albumina osocza

Albumina osocza to najliczniejsze białko krwi, stanowiące około 60% wszystkich białek osocza. Jest produkowana głównie w wątrobie i pełni kluczowe funkcje fizjologiczne. Jej stężenie w osoczu wynosi 3,5-5,0 g/dl, a masa cząsteczkowa to około 66 kDa.

Podstawową funkcją albuminy jest utrzymywanie ciśnienia onkotycznego osocza, zapobiegając przesiękom płynu z naczyń do przestrzeni pozanaczyniowej. Albumina osocza stanowi również ważny nośnik transportowy dla wielu substancji, w tym hormonów, leków, bilirubiny, kwasów tłuszczowych i jonów wapnia. Ponadto wykazuje właściwości antyoksydacyjne i uczestniczy w regulacji równowagi kwasowo-zasadowej.

Hipoalbuminemia (obniżone stężenie albuminy) może być spowodowana niedożywieniem, chorobami wątroby, zespołem nerczycowym, enteropatią z utratą białka, oparzeniami oraz w stanach przewlekłego zapalenia. Poziom albuminy jest istotnym parametrem diagnostycznym i prognostycznym w wielu schorzeniach. W praktyce klinicznej preparaty albuminy stosuje się w leczeniu wstrząsu hipowolemicznego, zespołu nerczycowego, marskości wątroby z wodobrzuszem oraz przy masywnych oparzeniach.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Demezon 4 mg/ml

Deksametazon fosforan, zawarty w preparacie Demezon (4 mg/ml), charakteryzuje się długim biologicznym okresem półtrwania przekraczającym 36 godzin, co klasyfikuje go jako długo działający glikokortykosteroid. Lek wykazuje dawkozależne wiązanie z albuminami osocza, a w stanach hipoalbuminemii obserwuje się wzrost frakcji wolnej, farmakologicznie aktywnej substancji, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Po dożylnym podaniu deksametazon przenika przez barierę krew-mózg, osiągając maksymalne stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym po około 4 godzinach, stanowiące około 1/6 stężenia w osoczu. Okres półtrwania eliminacyjnego w osoczu wynosi średnio 250 ± 80 minut, co ma znaczenie przy planowaniu dawkowania i monitorowaniu kumulacji leku przy terapii ciągłej.
albumina osocza, bariera krew-mózg, biologiczny okres półtrwania, biotransformacja, choroba wątroby, deksametazon fosforan, Demezon, długo działający glikokortykosteroid, działanie niepożądane, faza eliminacji, frakcja wolna leku, glikokortykosteroid, glukuroniany i siarczany, hipoalbuminemia, niewydolność nerek, okres półtrwania, penetracja do OUN, płyn mózgowo-rdzeniowy, przedawkowanie, stężenie w osoczu, wydłużenie okresu półtrwania
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Circlet (0,120 mg + 0,015 mg)/24 h

System terapeutyczny dopochwowy Circlet dostarcza etonogestrel (11,7 mg) i etynyloestradiol (2,7 mg) w dawkach odpowiednio 0,120 mg i 0,015 mg na dobę przez 3 tygodnie. Etonogestrel osiąga maksymalne stężenie w osoczu około 1700 pg/ml po 1 tygodniu, z powolnym spadkiem do 1400 pg/ml po 3 tygodniach, wykazując niemal 100% biodostępność i wiążąc się z albuminami oraz SHBG. Jego pozorna objętość dystrybucji wynosi 2,3 l/kg, a klirens osocza około 3,5 l/godz. Okres półtrwania w fazie eliminacji to około 29 godzin, a metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku 1,7:1, z okresem połowicznej eliminacji metabolitów około 6 dni. Etonogestrel jest szybko wchłaniany przez błonę śluzową pochwy i wykazuje stabilne stężenia w tkankach docelowych, porównywalne z doustnymi preparatami.
albumina, albumina osocza, biodostępność, biodostępność etynyloestradiolu, błona śluzowa pochwy, dystrybucja leku, eliminacja leku, etonogestrel, etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, hormon steroidowy, hydroksylacja aromatyczna, klirens, klirens osocza, metabolit, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pierwsza miesiączka, SHBG, stężenie w osoczu, system terapeutyczny dopochwowy, wchłanianie leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby

albumina osocza

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Demezon 4 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne – Circlet (0,120 mg + 0,015 mg)/24 h