zatrucie produktem leczniczym
Wskazanie
Zatrucie produktem leczniczym to stan kliniczny wywołany przyjęciem substancji leczniczej w dawce przekraczającej dawkę terapeutyczną, co prowadzi do wystąpienia objawów niepożądanych i toksycznych. Może być skutkiem celowego przedawkowania (próba samobójcza), przypadkowego zażycia zbyt dużej dawki, błędu medycznego lub interakcji między lekami. Zatrucia najczęściej dotyczą leków przeciwbólowych, psychotropowych, nasercowych oraz dostępnych bez recepty.
Objawy zatrucia zależą od rodzaju substancji i mogą obejmować zaburzenia świadomości, drgawki, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, hipotensję, hipertensję, hipotermię lub hipertermię. W diagnostyce kluczowe jest zebranie dokładnego wywiadu, badanie fizykalne oraz badania toksykologiczne krwi i moczu pozwalające na identyfikację substancji toksycznej.
W leczeniu zatruć produktami leczniczymi stosuje się postępowanie objawowe oraz swoiste antidota, jeśli są dostępne. W Polsce dostępne są m.in.: Nalokson (Naloxonum WZF) w zatruciach opioidami, Flumazenil (Flumazenil Kabi) w zatruciach benzodiazepinami, N-acetylocysteina (Acetylcysteine Sandoz, ACC) w zatruciach paracetamolem, Atropina WZF w zatruciach związkami fosforoorganicznymi czy Carbo medicinalis (węgiel aktywowany) do dekontaminacji przewodu pokarmowego. W ciężkich zatruciach stosuje się techniki eliminacji toksyn, takie jak hemodializa czy hemoperfuzja.
Największe trudności w leczeniu zatruć produktami leczniczymi obejmują szybką identyfikację substancji toksycznej, zwłaszcza gdy pacjent jest nieprzytomny lub nie może udzielić wywiadu. Wyzwaniem jest także leczenie zatruć wieloma substancjami jednocześnie, które mogą wywoływać złożone i trudne do przewidzenia interakcje. Dodatkową trudnością jest często opóźnione zgłoszenie się pacjenta do szpitala, co ogranicza skuteczność dekontaminacji przewodu pokarmowego. Problemem jest również ograniczona dostępność niektórych specyficznych antidotów oraz konieczność stosowania intensywnej terapii w przypadkach ciężkich zatruć z niewydolnością wielonarządową.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Biphozyl – Roztwór do hemofiltracji i hemodializy – –
Jest to przezroczysty roztwór do hemodializy i hemofiltracji, składający się z jonów sodu, potasu, magnezu oraz anionów chlorkowych, wodorofosforanowych i wodorowęglanowych. Preparat stosowany jest jako płyn substytucyjny i dializat w ciągłej terapii nerkozastępczej u osób z ostrym uszkodzeniem nerek. Wykorzystywany jest w okresie stabilizacji po ostrej fazie choroby nerek, gdy parametry biochemiczne są ustabilizowane, a także przy hiperkalcemii i zatruciach substancjami usuwalnymi przez dializę. Może być stosowany także podczas miejscowej antykoagulacji cytrynianowej oraz gdy dostępne są inne źródła substancji buforujących.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna