zwiotczenie mięśni szkieletowych

Zwiotczenie mięśni szkieletowych (ang. skeletal muscle relaxation) to stan zmniejszonego napięcia mięśniowego, charakteryzujący się utratą zdolności do utrzymania prawidłowego napięcia i siły skurczu mięśni. Może występować jako objaw chorobowy, efekt działania leków lub stan fizjologiczny podczas snu czy relaksacji.

W praktyce klinicznej zwiotczenie mięśni może być indukowane farmakologicznie podczas procedur anestezjologicznych przy użyciu środków zwiotczających (depolaryzujących, jak sukcynylocholina, lub niedepolaryzujących, jak rokuronium, wekuronium). Leki te blokują przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, umożliwiając przeprowadzenie intubacji dotchawiczej i zabiegów chirurgicznych.

Patologiczne zwiotczenie mięśni szkieletowych może towarzyszyć chorobom nerwowo-mięśniowym (miastenia, zespół Lamberta-Eatona), zaburzeniom neurologicznym (stwardnienie rozsiane, udar mózgu), metabolicznym (hipokaliemia, hipokalcemia) oraz zatruciom niektórymi substancjami. Diagnostyka obejmuje badania elektromiograficzne, laboratoryjne oraz obrazowe układu nerwowego i mięśniowego.

Monitorowanie stopnia zwiotczenia mięśniowego podczas znieczulenia odbywa się za pomocą stymulatorów nerwów obwodowych, oceniających odpowiedź mięśniową na impulsy elektryczne. Po zabiegach stosuje się leki odwracające blok nerwowo-mięśniowy, jak neostygmina czy sugammadeks, przywracające prawidłową funkcję mięśni szkieletowych.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl