 40.5 and 47 years (males: 36.5-48.5 and females 38-56). […] The diagnostic delay is still considerable and the disease is usually confirmed in the fifth decade of life affecting economically active individuals; this translates into loss of productivity, social and financial consequences and long-term burden on the health care system, necessitating increased awareness of this condition in the medical community.
#9 Acromegaly epidemiology and demographics – wikidoc
https://www.wikidoc.org/index.php/Acromegaly_epidemiology_and_demographics
The prevalence of acromegaly is estimated to be 2.8 – 13.7 per 100.000 individuals worldwide. In the United States, the incidence of acromegaly is 0.11 per 100,000 individuals. Acromegaly affects men and women equally. […] The incidence of acromegaly is approximately 0.2 – 1.1 per 100,000 individuals worldwide. […] The prevalence of acromegaly is approximately 2.8 – 13.7 per 100,000 individuals worldwide. […] The incidence of acromegaly increases with age; the mean age at diagnosis of acromegaly is 40 years in males. […] The mean age at diagnosis of acromegaly is 45 years in females. […] There is no racial predilection to acromegaly. […] Acromegaly affects men and women equally. […] In the United States, acromegaly is very rare. The incidence of acromegaly in the United States is 0.11 per 100,000 individuals. […] In Iceland, the incidence of acromegaly is 0.7 per 100,000 individuals.
#10 :: JKMS :: Journal of Korean Medical Science
https://jkms.org/DOIx.php?id=10.3346/jkms.2021.36.e159
Acromegaly is a rare, slowly progressive disease. Its mechanism is not fully understood, and epidemiological research on Korean patients with acromegaly is scarce. The purpose of this study was to determine the incidence and prevalence of acromegaly and assess the comorbidities and survival benefits based on treatment options. […] During the 5-year period, 1,093 patients were newly diagnosed with acromegaly. The average annual incidence was 4.2 cases per million per year, and the prevalence was 32.1 cases per million during this period. […] The annual incidence rate of Korean patients with acromegaly was similar to that reported in previous studies. Using nationwide population data, our study emphasized the importance of treatment in acromegaly patients. […] A total of 1,093 patients (M:F = 594:497) were newly diagnosed with acromegaly between January 2013 and December 2017. More than 200 people were diagnosed each year, and 195 were newly diagnosed in 2017. The average annual incidence rate was 4.2 cases per million, and the prevalence rate increased in 2014 before reaching 32 cases per million.
#11 Epidemiology of acromegaly in Spain | EndocrinologÃa y NutriciÃ³n (English Edition)
https://www.elsevier.es/en-revista-endocrinologia-nutricion-english-edition–412-articulo-epidemiology-acromegaly-in-spain-S217350931300158X
In the recent 2010 analysis of the REA, 61% of the 1658 patients were women. Mean age at diagnosis was 45.5 years (interquartile range, 35-55), and the estimated time with symptoms before diagnosis was 6-6 years. […] The prevalence reported by Etxabe et al. (60 cases per million population) was reliable for the specific geographical area of Biscay at the time of the study. The prevalence reported by Mestrn et al. (36 cases per million population) was probably an underestimation, not only due to undiagnosed cases, but also because not all the patients with acromegaly seen at the different hospitals were included. […] The epidemiology of acromegaly in Spain does not differ from that reported in other published series. Its prevalence is approximately 60 cases per million of the population, most diagnoses are made in middle age, and there is a long delay from the occurrence of the first symptoms to diagnosis.
#12 Epidemiology of acromegaly in Ecuador | EndocrinologÃa y NutriciÃ³n (English Edition)
https://www.elsevier.es/es-revista-endocrinologia-nutricion-english-edition–412-articulo-epidemiology-acromegaly-in-ecuador-S2173509316300617
Epidemiology of acromegaly in Ecuador […] To assess the epidemiology of acromegaly in the city of Guayaquil, Ecuador, and to compare our results to those reported in the literature. […] Forty-eight cases were recorded in the study period in 17 males (35.4%) and 31 females (64.5%); M/F ratio=1.8:1. Mean age at diagnosis was 47.316.8 years (range 1886). Delay in diagnosis was 7.36.3 years (range 130). Mean age at diagnosis was 47.918.2 years in males and 46.315.8 years in females. Delay in diagnosis was 10.27.9 and 5.73.9 years in males and females, respectively. Prevalence of acromegaly is 18.7 cases per million inhabitants, and incidence of acromegaly 1.3 cases per million people per year. […] Acromegaly predominates in females, and is diagnosed in the fourth decade with a delay of approximately 8 years, usually even longer in males. Incidence and prevalence are lower than reported in international series. The disease is underdiagnosed and underreported in Ecuador.
#13 Journal of Clinical & Experimental Pathology – Acromegaly: Current Challenges and Future Directions in Latin America
https://www.omicsonline.org/open-access/acromegaly-current-challenges-and-future-directions-in-latin-america-2161-0681-1000337-98404.html
In Latin America, until now the only national registry of acromegaly cases is the National Epidemiological Program of Acromegaly of Mexico, Epiacro, which issued its first report in 2010, and the Mexican registry of Acromegalia (MAR) recently released. […] The Mexican registry of acromegaly „EpiAcro” gives an estimated general prevalence of 13 cases per million, which is lower than in other parts of the world and suggests an important sub-diagnosis. […] More recently in the MAR registry, the first and largest non-European record of the disease, a prevalence of 18 cases per million inhabitants is reported. […] Recently in Ecuador the epidemiology of acromegaly was described in Guayaquil, the most populated city of Ecuador, reporting a prevalence of 18.7 cases/million inhabitants and the incidence of 1.3 cases/million persons/years.
#14 Acromegaly and Gigantism – Epidemiology Forecast to 2029
https://www.globaldata.com/store/report/acromegaly-and-gigantism-epidemiology-forecast-to-2029/
Acromegaly and gigantism are rare disorders of the pituitary gland, characterized by the hypersecretion of growth hormone (GH). […] In 2019, the 7MM combined had 43,220 diagnosed prevalent cases of acromegaly in both sexes for ages 15 years and older. […] GlobalData epidemiologists forecast an increase in the diagnosed prevalent cases of acromegaly to 47,340 cases in 2029 in the 7MM at an Annual Growth Rate (AGR) of 0.95% during the forecast period. […] The Acromegaly and Gigantism Report and Model provides an overview of the risk factors, comorbidities, and the global and historical trends for acromegaly and gigantism in the seven major markets (7MM: US, France, Germany, Italy, Spain, UK, and Canada). […] The report includes a 10-year epidemiological forecast for the diagnosed prevalent cases of acromegaly and gigantism segmented by sex and age (ages 15 years and above in acromegaly cases, and all ages in gigantism cases).
#15 Acromegaly – Market Insight, Epidemiology, and Market Forecast – 2034
https://www.giiresearch.com/report/del1632471-acromegaly-market-insight-epidemiology-market.html
Acromegaly is a rare hormonal disorder characterized by excessive production of growth hormone (GH) in the pituitary gland, a small gland located at the base of the brain. This overproduction of GH is most commonly caused by a non-cancerous tumor, known as an adenoma, in the pituitary gland. The condition primarily affects adults between the ages of 30 and 50, but it can develop at any age. […] In 2023, the total diagnosed prevalent cases of acromegaly were ~60,000 cases in the 7MM. […] In 2023, US accounted for the highest diagnosed prevalent cases in the 7MM, with around 27,000 cases followed by Japan where cases were ~9,000 cases of acromegaly. […] In the United States, as per the gender-specific cases of acromegaly, there were ~13,000 and ~14,000 in males and females, respectively, in 2023.
#15 Acromegaly – Market Insight, Epidemiology, and Market Forecast – 2034
https://www.giiresearch.com/report/del1632471-acromegaly-market-insight-epidemiology-market.html
In the US, tumor size-specific cases of acromegaly were ~75% and ~25% for macroadenomas and microadenomas, respectively, in 2023, which are likely to increase. […] In EU4 and the UK, tumor origin-specific cases of acromegaly were ~20,300 and ~1,060 for pituitary and non-pituitary tumors, respectively, in 2023.
#16 Acromegaly- Market Insight, Epidemiology, and Market Forecast – 2034
https://www.researchandmarkets.com/reports/5144521/acromegaly-market-insight-epidemiology-and?srsltid=AfmBOopbgcovquuf0c9ddOJrOvCdnI1-s4w8BFav34FQMQ4VW6uGmeMl
In 2023, the total diagnosed prevalent cases of acromegaly were ~60,000 cases in the 7MM. […] In 2023, US accounted for the highest diagnosed prevalent cases in the 7MM, with around 27,000 cases followed by Japan where cases were ~9,000 cases of acromegaly. […] In the United States, as per the gender-specific cases of acromegaly, there were ~13,000 and ~14,000 in males and females, respectively, in 2023. […] In the US, tumor size-specific cases of acromegaly were ~75% and ~25% for macroadenomas and microadenomas, respectively, in 2023, which are likely to increase. […] In EU4 and the UK, tumor origin-specific cases of acromegaly were ~20,300 and ~1,060 for pituitary and non-pituitary tumors, respectively, in 2023.
#17 Acromegaly | 5-Minute Clinical Consult
https://im.unboundmedicine.com/medicine/view/5-Minute-Clinical-Consult/816248/all/Acromegaly
Acromegaly most commonly presents between the ages of 40 and 45 years, but the diagnosis is typically delayed for 7 to 10 years after the onset of symptoms. […] Incidence 3 cases per million persons per year […] Prevalence 60 to 480 cases per million persons.
#18 Epidemiology, clinical manifestations and efficiency of different methods of treatment of acromegaly according to the United Russian Registry of Patients with Pituitary Tumors | Belaya | Problems of Endocrinology
https://www.probl-endojournals.ru/jour/article/view/10333/9525?locale=en_US
The average age of patients at the onset of the disease was 42.7 years and at diagnosis 45.8 years. […] The ratio of men to women was 1:2.6. […] In patients with acromegaly hypopituitarism was registered in 14.7% of cases and among them hypothyroidism (66%) and hypogonadism (52%) were registered more often. […] The proportion of patients receiving neurosurgical treatment increased from 35.7% to 49.6% in 20122019; the portion of patients undergoing radiation therapy decreased significantly from 17.7% in 2012 to 0.8% in 2019. […] The remission rate of acromegaly remains suboptimal despite increased surgical activity, which corresponds to global trends.
#19 Gigantism and Acromegaly | Treatment & Management | Point of Care
https://www.statpearls.com/point-of-care/22248
The prevalence of acromegaly is 78 cases per million population, and the incidence is ten new cases per year per million population. […] There is no gender preponderance with equal incidence in males and females. […] The average age of presentation is 44 years, with younger patients tending to have more aggressive disease. […] About 33% of the cases of acromegaly have co-existent hyperprolactinemia.
#20 Mortality in acromegaly: a 20-year follow-up study in: Endocrine-Related Cancer Volume 23 Issue 6 (2016)
https://erc.bioscientifica.com/view/journals/erc/23/6/469.xml
It is unclear whether mortality still is increased in acromegaly and whether there are gender-related differences. We dynamically assessed outcome during long-term follow-up in our nationwide cohort. […] During 20 (033) years follow-up, 113 (34%) patients (n=333, 52% women) and 1334 (27%) controls (n=4995) died (P=0.004). SMR (1.9, 95% CI: 1.532.34, P0.001) and all-cause mortality (OR 1.6, 95% CI: 1.22.2, P0.001) were increased in acromegaly. […] In acromegaly, men were younger than women at diagnosis (median 44.5 vs 50 years, P0.001) and death (67 vs 76 years, P=0.0015). Compared with controls, women (36% vs 25%, P0.01), but not men (31% vs 28%, P=0.44), had increased mortality. […] In acromegaly, men are younger at diagnosis and death than women. Compared with controls, mortality is increased during 20 years of follow-up, especially in women. Causes of deaths shift from predominantly cardiovascular to cancer deaths.
#21 Routine monitoring for acromegaly-associated complications and recurrence: a single-centre audit | ECE2024 | 26th European Congress of Endocrinology | Endocrine Abstracts
https://www.endocrine-abstracts.org/ea/0099/ea0099ep450
Routine monitoring for acromegaly-associated complications and recurrence: a single-centre audit Author affiliations […] Introduction: Endocrine society guidelines advocate early colonoscopy and monitoring for acromegaly-associated complications and recurrence. We aimed to establish whether people with acromegaly under our care received appropriate monitoring. […] Results: Twenty-two patients are included, with a mean age 47.5pm;17.1 years at diagnosis, mean disease duration 15.3pm;10.5 years, 2 (9.1%) had pre-existing type 2 diabetes (T2D), and 11 (50.0%) are male. Surgery was undertaken in 18 (81.8%), of whom 2 developed recurrent disease, and 4 managed medically from diagnosis. Five (22.7%) patients had colonoscopy within 12 months of diagnosis and a total of 11 (50.0%) patients had a colonoscopy since their diagnosis of acromegaly. […] Patients with acromegaly under our care infrequently had colonoscopy surveillance, and almost half did not have diabetes screening in the last year. We will develop local practice standards for annual review, and re-audit.
#22 Acromegaly and colorectal cancer – Vilar – Translational Gastrointestinal Cancer
https://tgc.amegroups.com/article/view/4855/5763
Several studies have suggested increased risk of colon cancer and polyps in acromegalic patients. […] Prospective studies using colonoscopy showed a three times higher prevalence of intestinal polyps and up to four times increased presence of colorectal cancer (CRC) in acromegaly than in normal controls, independently of sex, age, duration of disease and clinical status of the patients. […] Data from registry-based cohorts in Europe showed increased risks for digestive system cancers [standardized incidence ratio (SIR) =2.1, 95% CI, 1.6-2.7), notably of the small intestine (SIR =6.0, 95% CI, 1.2-17.4), colon (SIR =2.6, 95% CI, 1.6-3.8), and rectum (SIR =2.5, 95% CI, 1.3-4.2). […] CRC incidence and mortality rates have been reported to be higher in acromegalics than expected. […] Several studies have demonstrated that in acromegalic patients there is a considerable incidence of colonic neoplasms, included the CRC.
#23 Acromegaly and colorectal cancer – Vilar – Translational Gastrointestinal Cancer
https://tgc.amegroups.com/article/view/4855/5763
A retrospective chart analysis was performed on 140 patients with active acromegaly who had attended a single Japanese institute and confirmed that patients with acromegaly have an increased risk of colon cancer and polyps. […] In the meta-analysis done by Rokkas et al., data from 701 patients with acromegaly and 1,573 controls were gathered. The pooled results of this study clearly showed that acromegalic patients are at a significantly increased risk of developing colorectal adenomatous and hyperplastic polyps as well as CRC compared with controls. […] Repeated colonoscopic screening of patients with acromegaly has demonstrated that they are at high risk of developing a new colonic neoplasia, especially in those with an adenoma at the initial screening and/or who have uncontrolled disease with persistently abnormal GH and IGF-1 levels. […] For all these reasons, the guidelines from different institutions and societies recommend early colonoscopic screening starting at the time of diagnosis (or at the age of 40 years, considering this is the mean age at diagnosis).
#24 Colorectal Neoplasm in Acromegaly: Epidemiology and Underlying Mechanisms | IntechOpen
https://www.intechopen.com/chapters/71367
However, several groups still appealed the importance of repeated colonoscopy on a regular basis for acromegalic patients. […] The British Society of Gastroenterology and the Association of Coloproctology for Great Britain and Ireland in 2010 classified acromegalic patients as having a moderate to high risk of colorectal cancer on the update of the 2002 guidance, which suggested performing colonoscopy screening in those 40 years of age or older on a regular basis. […] Although current recommendations for surveillance colonoscopy in acromegaly may differ slightly among each study, collectively, it is deemed necessary to perform follow-up colonoscopy for cases with poor control of IGF-I and adenomatous polyps at least every 5 years according to five independent statements. […] Colorectal neoplasm, especially adenocarcinoma, is a life-threatening comorbidity of acromegaly. […] Accumulating data clearly demonstrate the increased prevalence of colorectal polyps and cancer in patients with acromegaly even among different races and countries.
#25
https://www.aaem.pl/Prevalence-of-neoplasms-in-patients-with-acromegaly-the-need-for-a-national-registry,85652,0,2.html
Acromegaly is an endocrine disorder caused predominantly by pituitary adenoma leading to autonomic oversecretion of growth hormone and secondary elevation of insulin-like growth factor 1 (IGF-1). […] The aim of the study is to evaluate the incidence and types of neoplasms among patients with acromegaly. […] Fifty-one patients (76.1%) suffered from at least one neoplasm, among whom 48 patients (71.6%) had benign proliferations, whereas malignant neoplasms (larynx, endometrial and colon cancers) were found in only three patients (4.5%). […] Benign neoplasms were found in majority of patients with acromegaly (71.6%) most notably: nodular goiter and colon polyps; malignant lesions were rare (4.5%). […] This is the reason for proposing the creating of the first national register of incidences of neoplasms among acromegalic patients.
#26 Acromegaly and Gigantism – Epidemiology Forecast to 2029
https://www.globaldata.com/store/report/acromegaly-and-gigantism-epidemiology-forecast-to-2029/
Additionally, GlobalData epidemiologists estimated the cases of type of pituitary adenoma (macroadenoma) and comorbidities (cardiovascular disease, diabetes, and hypertension) among the diagnosed prevalent cases of acromegaly and gigantism in the 7MM. […] The Epidemiology Report is in-depth, high quality, transparent and market-driven, providing expert analysis of disease trends in the 7MM. […] The Epidemiology Model is easy to navigate, interactive with dashboards, and epidemiology-based with transparent and consistent methodologies.
#27 Acromegaly | Orphanet Journal of Rare Diseases | Full Text
https://ojrd.biomedcentral.com/articles/10.1186/1750-1172-3-17
Acromegaly is a rare disease, with a prevalence of 40 to 70 cases per million inhabitants and an annual incidence of 3 to 4 new cases per million inhabitants. […] However, a recent study performed in Belgium suggests that pituitary adenomas may be more prevalent than previously thought, and thus the prevalence of acromegaly would be around 100-130 cases per million inhabitants. […] A very recent epidemiological study (conducted in Germany where screening of acromegaly was performed by means of systematic insulin-like growth factor-I (IGF-I) measurement in primary care patients of the general population on a given day) found a prevalence of biochemical acromegaly even higher (1,043 per million). Such high figures need to be confirmed. […] Owing to its insidious onset, acromegaly is often diagnosed late (4 to more than 10 years after onset), at an average age of about 40 years. The disease affects both men and women equally.
#28 Acromegaly | Radiology Reference Article | Radiopaedia.org
https://radiopaedia.org/articles/acromegaly?embed_domain=external.radpair.com%2527%255b0%255dfavicon.icoradiopaedia-icon-144.pngfavicon.ico&lang=us
Acromegaly is most commonly diagnosed in middle-aged adults and can result in severe disfigurement, serious complicating conditions, and premature death. […] It has both an insidious onset and slow progression and may be difficult to diagnose in the early stages, only being diagnosed when the external features, especially those of the face, become noticeable.
#29 Journal of Clinical & Experimental Pathology – Acromegaly: Current Challenges and Future Directions in Latin America
https://www.omicsonline.org/open-access/acromegaly-current-challenges-and-future-directions-in-latin-america-2161-0681-1000337-98404.html
The main challenges that Latin American countries face are the early and efficient detection of cases and the registration of cases in national and/or regional databases, for which we must carry out screening programs and implement national acromegaly registries. […] The importance of registering patients with acromegaly through computerized databases is to obtain data on clinical characteristics, prevalence, morbidity and mortality, and response to treatments.
#30 Epidemiology, clinical manifestations and efficiency of different methods of treatment of acromegaly according to the United Russian Registry of Patients with Pituitary Tumors | Belaya | Problems of Endocrinology
https://www.probl-endojournals.ru/jour/article/view/10333/9525?locale=en_US
The registry is the main source of information about patients with acromegaly for assessing the quality of medical care, effectiveness of treatment, determining the compliance of real clinical practice with existing standards and patient management protocols. […] To evaluate epidemiological, demographic and clinical characteristics of acromegaly in Russian Federation and effectiveness of treatment modalities. […] The object of the study was the database of the united Russian registry of patients with pituitary tumors with specific analysis of patients with acromegaly only. We analyzed the data of 4114 patients with acromegaly stored on the online system in February 2019. […] Based on the data 32% of patients had complete clinical and laboratory remission of acromegaly; the percentage of patients with no remission was 68%, among them 22.5% had significant improvements in clinical symptoms and a decrease in growth hormone (GH) and insulin-like growth factor-1 (IGF-1) without IGF-1 normalization.
#31 The changing landscape of acromegalyÂ – an epidemiological perspective
https://vbn.aau.dk/en/publications/the-changing-landscape-of-acromegaly-an-epidemiological-perspecti
Acromegaly is a rare disease and thus challenging to accurately quantify epidemiologically. […] We present updated epidemiological data from the population-based Danish cohort of patients with acromegaly (AcroDEN), along with meta-analyses of existing estimates from around the world. Based on this, we conclude that the incidence, prevalence and age at acromegaly diagnosis are all steadily increasing, but with considerable variation between studies. An increased number of incidental cases may contribute to the increase in incidence and age at diagnosis, respectively. The clinical features at presentation are trending toward a milder disease phenotype at diagnosis, and advances in therapeutic options have reduced the mortality of patients with acromegaly to a level similar to that of the general population. Moreover, the underlying cause of death has shifted from cardiovascular to malignant neoplastic diseases.