łysienie skóry głowy

Łysienie skóry głowy, określane medycznie jako alopecja, to stan charakteryzujący się utratą włosów z owłosionej skóry głowy. Może przybierać różne formy, od miejscowego przerzedzenia włosów po całkowitą utratę owłosienia. Etiologia łysienia jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne, hormonalne, autoimmunologiczne, zapalne, infekcyjne oraz środowiskowe.

Najczęstszą formą łysienia jest łysienie androgenowe (androgenetic alopecia), występujące u obu płci, jednak z większą częstotliwością u mężczyzn. Charakteryzuje się ono stopniowym przerzedzaniem włosów w okolicy czołowo-ciemieniowej i szczytu głowy. W patogenezie kluczową rolę odgrywa dihydrotestosteron (DHT), który powoduje miniaturyzację mieszków włosowych.

Inne istotne typy łysienia to: łysienie plackowate (alopecia areata) o podłożu autoimmunologicznym, łysienie bliznowaciejące (cicatricial alopecia) związane z destrukcją mieszków włosowych, łysienie telogenowe (telogen effluvium) wywołane przez stres, choroby ogólnoustrojowe czy niektóre leki. Diagnostyka łysienia obejmuje wywiad, badanie dermatologiczne, trichoskopię, a w niektórych przypadkach biopsję skóry głowy i badania laboratoryjne.

Leczenie łysienia skóry głowy zależy od jego przyczyny i może obejmować miejscowe i ogólnoustrojowe leki (minoksydyl, finasteryd, dutasteryd, kortykosteroidy), metody iniekcyjne (osocze bogatopłytkowe, mezoterapia), zabiegi przeszczepu włosów, a także fotobiomodulację. Wczesna diagnostyka i interwencja terapeutyczna mogą znacząco wpłynąć na skuteczność leczenia i jakość życia pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl